Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Bainu-lekuetako segurtasuna : Sekula ez da aski

Estatu espainiarrean urtero-urtero ehun bat haur baino gehiago hiltzen omen dira, hondartza, igerileku, erreka eta urtegietan itota.

Ehun erdi bat lesio muineko gertatzen dira urtero, pulunpa egitearen ondorio gisa, kopuru hori era guztietako lesioen %6 izaki. Kasu guztien %85 inguruan, uretan murgiltzeko unean behar bezalako neurriak hartu ez dituzten 15 urtetik 25 urte bitarteko gizonezkoek nozitzen dituzte. Itotzea, bestetik, haurren heriotza gehienen errudun nagusia da. Estatu espainiarrean urtero igerileku, hondartza, ibai eta urtegietan hiltzen diren haurrak 70etik 150 bitarte dira. Heriotza horien %80, berriz, etxeko igerilekuan gertatzen da, Espainiako Salbamendu Federazioaren arabera. Kopuru horiek udan hartzen dute are eta garrantzi handiagoa, beroa gainetik astintzeko jendeak orduantxe jotzen baitu uretara, bainu bat hartzera. Ezbehar horiei bestelako batzuk ere erantsi behar zaizkie, hala nola sorosleek hondartzetan egiten dituzten ondorio larriagorik gabeko erreskate ugariak, zaindu beharreko marmoken igurtziak edo itsas trikuen ziztadak, uretan jazo ohi diren digestio-etenak eta karranpak eta igerilekuetako kloroak sortaraz ditzakeen zoritxarreko dermatitisak.

Hurrengo lerroetan CONSUMERek behar bezalako informazio praktikoa eskura ipiniko digu, itsas bazter zein lehorreko igerilekuetan egokiera arriskutsurik ez izateko eta, era berean, larritasun handirik ez badu ere, amorragarri gerta daitezkeen paradetan ¿igerilekuan harrapatutako onddoei aurre egitea, adibidez¿ nola jardun behar dugun ikasteko.

Kontuz pulunpa egitean: bizkarrezurreko lesioa da horrelako tokietan jasan dezakegun ezbeharrik arriskutsuenetako bat, horren ondorioz mugitzeko gauza izan ez gaitezkeelako. Bizkarrezurreko lesioen zergati ohikoenetako bat, uhin batean pulunpa egitea da, bizkarrarekin edo garondoarekin hondoa jo ondoren; kasuen %10ean, berriz, tranpolin, plataforma garai edo behategietatik jauzi egitearen ondorio izaten dira.

Ur-sakonera handi edo txikiagoa kontuan edukitzeaz gainera, horrelako lesioak prebenitzeko funtsezkoa da uretan sartzeko teknika on-onaren jabe izatea. Oinarrizko bi arau daude alor horretan: uraren sakonera egiaztatzea eta aurreneko pulunpa zutik egitea eta, bestetik, beti ere besoak aurreraka luzaturik jauzi egitea. Horrelako murgilaldietan hartzen dugun abiadura handia dela medio, ezin izaten dugu hondoa ikusi, ezta ur aratz-aratzetan ere eta, sarri, erreakzionatzeko astirik ez dugu izaten. Osasunerako mundu Erakundearen (OME) arabera, sakonera txikiko uretan ¿metro eta erdi baino gutxiagokoetan¿ agitzen dira lesio gehienak.

Urpeko igerialdietan, kontuz deskonpresioarekin. Ohikoak baino presio handiagoak nozitu behar izateaz gainera, urpetako kiroletan sentimenen ahalmenak murrizturik jardun behar izaten dugu: urpean ikusmena galdu egiten dugu, soinuak bestela jasotzen dira, eta ukimena ere bestelakoa izaten da. Horrenbestez, urpetan taldeka edo binaka ibiltzea komeni izaten da, eskarmentu handirik gabeko igerilariak orientatzeko sena erraz gal baitezake. Prestakuntza fisiko ona izatea ere komeni da, bihotza eta birikak egoera onean edukitzea, murgilaldiak sistema kardiobaskularrean aldaketak eragiten ditu eta. Urpetako jarduerari egozten zaion arrisku gaitzena igoera azkarregi edo deskonpentsazio prozesuari dagokiona da: horren ondorez, goragalea, zorabioak, junturetako mina eta, areago, konortea galtzea ekar litzake.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografias | Argazkiak | Ikerketak