Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

: Escaleira de tratamentos

Beber abundante auga e tomar antibióticos son os tratamentos máis comúns para tratar esta infección, aínda que hai hábitos que axudan a evitala, como mexar antes e despois de manter relacións sexuais

Escaleira de tratamentos

Velaquí os pasos terapéuticos que se seguen na actualidade para tratar a cistite:

  • Beber moita auga: os estudos demostran que o feito de beber moita auga pode facer que nalgúns casos desapareza a infección de ouriños causantes da cistite.
  • Antisépticos e antibióticos: noutras moitas ocasións, as cistites non sandan só con auga e precísanse os antisépticos urinarios (que se eliminan polos ouriños) e os antibióticos. Hai uns anos os antibióticos administrábanse en pautas máis longas (de 5 a 7 días), que podían chegar ata os 21 días no caso dos homes, mentres que na actualidade se reduciron a 2 ou 3 días e abonda con tomar o medicamento cada 12 ou 24 horas nese período. Con este réxime terapéutico dánse curado o 90%-95% das infeccións urinarias que provocaron o cadro cistítico. Se transcorridos tres días o tratamento antibiótico non funciona, cómpre acudir de novo ao médico. O máis probable é que se repita o cultivo de ouriños para identificar o xerme causante da infección, co fin de aplicar un antibiótico máis específico.
  • Tratamento supresivo postcoital: nos últimos anos tamén xurdiu a posibilidade de subministrar unha soa dose de tratamento antibiótico. Tómase despois de manter relacións sexuais, por iso se denomina tratamento supresivo postcoital. É un paso terapéutico preventivo, xa que evita que se desencadee a cistite.
  • Comprimidos ou xarope baseados en arandos: o tratamento supresivo postcoital combínase con outro baseado nunha substancia dos arandos vermellos americanos (crawnberrys), que hai que tomar de maneira continua durante varios meses. Non obstante, convén lembrar que o consumo directo destes froitos do bosque non serve para previr a cistite. En cambio, o efectivo é tomar os comprimidos ou xaropes elaborados a partir das proantocianidinas (PAC), un compoñente dos arandos que impide que medren as bacterias. Grazas ás PAC, os ouriños vólvense máis ácidos, e esta acidez axuda a eliminar as bacterias e a reducir o número de infeccións e de cistite de repetición.
  • As autovacinas: outra novidade terapéutica contra as cistites de repetición son as vacinas que se administran por vía oral. Para iso, débese realizar unha análise de ouriños, que se pode efectuar nunha farmacia, co fin de identificar o axente causal da infección que a provoca. Unha vez identificado, desenvólvese unha autovacina específica contra este. Estas autovacinas resolven entre o 80% e o 90% dos casos das cistites de repetición.
  • Medicación intravenosa: en moi poucos casos e moi extremos, cando o resto dos tratamentos non funciona, o último paso terapéutico é recibir medicación intravenosa. Nestes casos, é usual subministrar amikacina, un antibiótico bactericida.

Teño cistite, que fago?

  1. Antes de comezar calquera tratamento hai que acudir a unha farmacia, laboratorio ou centro de saúde para analizar unha mostra de ouriños.
  2. Non é recomendable automedicarse.
  3. Ao se coñecer o resultado da análise, o médico de cabeceira ou o farmacéutico poden recomendar o tratamento inicial.
  4. De non responder ao tratamento inicial ou ante a cistite de repetición, hai que acudir ao urólogo.
  5. Beber abundante auga. En principio calquera tipo, pero as de mineralización débil son as máis adecuadas para aumentar a produción de ouriños (diurese).
  6. Adoptar medidas de hixiene íntima axeitadas.
  7. A hixiene do perineo, en sentido de diante cara a atrás, é un costume moi importante para evitar as infeccións uroxenitais e mais a cistite. É unha rutina que se lles debe inculcar ás mulleres dende a infancia.
  8. A muller debe mexar sempre antes e despois de manter relacións sexuais.

Fonte: José Emilio Batista, coordinador da Unidade de Urodinamia do Centro Médico Teknon e presidente da Asociación Continencia

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións