Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Argaltzeko zentroak : Gehientsuenek ez dute proba gainditu

Informazio gutxi ematen dute, bezeroaz arduratzen den pertsona ez da beti aditua dietetika eta nutrizioan eta, maiz, "elikabide pertsonalizatua" delako esamolde hori amu komertziala baino ez ohi da

Bikini-operazioa hasia da jende askorentzat. Horrela bada, estetika-zentroak, belar-dendak eta antzekoak lanean dabiltza, lanpetuta, hemendik aste gutxitara bainu-jantzia eta arropa “nabarmena” janzteko une egokia izango baita. Argaltzeko zentroen negozioak Espainian 1.500 milioi euro baino gehiago eragiten du urtero (2000 urteko datuen arabera).

Esfortzurik gabe sekulako pisu-galera azkar eta atseginak lortzea agintzen diguten iragarkiek, bezeroaren araberako elikabide pertsonalizatuek, lehen kontsultak doan eta antzekoek, honelako publizitatearen jasotzaileak zentro espezializatuetara bidaltzen dituzte; espezializatuak agian bai, baina, egiaztatu dugun bezala, bertako pertsonala ez da den-denetan nutrizioan aditua. Argaltzeko zentro horiek eskaintzen dituzten tratamenduak eraginkorrak ote diren, bertan lanean diharduen pertsonala behar bezala jantzirik ote dagoen eta medikuntzaren ikuspegitik establezimendu zorrotz eta zuzenak ote diren jakiteko, CONSUMER-eko teknikoek apirilean, Espainiako 12 hiritan martxan dabiltzan 36 argaltze-zentro bisitatu zituzten (bisitaldi bakarra baino ez). Horietako gehienen ezaugarria bera da: pisua galtzeko egiten dituzten promesek eta proposatzen dituzten tratamenduek, dietetika eta nutrizio alorreko adituen mesfidantza piztu dute, elikabide osasuntsuez lortu ezin daitezkeen helmugetara iritsiko ginela agindu baitziguten zentro horietako gehienek.

Dietetika eta nutrizio alorreko adituen laguntzarekin eta medikuntza alorretik behar bezalako aholkularitza jasorik, horietako zentro bakoitzak bezeroari modu eraginkor eta osasuntsuan pisua galaraz diezaiokeen egiaztatzen lagun dezaketen irizpideak finkatu ziren gure azterketan.

Geroago, aldizkari honetako sei teknikari balizko bezero gisa joan ziren Alacant, Bartzelona, Bilbo, Burgos, Castelló, Donostia, Gasteiz, Iruñea, Madril, Malaga, Santander eta Valentzian hiruna argaltze-zentrotara, eta bertako enplegatuei pisua galtzeko asmoa zutela jakinarazi zieten. Sei teknikari horietatik bik ez zuten inondik ere argaltzeko premiarik, beste biren gehiegizko pisua oso arina zen (beren gorputz-masaren indizea -GMI- 25 eta 26,9 bitarte zebilen) eta beste biak lehen mailako potoloak ziren (GMI = 30 eta 34,9 bitartekoa).

Azterketan atera zen ondorio nagusia hau da: 36 argaltze-zentro horien %68k ez dute proba gainditu, %6k aise gainditu dute eta zentroen %26k “onartzeko moduko” kalifikazio apala baizik ez du lortu. Beste aldetik, zenbait zentrotako pertsonalarengan etika profesionalaren gabezia nabarmena hauteman zen, bisitari etorri zaien bezeroaren premiari egokitzen ez zaizkion tratamenduak agintzen edo aholkatzen dizkiotelako (argaltzeko batere beharrik ez duenari, adibidez, kiloak galtzea aholkatzen diote). Zentro horietako beste alderdi kaltegarri bat arreta da: bezeroaz ez da beti arduratzen nutrizioan edo dietetikan espezializatutako sendagilea, eta “elikabide pertsonalizatua” esamoldea bezeroak erakartzeko amua baizik ez da, lau zentrotik bi baino gehiagotan. Azkenean, horrelako zentroen %60etan bakarrik proposatzen dute egiazko tratamendu iraunkor eta osasuntsua; gainontzekoetan antolatzen edo iradokitzen dituzten pisu galerak azkarrak dira, azkarregiak, osasungarri eta iraunkorrak izateko.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak