Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Analizados 101 cámpings de 18 provincias : Os cámpings melloran as súas prestacións, aínda que seguen suspendendo un de cada tres

As carencias en servizos e accesibilidade para minusválidos, principais puntos fracos, xunto coa seguridade e a asistencia sanitaria. As deficiencias medran canto menor é a categoría, e o prezo, do cámping

Asistencia médica e seguridade deficientes

/imgs/20070601/img.tema-de-portada.04.jpgA seguridade e a asistencia médica son fundamentais para gozar dunhas vacacións ao aire libre sen preocupacións. Así e todo, tanto nunha coma noutra constatáronse deficiencias. A pesar de que a gran maioría contaba con botica de primeiros auxilios e en case catro de cada dez había sala de curas ou enfermaría, apenas un 10% estaba dotado con persoal médico de modo permanente ou cun servizo de asistencia sanitaria concertado, medidas que garanten unha mellor reacción ante calquera emerxencia.

Os responsables dos cámpings deben garantir a seguridade dos campistas en todo momento. A presenza de vixilantes ou gardas de seguridade é unha das medidas máis frecuentes (só dous dos 101 cámpings estudados carecían de persoal deste tipo). Pola contra, a instalación de cámaras ou sistemas de vídeo só se aplica en un de cada catro casos, e unicamente en cámpings de primeira e segunda categoría. Tamén é moi común que o cámping se peche de noite por motivos de seguridade; de feito un 85% faino e a maioría prohibe o tráfico rodado dentro das instalacións.

Tampouco sobresaen estas instalacións en prevención. O 29% non ten un plan de catástrofes elaborado e o 23% non dispón dun plan de evacuación para actuar en caso de emerxencia. Ademais, un 30% dos campamentos que dispoñen do plan de catástrofes non o revisa de xeito anual, ao igual que sucede co plan de evacuación, xa que a súa revisión non se contempla no 23% dos cámpings. Polo menos, todas as instalacións tiñan extintores.

Os defectos en materia de seguridade detectáronse en maior medida nos establecementos de terceira categoría. O 57% carecía dun plan de evacuación e, nunha proporción similar, dun plan para lles facer fronte ás posibles catástrofes.

Se unha persoa con mobilidade reducida decidise ir a un cámping de España atoparíase con serias dificultades. En case a metade dos analizados, non todas as instalacións están adaptadas para salvar os problemas de accesibilidade. No 23% dos cámpings nin sequera os baños son accesibles para persoas con problemas de mobilidade.

O prezo por gozar ao aire libre $

Dentro das alternativas para as vacacións, un dos principais “ganchos” do cámping, amais do contacto coa natureza, fronte a outras opcións é o menor desembolso económico que esixe, pero, é realmente tan barato?

Co fin de comparar os prezos, CONSUMER EROSKI estableceu dous supostos básicos. Dunha banda, un matrimonio cun neno de cinco anos que quere pasar a primeira quincena de agosto de acampada nunha tenda familiar e, doutra, a mesma familia pero nesta ocasión unha caravana substitúe á tenda de campaña. En ambos os dous casos calculáronse os prezos totais cos descontos incluídos para reflectir as diferenzas entre os cámpings das 18 provincias levadas a estudo, así como o salto de prezos entre categorías.

O primeiro que chama a atención é que o tipo de aloxamento escollido non inflúe demasiado no prezo, é dicir, o custo medio tanto no primeiro caso (en tenda de campaña) coma no segundo (nunha caravana) se sitúa arredor dos 380 euros.

Onde si se rexistrou unha notable variación é na comparación entre os prezos rexistrados nun informe similar elaborado no 2002 e os actuais. Hai cinco anos, o prezo medio a pagar era aproximadamente 80 euros máis barato ca na actualidade (380 euros no 2007 fronte aos 300 do 2002, un crecemento dun 27%, dez puntos superior ao do IPC acumulado neste período, un 16,6%). As diferenzas tamén son significativas por categorías. No suposto da tenda de campaña, no 2002 pagábase arredor de 346 euros polo aloxamento nun cámping de primeira categoría, prezo que cinco anos despois subiu ata os 426 euros, é dicir, que aumentou un 23%, case seis puntos por riba do aumento do IPC nestes cinco anos.

Nun de segunda categoría, o prezo medio encareceuse en 60 euros aproximadamente (o prezo medio no 2002 era de 311 euros fronte aos 372 de agora, unha suba do 20%, lixeiramente por riba do IPC). Os cámpings de terceira categoría son os que menos acusaron esta suba de prezos, xa que experimentaron unha suba inferior a 20 euros (custo medio hai cinco anos de 255 euros fronte aos preto de 272 da actualidade), o que representa un incremento do 7%, dez puntos por baixo do incremento do IPC.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións