Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

: Txertoak helduaroan: bizitza gehien salbatzen duen injekzioa

Nahiz eta gehienak 18 urteak bete baino lehenago jartzen diren, helduentzat ere badago txertatze egutegi bat. Tratamendu horren bidez immunitatea lortzea lagungarria izaten da bizitzak salbatzeko eta baita hainbat gaixotasun geldiarazteko ere. Covid-19aren aurkako txertoaz hainbeste hitz egiten den garai honetan, aztertu ditzagun berebiziko garrantzia duten beste batzuk ere.

Txertoek izugarri lagundu dute bizi itxaropena handitzen, beste edozein tratamenduk baino gehiago. Rino Rappuoli txertoak ikertzen aritzen da Harvard-eko Medikuntza Eskolan, eta haren hitzek ongi laburbiltzen dute egoera: “Txertorik gabe, berriz ere 50 urteko bizi itxaropena edukiko genuke, edo gutxiagokoa”. Baina zer da zehazki txerto bat? “Oso ezaugarri bereziak dituen sendagai bat da, ez baita substantzia kimiko bat izaten gehienetan, biologikoa baizik, eta hala izaki, kontrolak egiten dizkiote segurtasuna, egonkortasuna, eraginkortasuna… neurtzeko. Haren helburua izaten da immunitatea sortzea gaixotasun baten aurka, eta antigorputzen ekoizpena sustatzen du horretarako”. Angel Gilek eman du azalpen hori, zeina Medikuntza Prebentiboko eta Osasun Publikoko katedraduna den Rey Juan Carlos Unibertsitatean (Madril), eta bi txerto mota bereizi ditu sailkapen mikrobiologikoaren eta klinikoaren arabera:

  • Txerto ahuldu edo biziak; mikroorganismoekin edo horien eratorriekin eginak egoten dira, eta urritua izaten dute jarduera. Adibidez, elgorriaren txertoa, errubeolarena, barizelarena edo rotabirusarena. Herritar guztietan erabil daitezke, pertsona immunokonprometituetan izan ezik, horietan gaixotasuna agerraraz dezakeelako.
  • Ez-aktibatuak, non lehengai hori (bakterioa, birusa edo azpiunitateak) hilda egoten diren. Adibidez, gripearen txertoa, A hepatitisarena edo giza papilomaren birusarena (GPB). Herritar guztiei ematen ahal zaizkie, baita haurdun daudenei ere. Seguruagoak dira, baina dosi bat baino gehiago behar izaten dute.

Ez haurrentzat bakarrik

Jaio eta berehala ia, lehenbiziko txertoa jartzen diete haurtxoei, B hepatitisarena, eta hortik aurrera beste batzuk ere bai gaitz horren aurka (oroitze dosiak) eta beste batzuen aurka 2., 4., 11. eta 12. hilabeteetan. Haurtzaroari oso lotua dagoen tratamendua da, baina ez da bizitzako garai horretarako bakarrik. Helduek ere hartu behar dituzte txertoak, hiru arrazoirengatik:

  • Heldu askok izaten dituzten gaixotasun batzuetan immunodepresioa ere agertzen da, adibidez diabetesarekin. Horrek esan nahi du zaurgarriagoak direla kanpoko eragile kutsatzaileen erasoen aurrean.
  • 60 urtetik aurrera, immunoseneszentzia esaten zaion fenomeno bat gertatzen da, eta gure immunitate sistema ahulduz joaten da eta organismoak okerrago erantzuten die infekzio bidezko gaixotasunei.
  • Haur ginela jarritako txertoak eskaintzen duen babesa desagertuz joaten da denborarekin, eta, kasu batzuetan, beharrezkoa izaten da oroitze dosiekin sendotzea.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak