Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

: O que distingue o integral do normal é a cantidade de fibra

Pans torrados e tostas considéranse un tipo de pan especial porque incorporan ingredientes (fariñas enriquecidas, azucres, graxas vexetais, aditivos) que os distinguen do pan fresco. Ao igual que o cotián pan de barra, son alimentos enerxéticos pola súa abundancia en hidratos de carbono. Pero teñen máis graxa, máis azucres e achegan máis calorías (cen gramos achegan unhas 350 calorías, fronte ás 240 do pan de barra), se ben ao encheren máis téndese a consumilos en menores cantidades.

A adición de azucres e graxas e mais o proceso de torrado, que fai que o pan perda auga e se concentren os nutrientes enerxéticos, son as razóns que explican esta diferenza. Pans torrados e tostas resultan máis saborosos, e o seu longo período de conservación permite ter pan sempre á man, de aí o seu éxito comercial. Non obstante, para incorporalos á dieta cotiá cómpre ter en conta que a súa composición nutricional é distinta, e non precisamente máis saudable. Tamén distingue a normativa entre pan torrado (pan de barra que se corta en rebandas tras a cocción e se torra con posterioridade) e tostas (pan de molde cortado e torrado despois da cocción).

Analizáronse sete mostras de pan especial, catro deles integrais (Lu, Ortiz, Silueta e Recondo) e tres normais (Lu, Recondo e Ortiz). Agás as dúas de Lu, tostas, son pan torrado; e todos se comercializaban en rebandas, se ben hai dous formatos, o máis común (cinco mostras) foi o de 270 gramos, e o outro, de 120-125 gramos (as dúas tostas). Os prezos son moi distintos, e determínaos non a circunstancia de que o pan sexa ou non integral, senón a súa marca. Os máis caros (ambos os dous, mini-tostas), os de Lu, saen a máis de 8 euros o quilo, e os máis baratos, Recondo, superan en pouco os 5 euros o quilo. Ortiz sae a 5,75 euros o quilo e o pan torrado de Silueta custaba 6,37 euros o quilo.

A primeira conclusión da análise é que se trata dun produto ben elaborado, que cumpre a norma en todo agás na etiquetaxe: detectáronse incumprimentos de norma en tres mostras, referidos á inclusión de alegacións nutricionais dun xeito non admitido pola normativa. As análises de acrilamida (substancia potencialmente canceríxena que pode xurdir no torrado de produtos ricos en hidratos de carbono, como o pan), transxénicos (non se detectaron en ningunha mostra ingredientes modificados xeneticamente) e microbiolóxica (calidade hixiénico-sanitaria) deron en todos os casos resultados satisfactorios.

Outra constatación foi que a diferenza máis significativa entre as mostras integrais e as que non o son é a cantidade de fibra, se ben mesmo as normais contiñan bastante fibra (entre o 4,2% e o 5,7%). As integrais, entre o 13,5% de Ortiz e o 7,5% de Lu.

A cantidade de sal que se consume é considerada hoxe como elemento estratéxico na saúde pública, pola súa relación directa coa hipertensión. Nesta análise, as dúas mostras de Ortiz (1,8% e 1,7% de sal) conteñen moito sal. A de Silueta integral ten o 1,6%, mentres que as demais quedan arredor do 1% de sal. Considérase que un alimento é demasiado salgado cando supera o 1,8% deste ingrediente. O pan de barra ten un 1,5% de sal, se ben se intenta reducir esta cantidade ano tras ano.

Na cata, os consumidores apenas advertiron diferenzas en aparencia, sabor, sensación ao mastigar, sabor residual e textura crocante. Só o fixeron na preferencia e unicamente nos integrais: Recondo, Silueta e Ortiz foron máis preferidos ca Lu. Nos non integrais, a cualificación máis alta (7 puntos) correspondeulle a Recondo, que por ser o máis barato (5,03 euros o quilo) e pola súa composición nutricional intermedia, faise acredor de mellor relación calidade-prezo de comparativo. Quen prefira a versión integral ten en Ortiz unha opción: aínda que sexa o máis salgado (1,8% de sal) é o de máis fibra (13,5%) e o menos calorífico, e sae económico (5,75 euros o quilo). O integral Recondo é aínda máis barato e ten menos sal (o 1,1%), pero achega menos fibra.

A análise nutricional

En termos de media, estes pans torrados e tostas teñen pouca humidade (só o 4% do produto é auga), bastante proteína (12%, un punto porcentual máis nos integrais) e moitos hidratos de carbono (o 69%, un pouco menos os integrais). Os azucres representan o 5%, e a graxa, o 6%. Desta graxa, a saturada (menos saudable) supón o 42%, un pouco máis do que se ten por conveniente. A fibra supón nos integrais unha media do 10% e, nos normais, o 5%.

Tanto pans torrados como tostas son enerxéticos, xa que achegan unhas 350 calorías cada cen gramos, algo menos os integrais. A cantidade de sal, bastante variable (do 1% ao 1,8%, segundo a mostra), non ten relación con que sexan ou non integrais. Comparando todas as mostras, vese que as máis graxas son as versións integrais de Lu e Ortiz (en torno ao 7,5% de graxa) e a menos graxa a integral de Silueta (4,4%). As máis enerxéticas son Lu, Ortiz e Recondo, as tres na súa versión normal, que superan as 350 calorías cada cen gramos. E a menos calorífica (323 calorías cada cen gramos), Ortiz integral. As de máis fibra foron Ortiz (13,5%) e Silueta (12%), que teñen máis do dobre do que deben posuír (6%) para declararse "rico en fibra". Chama a atención que en Lu a diferenza de contido en fibra entre a mostra integral e a normal non é grande (do 5,6% de fibra ao 7,5%), e que aconteza o mesmo coas de Recondo (do 5,7% de fibra ao 7,8%), cando en Ortiz esta diferenza é moito maior (do 4,2% de fibra ao 13,5%). As de menos sal (arredor do 1% deste condimento) foron as de Recondo e as de Lu.

A acrilamida é unha substancia que se orixina en alimentos ricos en amidón (hidratos de carbono complexo), como cereais, patacas ou pan, cando se someten a altas temperaturas, cousa que sucede na fritura, no enfornado ou no asado. A Axencia Internacional de Investigación sobre o Cancro (IARC) e mais a OMS clasificaron a acrilamida como "potencialmente canceríxena en humanos". Está comprobada a aparición de desordes neurolóxicas asociadas ao consumo de altos niveis de acrilamida. Pero aínda non está lexislada a cantidade máxima de acrilamida permitida nun alimento, se ben a OMS establece o nivel de perigo para humanos na inxestión de 0,1 miligramos por quilo de peso e día. Así, unha persoa de 70 quilos non debe superar os 7 mg/día de inxestión de acrilamida no total da súa dieta. Os contidos xurdidos da análise das sete mostras de pan torrado e tostas foron ínfimos en todos os casos, menores a 30 µg (microgramos) cada quilogramo de produto, que é precisamente o límite de detección da analítica, que equivale a dicir menos de 0,03 miligramos por cada quilo.

A fibra obra milagres na nosa saúde

O pan é unha boa fonte de fibra (o 3,5% no de barra normal e dúas veces máis no integral), substancia que desempeña importantes funcións no organismo. A fibra insoluble, ao non se poder dixerir, aumenta o bolo fecal; a soluble produce ao fermentarse gases que contribúen ao efecto laxante. Ademais, ambos os dous tipos de fibra absorben gran cantidade de auga, co que aumenta o volume das feces e se desencadea o reflexo defecatorio.

A fibra non achega calorías e, ao incharse pola absorción de auga, transmítelle ao organismo a sensación de saciedade, co que diminúe a sensación de fame, o que axuda a previr a obesidade. Polo tanto, non só combate o estrinximento: tamén axuda a controlar o peso. Pero hai máis. A nivel intestinal, a fibra capta as graxas, entre as que se atopa o colesterol, impedindo a súa absorción e sendo expulsado coas feces; así, colabora na prevención de enfermidades cardiovasculares debidas á hipercolesterolemia.

Outra función da fibra: fai máis lento o paso da glicosa ao sangue e evita que aumente de xeito brusco a glicemia (niveis de glicosa en sangue), o que é moi positivo para quen sofre diabete. Prevén tamén o cancro de colon e a apendicite e mellora a diverticulose de colon, as hemorroides e a carie (un alimento rico en fibra precisa ser mastigado durante máis tempo, co que a segregación de saliva é maior). Considérase que é saudable consumir non menos de 24 gramos de fibra cada día. Outros alimentos cotiáns que conteñen moita fibra son: améndoas (14%), feixóns e fabas (7%), espinacas (6%), chícharos (5%) lentellas (4%), as froitas, coliflor e repolo. Consumamos a miúdo pan, verduras, froitas e legumes; os alimentos integrais son tamén unha grande opción.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto