Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: Alexias desde o berce

Un de cada 10 menores en idade escolar presenta algunha reacción adversa aos alimentos. Moitos destes síntomas desaparecen ao medrar, pero algúns poden ser tan graves que resulta perentorio diagnosticalas canto antes e saber como actuar ante un shock anafiláctico.

Como debemos actuar

A primeira medida que se toma ante unha alerxia alimentaria é evitar o alimento que a provoca. Agora ben, esta decisión correspóndelle ao profesional. “Nunca debemos quitar un alimento porque si, só porque pensemos que lle sentou mal ao neno. É algo que moitos adultos fan: por exemplo, prescinden do glute ou do leite. Pero, con eles, todo o que se faga debe ser meditado, sopesado; non podemos esquecer que se trata de organismos en crecemento que van necesitar moitos nutrientes. E eliminar algún deles pode ter consecuencias”, advirte Echeverría.

  • Nos casos de alerxias severas, nas que xa se sabe que o consumo do alimento, por mínimo que sexa, pode provocar reaccións gravísimas, o médico xa informaría a familia de que alimento ou grupo de alimentos debe evitar, e tamén de que actitude débese tomar ante unha transgresión.
  • Un problema de todos. É fundamental que todos os adultos da contorna do neno, desde os seus familiares a coidadores e profesores, aprendan a manexar as alerxias alimentarias, a recoñecer os seus síntomas e como responder ante unha crise anafiláctica. Pero é igualmente decisivo que o neno coñeza este risco e que se lle adestre en evitar o alimento.
  • Reaccións alérxicas. A maioría prodúcese de forma accidental fóra do fogar, e especialmente cando se rompen as rutinas: festas de aniversario, extraescolares, excursións… Nas mesas con moitos alimentos e diferentes elaboracións pode estar oculto o perigo. Xa que logo, hai que ter un plan de urxencia. Trátase de ter previsto que facer en caso de inxestión accidental: teléfonos de urxencia, centros hospitalarios próximos, medicación… Ante un neno cunha alerxia alimentaria, o adulto non pode correr o risco de quedar parado sen saber como reaccionar.
  • Ante unha inxestión accidental, a actuación variará dependendo da situación. Se os síntomas son leves, pode que sexa suficiente con administrar antihistamínicos. “Pero aqueles nenos con risco dunha reacción anafiláctica deberán levar sempre un autoinxector de adrenalina: salvaralles a vida. E non só é levalo, senón saber usalo. No 70 % das mortes por anafilaxe, ou non tiñan á man a adrenalina ou a administraron mal. Hai que tela en data (vixiar que non se caduque) e adestrarse”, insiste Echeverría.
  • Coidado coas trazas. A reacción alérxica non vai depender da cantidade inxerida, senón de como sexa o neno de sensible a ese alérxeno. É posible que aparezan síntomas con cantidades moi pequenas, o que se coñece como trazas. Por iso, na actualidade, o etiquetado alimentario obriga a advertir da presenza de trazas.

É posible o tratamento? 

A maioría dos nenos con alerxias ao ovo e ao leite supéranas de forma espontánea antes dos tres anos. Pero non sempre sucede así e, dado que ambos os alimentos son básicos na dieta e a súa ausencia pode afectarlle á calidade de vida dos pequenos, existen programas de desensibilización. Con eles, búscase lograr que o neno poida tomar estes alimentos ou, polo menos, que sexa capaz de tolerar a inxesta de pequenas cantidades; desa forma evítase o risco dunha reacción grave por un consumo accidental (como cando se toma unha salsa na que había trazas de ovo ). A desensibilización consiste en ir dando mínimas cantidades do alimento problemático para aumentar a dose ata chegar a unha ración normal para a súa idade. Este proceso debe facerse sempre a nivel hospitalario e baixo a vixilancia de expertos en alergoloxía. Ao terminar o tratamento, o neno poderá consumir un vaso de leite (200 ml) ao día ou un ovo cada dous días.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións