Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

: Diagnostikoa: norberaren araberakoa

Morfeo gugandik ihesi dabilenean, ohetik jaikitzea izaten da eraginkorrena, eta egiaz logura sumatzen dugunean etzatea berriz ere

Diagnostikoa: norberaren araberakoa

Historia klinikotik abiatuta egiten da loezin kasu baten diagnostikoa, norbera medikutara joan eta zer gertatzen zaion adierazita. Sistema horrekin, zenbaitetan medikua ohartzen da loezina, egiaz, loaren pertzepzio okerra baino ez dela. Hau da, gaixoak adierazten dio gaizki lo egiten duela eta orduak ematen dituela esna. Baina loaldiaren erregistroa egiten diotenean, ohartzen dira gaixoak uste eta esaten duen baino gehiago lo egiten duela. Halakoetan, diagnostikoa finkatzeko, ez da egin behar izaten loaldiaren inguruko ohiko probarik.

Beste zenbaitetan, beste nahasmendu neurologiko bat antzematen dute (atsedenik gabeko zangoen sindromea, adibidez), eta arazoa ez dute lotzen loezinarekin. Eritasun horren ondorioz, gaixoak ezin izaten du lo hartu, iruditzen zaiolako ondoeza duela zangoetan (oinez ibilita egiten du hobera sintoma horrek). Hasieran loezina dela uste izan arren, ez da hala, eta tratamendua ere bestelakoa izaten du: sendagai dopaminergikoak erabiltzen dituzte, Parkinsonen gaitzarentzat hartzen direnen gisakoak.

Sendabide posibleak

Loezina gainditzeko lehen pausoa, haren arrazoia zein den jakitea da (ordutegi desegokiak, gaueko jokabide okerrak, eragin bizkorgarria duten sendagaiak edo substantziak). Beste faktore batzuk baztertu ondoren, honako pauso terapeutiko hauek egin daitezke:

  • Ohiturak aldatu: medikuak eta gaixoak aztertu egin behar dituzte haren jokaerak (egunekoak eta gauekoak), eta lo hartzea galarazten duten jokabide okerrak aldatzen saiatu behar dute. Adibidez, gaixoak egunez jarduera asko egiten baditu (bi lanetan aritu edo kirola egin), medikuak jakinaraziko dio bizi-erritmo hori ez dela bateragarria 30 segundoan lo hartzearekin. Lehenago, denbora bat behar izaten da lasaitzeko.
  • Terapia kognitibo-konduktuala eta erlaxatze-teknikak: atseden hartu ezinak sortzen duen larritasuna gainditzeko eta lo hartu aurretik jokabide egokiak eskuratzeko, terapia kognitibo-konduktuala erabiltzen da (psikologo batekin lantzen da), eta yoga eta gisako erlaxatze-teknikak ere irakasten dira.
  • Sendagai hipnotikoak: lo egiteko pastillak azken aukera gisa erabiltzekoak dira. Bi edo hiru astez hartzea komeni da, ez gehiago, eta gaixoak larritasuna gainditzea lortzen ez badu soilik; aurrez, dena den, ohiturak aldatzen saiatu beharra dago. Hartzen hasi eta gero, ordea, askori kosta egiten zaie uztea. Kalkuluek diotenez, herritarren % 4k modu jarraituan hartzen dituzte. Sendagai horiek adinekoei ematen zaizkienean (horiei eragiten die gehien loezinak), neurri zorrotzak hartu behar izaten dira. Izan ere, pertsona horiek behin baino gehiagotan jaikitzen dira gauez komunera, eta erortzeko arriskua izan dezakete, erreakzionatzeko zailtasunak eduki ditzakete eta.
  • Tratamendu berriak: azken urteetan sendagai espezifikoagoak eta nahi gabeko ondorio gutxiago dituztenak sortu dira loezinari aurre egiteko. Melatonina-hartzailearen agonistak daude horien artean; hormona natural bat da melatonina, gauez jariatzen dena eta loa errazten duena. Nagusiki, gaixoak depresioa daukanean ematen dute sendagai hori, baina lagungarria da loezinari aurre egiteko ere, sarritan buru-eritasun horri atxikia egoten baita.

Lorik ez egitearen ondorioak

Gauean lorik ez egitearen ondorioak egunez nabari izaten dira, batez ere sendabiderik jarri ez eta luze irauten duenean. Kontzentrazio falta sumatzen dute loezina dutenek, ondoeza eta nekea. Gorputzak ez du atsedenik hartzen, eta ez da egoten bete-betean. Zenbait ikerketak frogatu dutenez, epe luzera, depresioa izateko arrisku gehiago sortzen du loezin kronikoak, eta substantzia lasaigarriak eta alkohola -eragin lasaigarria du- hartzeko joera areagotzen du. Eta bada jendea substantzia horietako batzuk nahasi egiten dituena, baina mendekotasuna sortzeko arrisku handia dakar horrek. Gainera, zenbait ikerketa zientifikok frogatu nahi dute loezina daukaten pertsonek arrisku gehiago dutela hipertentsioa pairatzeko.

Nahi dut, baina ezin: lo egiteko aholkuak

  1. Egiaz logalerik ez badugu, ez dugu sartu behar ohean.
  2. Ohean ez dugu aritu behar telebista ikusten, irratia entzuten edo jaten. Gorputza nahasten dute, eta kosta egiten da lo hartzen.
  3. Gauerdian esnatu eta urduritzen hasten bagara, hobe da ohetik atera, eta lo egiteko gogoa dugunean itzultzea.
  4. Sendagai hipnotikoek ez dute konpontzen arazoa. Loezinari irtenbidea emateko, medikutara joan beharra dago; hark esango du zein den sendabiderik eraginkorrena.
  5. Aholku hauek ez dute balio mundu guztiarentzat. Medikuari galdetzea da onena.

Iturria: Joan Santamaria, Lo Nahasmenduen Diziplina Anitzeko Unitatearen arduraduna, Bartzelonako Hospital Clínic-ekoa

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak