Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: Canto azucre inxiren os nosos pequenos?

Os españois triplican o consumo de azucre recomendado ao día, e os máis pequenos non se quedan atrás. Máis aló das socorridas galletas, a maioría dos produtos que toman a diario edulcóranse con esta substancia.

Nos últimos tempos, o azucre converteuse nun trago amargo para moitas familias. A Organización Mundial da Saúde (OMS), na súa guía Inxesta de azucres para adultos e nenos (2015), establece en 50 gramos ao día o consumo máximo de azucre en adultos (uns 12 terróns), e en 37 gramos (aproximadamente 9 terróns) o tope para os máis pequenos, límites aceptados por todas as sociedades científicas de referencia e asociacións pediátricas e que ás veces se traducen en alusións tales como “o veleno branco” ou “o azucre mata”. Con todo, os expertos en nutrición mostran reparos ante estas aseveracións.

Explícao a dietista-nutricionista Beatriz Robles: “Recórrese a este tipo de mensaxes para chamar a atención dos consumidores. A diferenza dun veleno ou un tóxico está en que presenta efectos adversos en doses moi pequenas”. Pero isto non ocorre co azucre, un ingrediente necesario, pero non como se entende habitualmente. “O organismo necesita azucres simples, pero pode obtelos a través de fontes dietéticas tales coma os hidratos de carbono complexos, que se atopan en alimentos coma legumes, hortalizas ou cereais; os azucres intrínsecos, como os da froita, ou o glicóxeno que almacenamos no fígado”, explica Robles.

Canto nos pasamos? 

En España, o consumo de glicosa triplica as recomendacións da OMS en adultos, tal e como destacou o estudo ANIBES, e preocupa en poboación infantil, no que o último informe Aladino detectou que un 60 % de nenos consumen un mínimo de catro veces á semana alimentos altamente azucrados que deberían ser de inxesta ocasional, tales como galletas, lambetadas, batidos ou néctares. As consecuencias deste abuso son ben coñecidas na infancia: tradúcese nun empeoramento da saúde bucodental, o sobrepeso e a obesidade–con risco de converterse en patoloxías crónicas na etapa adulta–, ademais de diabetes tipo 2, enfermidades cardiovasculares ou fígado graxo. Con todo, hai que ter clara a diferenza entre os tipos de azucres:

  • Intrínsecos. Aqueles que se atopan de xeito natural nas froitas e cuxo consumo non prexudica a saúde por excesiva que sexa a inxesta.
  • Libres. Son todos os monosacáridos e disacáridos engadidos aos alimentos por fabricantes, cociñeiros ou consumidores. Nesta categoría tamén se inclúen aos presentes en zumes naturais cuxo consumo en exceso está asociado a riscos para a saúde.
  • Naturais. Un subtipo dentro dos libres –é dicir, prexudiciais cando se consumen en exceso–, como o mel, o azucre moreno e os xaropes.

Para coñecer onde se esconde o azucre que inxiren os máis pequenos, o dietista Pablo Ojeda analiza algúns produtos habituais na súa dieta.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións