Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: Adaptación á adopción

A integración dos nenos e nenas adoptadas, en especial de terceiros países, nas súas novas familias require procesos e tempos non exentos de complexidades

Consellos

  • É moi importante coñecer os antecedentes, acontecementos, danos, traumas e vivencias do neno e da nena adoptada, xa que repercuten na súa personalidade, nos seus comportamentos, carácter, maneira de percibir a realidade, desenvolvemento e na convivencia familiar. Estar ao tanto destes antecedentes permitirá entender e traballar con maiores garantías de bos resultados as súas secuelas, atrasos e trastornos.
  • Convén avaliar a situación da persoa adoptada dende todos os ámbitos posibles do seu desenvolvemento: físico, psicolóxico e madurativo, cognitivo e intelectual, e social.
  • Cada neno ten o seu propio ritmo de evolución, tanto física como psicomotriz. Forzalo pode provocar o efecto contrario ao que se pretende.
  • /imgs/20070101/img.informe.05.jpgÉ necesario dosificar os estímulos que recibe o neno, xa que un exceso pode provocar tanto sobreexcitación como inhibicións fronte ao que se lle ofrece. Normalmente, os máis pequenos movéronse nun ámbito moi reducido. Para eles todo é novo: sons, espazos, cheiros, movementos, ata o contacto corporal cos que o arrodean. É moi importante que o neno vaia recoñecendo os seus pais e a súa casa como o seu novo ámbito. Pouco a pouco entrará en xogo o resto do círculo familiar e social, xa que nun principio demasiadas caras novas á vez poden confundir e asustar ao pequeno.
  • Se o neno que se quere adoptar ten máis de tres anos é fundamental prepararse a fondo na psicoloxía dos nenos destas idades para xerar confianza nos futuros pais e augurar unha feliz e rápida adaptación nos menores.
  • Se a familia non pode superar o medo ou a inseguridade que provoca a historia anterior do neno de máis de tres anos, é mellor aceptar as propias limitacións e renunciar a unha adopción destas características, ou, polo menos, non se precipitar e darse o tempo apropiado para ir mellor preparado ao encontro co pequeno.
  • A miúdo, os nenos desta idade queren conservar algo da súa vida anterior (un xoguete, unha garantía de roupa), que en moitas ocasións adquire o valor de “obxectos transicionais” que calman a angustia ante o cambio e axudan a desprenderse da súa vida coñecida e a aturar mellor os avatares da nova situación. É importante entendelo así e respectar o seu desexo. Pouco a pouco estes obxectos deixarán de ser imprescindibles e o neno irase separando deles con naturalidade.
  • Ante uns nenos que padeceron todo tipo de carencias o máis doado é consentilos e non establecer límites. Así e todo, os proxenitores deben facerlle entender ao neno que son eles os que teñen a autoridade e mais as consecuencias que carrexa saltar as regras. Isto axudarao a establecer comportamentos adecuados dende o primeiro momento dentro e fóra da familia.
  • Os problemas de idioma resólvense cun pouco de atención e interese para establecer un código de comunicación co neno, e detectar cando lle acontece algo, que quere, que é aquilo que lle gusta e cales son os seus temores.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións