Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Accesibilidade nas cidades : Cines, museos e piscinas marxinan ós discapacitados españois

Usuarios de cadeira de rodas e invidentes comprobaron "in situ" en doce cidades españolas a accesibilidade de 36 cines, 36 museos e 12 piscinas

Museos, Cine, Piscinas e táboa comparativa

Cuestións xerais:

Se comprobó si había en las cercanías de todas las instalaciones aparcamientos reservados para minusválidos, y en su caso si las plazas eran suficientemente grandes, si estaban ocupadas por vehículos de personas sin discapacidad, y si los accesos a la acera se encontraban adaptados.

Tanto en museos y cines como en piscinas se comprobó si los accesos están adaptados para usuarios con silla de ruedas: si en el caso de haber escaleras se había acondicionado la entrada con rampa o plataformas elevadoras, etc.. Se han penalizado.

Comprobouse se había nas proximidades de tódalas instalacións aparcamentos reservados para minusválidos, e de ser así, se as prazas eran grandes abondo, se estaban ocupadas por vehículos de persoas sen discapacidade, e se os accesos á beirarrúa estaban adaptados.

Tanto nos museos e cines coma nas piscinas comprobouse se os accesos están adaptados para usuarios con cadeira de rodas: se no caso de haber escaleiras se acondicionara a entrada con rampla ou plataformas elevadoras, etc. Penalizáronse, aínda que pouco, as instalacións non accesibles desde a porta principal e que acondicionan outra entrada específica para os discapacitados. Nos tres tipos de centro avaliouse se os aseos (e vestiarios, nas piscinas) están adaptados. Comprobouse se a porta de acceso ten cando menos 80 cm de anchura, se a cabina ten a apertura cara ó exterior (tamén pode ser corredeira, ou que permita pechar desde dentro), se a capacidade de xiro no seu interior é de polo menos 150 cm, se o pavimento é antiescorregante, se hai barras abatibles e situadas nun lugar correcto, e agarradoiras adecuadas; se o lavabo está a unha altura de 70-80 cm que permita achegarse coa cadeira, e se ten billas mono-mando, se o inodoro está entre 45 e 55 cm de altura. Nos vestiarios anotouse se había espacio abondo para moverse sen problemas e tamén a accesibilidade dos despachos de billetes, en termos de altura. No tocante ós espacios interiores, comprobouse se algunha barreira arquitectónica (escaleiras, distribución de obxectos -carteis, papeleiras…- e o mobiliario: bancos ou cadeiras, etc.) dificultaba o correcto tránsito da cadeira de rodas. Penalizouse que non se poida visitar algunha sala do polideportivo. Comprobouse tamén se había, nos tres tipos de centro, carteis indicadores en braille, para os cegos.

Museos:

Comprobouse se tódalas salas e obras eran accesibles, ben pola altura adecuada das obras e carteis explicativos (no caso dos usuarios de cadeira de rodas), pola existencia de dispositivos específicos (gravación que informe sobre datos de interese sobre a obra, ou carteis en linguaxe braille), ou ben porque o persoal do museo se ofreza a realizar unha visita guiada (valorouse mellor cando se fai de xeito gratuíto e sen horario prefixado). Cando o museo tiña ascensor, estudiouse se era accesible (capacidade de xiro, ou apertura polo lado contrario ó que se entra, botóns accesibles pola súa altura e en braille para os invidentes…). E valorouse positivamente que ós invidentes se lles permita palpa-las esculturas exhibidas no museo.

Cines:

Amais do descrito ata agora, nos cines comprobouse se hai espacios reservados para persoas que van en cadeira de rodas. Observouse, cando procedía, se se trataba de sitios concretos; e, nese caso, se se podía ver ben a película desde ese emprazamento. Nos cines que non dispuñan de sitios reservados penalizáronse as situacións perigosas ou non adecuadas, como a máis habitual, no medio do corredor. No tocante ós invidentes, comprobouse se se lle ofrecía ó usuario a posibilidade de consulta-la carteleira mediante folletos en braille ou sistema telefónico gratuíto, se o persoal do cine se ofrecía a acompaña-lo cliente ata a súa localidade e se isto se fai desde a entrada do cine ou desde a entrada á sala, e se o fan tamén ó remate da proxección, e se o persoal se ofrece ou cómpre requirir esta prestación. No caso de que o cine teña ascensor, comprobouse o seu grao de adaptación para os dous tipos de discapacitados que realizaron o estudio.

Piscinas:

Amais de todo o analizado en cines e museos que sexa de aplicación nun polideportivo, nas piscinas estudiouse a accesibilidade á pileta e a existencia dalgún dispositivo (como un guindastre específico) que lles facilite a entrada á auga ós usuarios de cadeira de rodas. Tamén se anotou se o persoal das piscinas se ofrecía a acompaña-lo usuario invidente ós vestiarios, e se as estaxes da piscina contaban con corcheiras que orienten ós cegos mentres nadan.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións