Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Autoescolas, comparáronse os prezos de 210 en 14 cidades : Polo mesmo carné, unhas autoescolas cobran o triple ca outras

A información en materia de prezos é pouco transparente e a competencia en prezos, escasa en moitas cidades

Cómo se fixo o estudio

Tralos pertinentes contactos con expertos no sector, que asesoraron este informe, analizáronse e comparáronse, durante o pasado mes de febreiro, os prezos de 15 autoescolas en cada unha destas 14 cidades: A Coruña, Alacante, Barcelona, Bilbao, Burgos, Castellón, Logroño, Málaga, Madrid, Pamplona, San Sebastián, Santander, Valencia e Vitoria.

Técnicos de CONSUMER visitaron como clientes ficticios as 210 autoescolas e preguntaron o prezo que custaría obte-lo carné de conducir tipo B. Dado que as autoescolas non traballan cos mesmos conceptos e que algunhas os agrupan e facturan de xeito distinto, e que non todas ofrecen clases prácticas de 60 minutos, calculouse o custo do carné en cada autoescola seguindo un suposto: o desembolso que supón saca-lo carné de conducir B á primeira esgotando un máximo de tres convocatorias e recibindo 20 horas de clases prácticas. No tocante ás clases teóricas, e considerando que nalgunhas autoescolas o seu prezo garda proporción co tempo que se tarda en aproba-la “teórica” ou ten un tempo de validez limitado, estimouse un prazo de tres meses. Así pois, o custo final inclúe matrícula, clases teóricas e prácticas, exames, taxas de Tráfico, material e gastos de xestión. Para chegar ó custo final, tivéronse en conta as ofertas vixentes no momento da visita e elixíronse as que mellor se adaptaban ó suposto establecido por esta revista. E considerando que algunhas autoescolas inclúen nas súas ofertas un número determinado de horas prácticas, cando as horas incluídas nas ofertas non cubrían as 20 horas do suposto, incorporouse o custo previsto para unha hora práctica adicional. Os datos (tarifas e ofertas) cos que se calculou o custo final do carné do suposto foron os facilitados polas propias autoescolas, polo que calquera modificación ou oferta que non se notificara non se tivo en conta. As promocións de prezo destinadas a un sector concreto da poboación (por exemplo, menores de 25 anos), non se tiveron en conta no cálculo.

Insuficiente transparencia na información

Aínda que o labor de compara-las tarifas de diversas autoescolas pode resultar ardua e tamén complicada, o importante aforro que pode supor fai que o esforzo pague a pena. Pero hai un problema: a escasa disposición da maioría das autoescolas para facilitarlle información detallada ó cliente sobre os prezos pormenorizados dos seus servicios e xestións, xunto á moi heteroxénea maneira de presenta-las súas ofertas, dificúltanlle ó consumidor a comparación de tarifas. Nalgunha autoescola, despois de moitas reticencias para que nos detallasen os prezos, chegaron a afirmar que esta tarefa fora unha perda de tempo, e noutra confesaron que “coas ofertas, a información dámola só a medias”. Esta actitude dista moito de incorpora-los intereses do consumidor á xestión do negocio, porque o usuario quere sabe-la cantidade total que aboará e os conceptos que se inclúen nese gasto.

Escasa competencia en prezos, e vén de lonxe

Escasa competencia en prezos, e vén de lonxe. Para valora-la competencia de prezos no sector, comparouse a diferencia de tarifas das autoescolas dunha mesma cidade. E obsérvase que nalgunhas urbes esa competencia case non se dá. Porque unha cousa é que haxa diferencias entre as máis baratas e as máis caras en cada cidade, e outra que a inmensa maioría manteñan prezos semellantes. Por exemplo, deixando a un lado Santander (onde tódalas analizadas cobran practicamente o mesmo), en tres cidades o grao de competencia é moi escaso: en Madrid, o 93% das autoescolas comparadas amosan (no noso suposto) unha diferencia máxima entre elas de só 35 euros (o 4,4% do custo medio do carné); en Vitoria, o 60% cobran exactamente o mesmo e en Castellón o 86% das autoescolas móvese nun rango de só 60 euros. Nas cidades nas que a competencia de prezos case non existe (lembremos que os acordos de prezos entre empresas distintas están prohibidos e son perseguidos polo Tribunal de Defensa da Competencia), o factor prezo tórnase secundario e deberán elixirse as autoescolas por outros criterios, como a proximidade, a calidade dos servicios prestados da autoescola, o parque de automóbiles ou o trato persoal dos profesores.

A sospeita sobre a concertación de prezos polas autoescolas dunha mesma cidade é unha sombra que se cerne historicamente sobre o sector. Son varias as denuncias que ó respecto coñeceron resolución. Vexámo-las máis recentes: en 1995, a Unión de Consumidores de Santa Cruz de Tenerife denunciou á Asociación Provincial de Autoescolas e a 24 dos seus asociados por acordaren os prezos da matrícula e prácticas dos cursos de preparación para a obtención de carné de conducir. A denuncia saldouse cunha multa de 42.070 euros a esa asociación. No mesmo ano, en Linares, 11 autoescolas foron denunciadas por acordos na fixación de prezos. A resolución xudicial obrigou a esas autoescolas a satisfacer multas de entre 234 e 2.133 euros. O mesmo ano, o titular dunha autoescola de Collado-Villalba (Madrid) denunciou a autoescolas desa localidade por acordos na fixación de prezos; a estas foilles requirido pagar multas de entre 300 e 1.622 euros.

Clases prácticas

Vitoria é a cidade na que máis cara resulta de media cada clase práctica (37,36 euros, 6.217 pta), mentres que a máis barata se atopou nas autoescolas da Coruña (11,11 euros, 1.848 pta). Unha diferencia enorme, de máis do triple, como pode comprobarse. A media do custo dunha hora de clase práctica é de case 28 euros, 4.650 pta.

Na maior parte das autoescolas comprobouse unha relación directa entre o prezo das clases prácticas e o custo final do carné, pero hai excepcións. Madrid, por exemplo, a cuarta cidade máis barata para consegui-lo permiso de conducir, destaca pola carestía das clases prácticas. Este aparente paradoxo ten a súa explicación: tódalas autoescolas estudiadas en Madrid inclúen nas súas ofertas un bo número de clases prácticas, polo que o prezo unitario das mesmas repercute pouco no prezo final. E en Burgos, a segunda cidade máis barata e cun custo moi inferior ó da media das 14 cidades, sitúase na media no tocante ó prezo das horas prácticas.

O motivo é o mesmo có de Madrid. Pola contra, en Logroño o prezo das clases prácticas é lixeiramente inferior ó da media pero o custo relativamente elevado do resto de conceptos (principalmente, a matrícula e as clases teóricas) fai que a capital rioxana sexa a terceira máis cara para saca-lo carné de conducir. O resto de cidades, con variacións mínimas, seguen unha certa proporcionalidade no tocante ó custo total do carné e o das clases prácticas.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións