Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Cómo le-las etiquetas dos alimentos : Información moi útil

As etiquetas dos alimentos envasados proporcionan unha información moi útil para o consumidor, xa que lle permite, amais de coñece-las principais características dos productos que toma, facerse unha idea aproximada da relación entre o prezo e a calidade dos alimentos

Etiqueta nutricional

Moi útil para coñecer qué nutrientes, e en qué cantidade, contén un determinado producto. A normativa que regula no noso país a etiquetaxe nutricional, que non se aplica ás augas minerais nin ós complementos dietéticos, establece que esta etiqueta non é obrigatoria. Só o é nos productos que fan referencia a características nutricionais coma, por exemplo, “rico en calcio”, “baixo en colesterol” ou “con vitamina A e E”. Coexisten dous formatos principais de etiqueta nutricional. O máis esquemático só indica, por esta orde, o valor enerxético, a cantidade de proteínas, os hidratos de carbono e as graxas. O outro, máis amplo, informa sobre os azucres, ácidos graxos saturados, a fibra e o sodio. Agora ben, calquera destas dúas etiquetas pode incluír datos sobre outros compoñentes (colesterol, vitaminas, sales minerais, amidón…). Así mesmo, poden mencionarse as cantidades de determinadas vitaminas e sales minerais, en función da porcentaxe que supoñan da cantidade diaria recomendada (CDR) dese nutriente para unha alimentación saudable e equilibrada.

Alimentos sen envasar

  • Tanto os productos que se presentan sen envasar nos establecementos comerciais coma os que se envasan a pedimento do consumidor, deben incorporar datos obrigatorios mediante etiqueta ou cartel no lugar de venda:
  • Denominación do producto, o estado físico ou tratamento ó que foi sometido e a súa categoría, calidade, variedade e orixe.
  • Na carne, debe especificarse a clase ou tipo de canle de procedencia (por exemplo, vitela de Navarra) e a denominación comercial da peza da que se trate (tapa, croca, etc.).
  • Nos peixes, debe consta-la forma de presentación comercial. Nos productos que envasa o establecemento comercial deben indicarse estes datos:
  • Denominación, estado físico, categoría de calidade, variedade e orixe.
  • Lista de ingredientes, no seu caso.
  • Cantidade neta.
  • Data de caducidade ou data de duración mínima.
  • Identificación da empresa.
  • Condicións especiais de conservación, no seu caso.

O que non debe aparecer nas etiquetas

Atribuírlles ós alimentos calquera propiedade preventiva, terapéutica ou curadora dunha enfermidade está prohibido e vulnera a normativa. Non hai que se fiar, polo tanto, de lendas coma “fortalece os ósos” ou “axuda a regula-lo colesterol” en productos coma o leite. Tamén é inaceptable a afirmación de que un alimento ten propiedades particulares cando as posúen tódolos da súa mesma natureza. Deste xeito, unha lenda do tipo “sen colorantes nin conservantes” nun alimento que por lei non pode usar estes aditivos infrinxe a norma.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións