Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

: Erdiak kasik ez dira "atun argi", atuna baizik

Prezioak berdintsuak dira lagin guztietan: garestienak (Calvo eta Escuris) 760 pezeta kiloko kostatzen dira, hau da, merkeena (Isabel: 636 pezeta kiloko) baino ia %20 gehiago baizik ez. Gainerakoak, 704 eta 729 pezeta bitartean kiloko.

Ongi landutako produktua da hau (freskotasun, osakera, itxura eta akatsak dira kontuan hartu diren alderdiak) eta egoera higieniko-sanitario egokian saltzen da. Dastaketan, emaitzak onak izan ziren, lagin bakar batek ere ez baitzuen suspentsorik merezi izan; alderantziz -honakoak balio berezia du, produktu merkea denez ezaugarri organoleptiko (zaporea, usaina, kolorea, ukitua...) bikain edo apartekorik ezin baitzaio eskatu-, zazpi laginetatik lauk dastaketako kalifikazio orokorrean "ongi" puntuazioa erraz gainditu zuten.

Kontserbako atuna, elikagai nutritibo eta osasuntsua Halaxe da: balio biologiko handiko proteinak (%20-%24: haragiak adina, alegia) aportatzeaz gainera, gantz gutxi (%10-%12) eta karbohidrato gehiegirik ez dauka (200 kaloria atunaren ehun gramoko) baina, beste aldetik, arrainik gehientsuenek baino gantz poliintsaturatu (hau da, gaitz kardiobaskular zenbaiten kontrako eragin onuragarriak omen dituzten "omega-3" motako azidoak) ditu. Horiez gainera, mineral (iodoa) eta bitaminen (D, bereziki) iturri oparoa da atuna.

ADN atzemateko tekniken bidez, lagin bakoitzeko arraina zein espezietakoa den egietsi ahal izan zuen laborategiak. Joan den 2000ko ekainaren 5ean indarrean sartu zen arautegi batek hartaraxe beharturik, "atun argia" daukatela dioten latek, Thunnus albacares ("yelowfin" ezaguna) bakarrik eduki behar dute, ez besterik. Bestelako arrain-espezieekin eginiko latek -hegaluzea daukatenek izan ezik, noski- "atuna" besterik gabe iragarri behar dute.

Azterketak frogatu duenez, Escuris, Isabel eta Cabo de Peñas laginek "atun argi" hori ez den kalitate komertzial apalagoko beste espezie bat baliatu dute lehengaitzat. Isabel eta Cabo de Peñas laginek ez dute araua urratzen, lata horiek joan den urteko ekainaren 5a baino lehenago egin zirelako: aipaturiko legeak, data horretatik aurrera egiten diren produktuak bakarrik behartzen ditu. Escuris markakoak, berriz, ez dio frogatu CONSUMERi produktua data hori baino lehenago egin zuenik; alderantziz, froga guztiek dioskute ekainaren 5a baino geroago egin zuela.

Beste aldetik, zazpi latek 2006 urtea dute iraungitze-data: horrenbestez, urte horretara arte arau barnekotzat jo ditzakegu, 2000 urteko ekainaren 5a baino lehenago ontziratu balira.

Gehiegizkoa iruditzen zaigu hori: komenigarria litzateke iraungitze-data hori merkaturatzearen (eta ez ontziraketaren) arabera finkatu eta egokitzea, hau da, "atun argia" adierazpena daraman zeinahi latak data batetik aurrera -2000 urteko urtarrilaren 1etik aitzina, esate baterako- produktu horri legez dagokion atun-espeziea bakarrik sartu ahal izatea.

Atal honi bukaera emateko, esan dezagun, Calvo laginak izan ezik (ekilore olioa baitarabil) denek soja-oliotan sartu dutela atuna, berau baita merkeena, eta, noski, kalitaterik apalekoena.

Kalitate eta prezioaren arteko erlaziorik egokiena Friscos laginak eskaintzen du: bigarren merkeena izaki (704 pezeta kiloko), asetzeko moduko kalitatekoa da (osakera, itxura eta akatsak kontuan izaki) eta dastaketan puntuaziorik hoberena irabazi zuen, gainera. Calvo ere aukera polita da: Friscos baino %8 garestiago gertatzen bada ere, kalitate hobekoa da osakeraz eta dastaketan pittin bat apalagoa baizik ez zen izan.

Gomendatzeko moduko elikagaia

Tunidoen atalean, merkatuak hainbat arrain-mota eskaintzen ditu egun: hegaluzea, atun argia eta atuna. Hegaluzea jotzen da kalitaterik hoberenekotzat, hurrena atun argia, eta atzenik atuna, zerrenda horretan. Prezioak ere horrelaxe daude sailkaturik.

Kontserbako produktu hau, izotzez freskaturik edo -18º C nahiz tenperatura hotzagotara jelaturiko atun zuritu eta erraigabetuaren pusketek osatzen dute. Pusketa hauek latetan ontziratzen dira likido batean (oliotan, kasu honetan) eta, ondoren, esterilizazio-tratamendu termikoa ematen zaio osotasunari: horrela bilakatuko da mikrobiologiaren ikuspegitik produktu seguru eta iraunkorra. Lataren batean mikroorganismo-kopuru handia atzemango balitz, hori fabrikazio-akats baten edo ondorengo (latak zulotxoren bat eduki edo soldadura gaizki egina duelako) kutsadura baten ondorio litzateke. CONSUMERek eginiko azterketa mikrobiologikoak erakutsi zuenez, zazpi laginen egoera higieniko-sanitarioa egokia zen.

Oliotan kontserbaturiko atunak dituen osagaiak hauek dira: atuna, landare-olioa eta gatza. Lagin bakar batek ez zuen kontserbatzaile kimikoren arrastorik. Denek baliatu dute landare-olioa, olio horren jatorria zein den bakar batek ere zehazten ez duen arren. Azterketak agertu zuen errealitatea: Calvo laginak izan ezik (ekilore-olioa erabiltzen baitu honek) soja-olioa baliatu dute denek.

Beste alor bati goazkiola, aske egon daitezkeen aminoazidoek osatzen dituzte arrainaren proteinak. Horietako bat, histidina, produktuaren metatze-prozesuan zehar hainbat bakteriok eta entzimak hondatu egiten dute bestelako konposatuak sortuz (histamina, besteak beste: sustantzia honek ba omen du arrainaren freskotasunarekin zerikusirik eta pertsona sentsibleengan alergien sortzaile izan daiteke).

Azterturiko latetan, histaminen kopuruak 2.5 z/m (zati milioiko) mailaz behetik dabiltza. Agerpen hori, arauak xedatzen duena baino askozaz ere apalagoa denez, atunaren freskotasuna behar bezalakoa dela adierazten du horrek.

Haragia bezain elikagai proteikoa da atuna: gizakiaren ehunek irauteko eta garatzeko ezinbestekoak dituzten aminoazidoak dauzkaten balio biologiko handiko proteina ugari ditu (%20tik gora, izan ere). Atunaren balio energetikoa, berriz, apala da: produktu xukatuaren ehun gramoko 200 kaloria baizik ez du.

Arrain koipetsua da, bestetik, mamiaren %10 gantza duelako: gantz horren %20-%25 bakarrik dira, ordea, gantz-azido saturatuak (osasunari mesede gutxien egiten diotenak). Lipido-ekarpen hori biziki garrantzitsua da, zientzia arreta handiz ikertzen ari den bi gantz-azido poliintsaturatu (eikosapentaenoikoa eta dokosahexaenoikoa) dauzkalako. Gaitz kardiobaskularretan eragin onuragarriak omen dituzten omega-3 azidoen multzokoak dira biak.

Horrelako gantz-azidoen edukia guztiaren %1 ingurukoa da, hau da, beste arrain askoren mailaz gainetik dago. Kontserbako atunaren kolesterol-edukia aldatu egiten den arren, ehun gramoko 65 miligramo inguru dabil beti, hau da, beste arrain eta molusku batzuek (sardinak edo muskuiluak, adibidez, 100 mg/100 g daukate) baino gutxiago du.

Mineralez ari garela, iodo, potasio, fluor, kaltzio eta burdina ugari ditu atunak. Aportatzen dituen bitamina gehienak liposolubleak dira (A, D eta E bitaminak), D bitamina gehien duen elikagaietako bat izaki: 25 mg/100 g. Bitamina hidrosolubleetatik B2, niazina eta azido folikoa ditu azpimarratzeko modukoak.

Kalitateko produktua

Oliotako atunaren kalitatea xedatzeko unean akatsak hartzen dira kontuan, alde batetik, eta osakera eta itxura, bestetik. Azken bi alderdi hauek, lata irekitakoan ikusten dena adierazten dute: ontzian hutsuneak dauden, kolorea uniformea eta atunari berez dagokiona den, puntu edo marka gorririk nahiz kolore arrarorik atzematen den, etab. Ondoren, olioa xukatu eta mamitutako atunaren portzentajea zehazten da. Teknikariek, geroago, akatsak bilatuko dituzte, hau da, atunaren kalitate komertziala urratu edo eragotziko duten gai arraro, errai (atun-giharrez bestelakoak), hezur, azal, ezkata, odol-hodi, mami gorrixka eta abarren agerpena.

Marka bakoitzetik zazpina lata aztertu ziren eta haietako bakoitzean aurkituriko emaitzen batez bestekoa kalkulatu zen. Suspentsorik ez zitzaion ezeini eman eta, horrenbestez, emaitzak oro har onak zirela egiaztatu zen. Itxura eta osakeraren aldetik, puntuaziorik okerrena Isabel eta Cabo de Peñas laginek (2,1 puntu, 3rekiko) eraman zuten, ontzian hutsuneak ikusteaz gainera, produktu osoaren %10etik %20ra bitartea papur bilakaturik zegoelako. Kolorea, distira, eta puntu edo marka gorririk eza egoki-egokiak izan ziren, Escuris eta Cabo de Peñas laginetan izan ezik: zazpi latetako bat okerxeago agertu zen. Osakera eta itxuraz, hoberenak Escuris eta Miau marketakoak izan ziren: 2,9na puntu merezi izan zituzten biek.

Atzemaniko akatsak hauek izan ziren: hezur txikiak (1 mm baino diametro txikiagokoak) Isabel markako lata batean, Miau markako bitan eta Rianxeira markako beste bitan; hezur handiak (1 mm baino diametro handiagokoak) Rianxeira markako lata batean; azala edo ezkatak (6 mm baino diametro txikiagoa) Cabo de Peñas markako lata batean; mami gorrixka (4-10 mm) Friscos, Escuris, Miau, Isabel eta Rianxeira markakoetan. Lagin guztiek agertu zuten akats bakarra, odol-hodi txikien agerpena izan zen.

Laburbilduz, akatsen alorrean hoberenak Calvo (2,7 puntu), Friscos eta Isabel (2,3 puntu) izan ziren. Txarrenak, Cabo de Peñas (1,7 puntu), Escuris eta Miau (1,9na puntu, biok). Akatsen aldetik, Friscos, Calvo eta Isabel "oso onak" direla esan dezakegu; gainontzekoak, "onak" baizik ez.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

  •  Ez dago aurreko orririk
  • Orri honetan zaude: [Pág. 1 de 3]
  • Ir a la página siguiente Laburbilduz »

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak