Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: Alexias desde o berce

Un de cada 10 menores en idade escolar presenta algunha reacción adversa aos alimentos. Moitos destes síntomas desaparecen ao medrar, pero algúns poden ser tan graves que resulta perentorio diagnosticalas canto antes e saber como actuar ante un shock anafiláctico.

A o leite, aos froitos secos, ao ovo, ao peixe… Uno de cada dez nenos padece alerxias alimentarias nos países desenvolvidos, informa a Organización Mundial da Alerxia (WAO), e o problema non deixa de crecer: segundo este organismo, a prevalencia aumentou nas últimas décadas, e hai un incremento nos ingresos hospitalarios por reaccións adversas agudas a algún alimento. Actuar de forma correcta ante un episodio de alerxia alimentaria é crucial, especialmente nos casos máis graves. Por iso é tan importante que as familias sexan capaces de identificar unha reacción alérxica e saiban que deben facer.

Os conceptos, claros

Antes de nada, debemos saber de que estamos falando. Como sinalan Ángela Claver e Celia Pinto, alergólogas da Sociedad Española de Inmunología Clínica, Alergología y Asma Pediátrica (Seicap), “o termo ‘alerxia alimentaria’ utilizouse de xeito abusivo, aplicándoo de forma incorrecta para referirse a calquera tipo de reacción secundaria a un alimento ou a un aditivo. As definicións de reacción adversa, intolerancia e reaccións alérxicas a alimentos prestáronse a confusión ata hai uns anos, cando a Academia Europea de Alergología e Inmunología Clínica e a WAO chegaron ao consenso actual”. Así pois, que ideas nos deben quedar claras?

  • Hipersensibilidade a alimentos. Calquera reacción adversa a alimentos engóblase dentro deste termo. Dentro deste grupo, teriamos as alerxias e as intolerancias.
  • Alerxias. Se queremos ser precisos, só podemos falar de alerxia alimentaria cando se produciu unha reacción de tipo inmunitario. É dicir, cando o noso sistema inmune, por erro, identifica un alimento cunha ameaza e reacciona para facerlle fronte. Dentro deste grupo, as máis habituais son aquelas nas que se crean uns anticorpos denominados IgE (inmunoglobulina E), por exemplo, a alerxia ao ovo. Hai outras alerxias nas que non interveñen estes anticorpos, como sucede coa celiaquía, que se considera unha enfermidade autoinmune, na que é o propio organismo o que dana as vilosidades intestinais para defenderse do glute, ao que considera un inimigo.
  • Intolerancias. Se non intervén un mecanismo inmunitario, falamos de “hipersensibilidade non alérxica a alimentos”. Sería o caso, por exemplo, da intolerancia á lactosa. Na súa gran maioría trátase de reaccións adversas causadas por un déficit enzimático, pero tamén poden ser de causa farmacolóxica ou química.

Non se trata dunha clasificación irrelevante: as reaccións son distintas e tamén o son a gravidade e as medidas que se deben adoptar. “Unha intolerancia non é unha alerxia. Nunha alerxia, a reacción adoita ser rápida: en cuestión de minutos desde que o neno leva o alimento á boca, aparecen os síntomas. En cambio, na intolerancia as reaccións mantéñense latentes durante máis tempo. Son máis lentas e, xeralmente, menos graves. Poderiamos dicir que, nunha intolerancia, unha transgresión –é dicir, comer algo indebido– non compromete a vida (salvo en casos excepcionais); nunha alerxia grave, si pode poñela en risco ”, insiste Luís Echeverría, coordinador do Grupo de Alerxias Alimentarias da Seicap.

A ‘marcha atópica’: da dermatite ao asma 

É probable que oias que nenos con celiaquía ou outras alerxias alimentarias teñen un maior risco de asma, problemas dermatolóxicos, rinite… É certo, e trátase dun proceso que se coñece como marcha atópica ou progresión atópica. Trátase dunha secuencia de acontecementos que se inicia coa dermatite atópica na pel do neno, frecuentemente antes dos seis meses. Máis adiante poden aparecer as alerxias alimentarias (ao ovo e ao leite de vaca arredor do primeiro ano de vida, e ao trigo, á soia ou aos cacahuetes en nenos un pouco maiores). Despois aparecerían alerxias respiratorias, como a asma e a rinite alérxica. É moi importante o diagnóstico precoz por dous motivos: para poder poñer un tratamento e para intentar medidas preventivas –como a aplicación de cremas que eviten a aparición de eccemas– que reduzan a probabilidade de que a marcha atópica avance.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Páx. 1 de 4]
  • Ir á páxina seguinte Por que os nenos? »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións