Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

O outro Nadal : Doces especiais para persoas especiais

As persoas que sofren diabete, celiaquía, obesidade, colesterol alto ou alerxias alimentarias, deben ler con detemento as etiquetas dos doces máis tradicionais, como turróns, mazapáns e guirlaches

/imgs/20101201/alimentacion2.jpg
Nesta época do ano, medra o número de pacientes que acoden ás consultas para aclarar as súas dúbidas sobre os menús do Nadal. A alimentación típica destes días festivos, na que non faltan comidas copiosas e enerxéticas, bebidas alcohólicas e doces (turróns, mazapáns, polvoróns, guirlaches, etc.) obriga a quen segue unha dieta especial a reformularse moitas das receitas tradicionais. De feito, as persoas con diabete, obesidade, celiaquía, alerxias alimentarias ou quen ten o colesterol ou os triglicéridos altos, por citar algunhas enfermidades que esixen unha dieta máis controlada, non o teñen doado por estas datas: demasiadas tentacións xuntas en ben pouco tempo.

Segundo a Sociedade Española de Hipertensión e a Liga Española para a Loita contra a Hipertensión Arterial (SEH-LELHA), o Nadal e mais os días previos a estas festividades nos que se descoida a dieta poden pasar unha factura de ata tres quilos de aumento de graxa corporal. En persoas con problemas de hipertensión, obesidade, diabete ou hipercolesterolemia isto supón un gran problema polo aumento do risco cardiovascular que estas enfermidades comportan.

Non obstante, a industria alimentaria faise eco destes problemas de saúde e das súas necesidades nutricionais especiais, e cada ano ofrece novos produtos cunha selección de ingredientes aptos para estes trastornos. Os doces e turróns sen azucre engadido, baixos en graxas, sen graxas trans ou sen glute son unha mostra. Ao mesmo tempo, no momento de cociñar é determinante saber adaptar as receitas dos menús do Nadal e traducilas noutras máis saudables co fin de que poidan saborealas todos os comensais sen preocupacións engadidas.

Diabete e obesidade: doces e turróns sen azucres

Os turróns clásicos, os mazapáns e os guirlaches elabóranse con mel, azucres e améndoas. A esta mestura pódenselle engadir outros ingredientes (clara e xema de ovo, froitos secos, pastas de froitas, chocolate, cacao, nata, fariñas, cereais inchados, licores, etc.), amais de auga e aditivos autorizados. Estes produtos tradicionais teñen o denominador común de ter moito azucre e abundante graxa, por iso son tan enerxéticos. Ante a particular composición destes doces, a resposta dos fabricantes á demanda de persoas que por problemas de saúde deben coidar a súa dieta non se fixo agardar. Xorden produtos aos que se lles eliminou ou reduciu substancialmente a cantidade de azucres engadidos, ou nos que se substituíron por outros compoñentes que achegan o sabor doce pero non as calorías. Nacen co obxectivo primeiro de satisfaceren o gusto de persoas que deben, por saúde, limitar a inxestión de azucre, como é o caso de quen sofre diabete, obesidade e sobrepeso ou hipertrigliceridemia (triglicéridos elevados).

/imgs/20101201/alimentacion2-2.jpg
Co fin de evitar a confusión dos consumidores, a industria alimentaria debe adecuar as declaracións nutricionais e de propiedades saudables dos seus produtos á nova regulamentación. Así, se os doces van acompañados da mensaxe ‘baixo contido en azucre’, será porque non conteñen máis de 5 g de azucre por 100 g. Unha ollada xeral a distintas marcas de turróns concibidos como máis saudables polo seu menor contido en azucres permite comprobar que moitos deles conteñen entre 1,5 e 5 gramos de azucres por 100 gramos (entre 7 e 30 veces menos azucres -aínda que non menos calorías- ca as versións orixinais), polo que poderían entrar dentro desta última denominación (baixo contido en azucres).

Os turróns e demais doces de Nadal ‘sen azucre’ serán só os produtos cun máximo de 0,5 g de azucre por 100 g. Distínguense dos produtos ‘sen azucres engadidos’ porque non inclúen ningún monosacárido (glicosa, xarope de glicosa, frutosa, xarope de frutosa) nin disacárido (sacarosa e lactosa son os máis comúns), nin ningún alimento utilizado polas súas propiedades edulcorantes, como puidese ser o mel. Para acadar a redución de azucres, os fabricantes recorren ao uso de edulcorantes sen calorías (sacarina, aspartame, ciclamato, acesulfame) ou de edulcorantes do tipo poliois ou azucres alcohol (sorbitol, maltitol, xilitol…).

A precisión nesta definición permitiu que na declaración “sen azucres engadidos” non caiba a posibilidade que se daba outros anos de que un turrón “sen azucre” non levase azucre engadido pero si frutosa, substancia da que hai que limitar o consumo en caso de obesidade, diabete tipo II (na maioría dos casos asociada ao exceso de peso) e hipertrigliceridemia. Ter coñecemento destes datos resúltalle útil ao consumidor para saber que cantidade de azucres e de calorías está a comer.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto