Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: A inmigración é cousa de todos

O conxunto da sociedade tamén pode colaborar na diminución das dificultades que afrontan os que chegan doutros países na procura dun futuro mellor

/imgs/20080101/informe01.jpg
O peor xa pasou! Esta expresión, tan común entre os inmigrantes que chegan a España, pouco ten que ver coa realidade. As dificultades, lonxe de rematar, transfórmanse. Unha vez ‘instalados’, os principais problemas das persoas que acoden ao noso país na procura dun futuro mellor (superan xa os 3,7 millóns, o 8,4% da poboación) son catro: conseguir unha vivenda, un traballo, a obtención da tarxeta sanitaria, a escolarización dos seus fillos e o recoñecemento do reagrupamento familiar.

Vivenda

Ás dificultades xerais (prezos astronómicos de compra e alugueiro de pisos, hipotecas eternas e intereses polas nubes) súmase por veces o receo, cando non o rexeitamento, por parte dos donos destes inmobles, e os problemas, en especial idiomáticos, para dispoñer dunha información adecuada sobre o mercado inmobiliario. Contar cunha residencia fixa e estable é un requisito básico para que os inmigrantes inicien a súa andaina no novo país. Non hai que esquecer que, ata desde un punto de vista xurídico, é un elemento imprescindible para acceder ás garantías dun estado de dereito.

/imgs/20080101/informe02.jpgApurados pola urxencia de buscar un aloxamento, moitos inmigrantes vense na obriga de desembolsar grandes sumas de diñeiro por un habitáculo que, a miúdo, é insalubre e, ademais, está situado en barrios marxinais. Con todo, e segundo un estudo da Universitat de Barcelona, un de cada catro inmigrantes ten casa propia en España e os titulares do 33% dos préstamos para a adquisición dunha vivenda que se formalizan no noso país son estranxeiros, na súa maioría inmigrantes latinoamericanos.

A desconfianza e as reticencias dos propietarios das casas maniféstanse no temor ao mal uso e á deterioración da vivenda, problemas cos veciños, desvalorización do inmoble se a zona chega a ser catalogada socialmente como “de inmigrantes” etc. Isto tradúcese, principalmente, en dúas actitudes: o rexeitamento a alugarlles aos inmigrantes sen coñecelos, ou arrendarlles unha vivenda pero aplicando un sobreprezo que compense os riscos mediante fórmulas como cobrar por número de persoas que habitan ou fraccionar o tempo de cobro de forma pouco común.

Como colaborar?

O primeiro paso para desterrar este tipo de crenzas e actitudes é non xeneralizar e tratar de axudar na medida do posible. Velaquí algunhas fórmulas:

  • Facilitarlle á persoa inmigrante o teléfono do Concello da localidade de residencia. Alí informarano dos distintos programas de axuda para a vivenda e, se non están aínda en vigor, desviarano a outros departamentos que si lle poidan axudar.
  • Acompañar a unha inmobiliaria ao compañeiro de traballo inmigrante, ao coñecido ou á persoa contratada ou que axuda na casa ou coida familiares enfermos para ‘traducirlle’ aspectos tan importantes como a comisión con que queda a axencia inmobiliaria e os termos do contrato.
  • Moitas ONG pódenlles facilitar vivenda aos inmigrantes durante os primeiros días ata que atopen un traballo e poidan alugala polos seus propios medios.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións