Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

: Bidea libre

Aire zabalean, jende pilaketarik gabe. Segur aski, horrelako aukeren bila gabiltza gutako asko egun hauetan. Garai bateko trenbideak zeharkatzea izan daiteke irtenbide bat, aski osasungarri, seguru eta jasangarria gainera. 3.000 kilometro eskaintzen dizkigute naturbideek edo bide berdeek. Ongi etorri oinezkoak eta txirrindulariak.

Naturbide edo bide berde esaten zaien ibilbideek garai bateko burdinbideak zeharkatzen dituzte; bereizgarri hori dute beste bide batzuen aldean, trenari loturiko jatorria dutela eta oso irisgarriak direla. Espainiako Estatuan 2.900 kilometro hartzen dituzte bide horiek guztiek, eta oinez, bizikletaz eta patinekin ibiltzeko modua eskaintzen diete helduei eta haurrei, eta egokiak dira, halaber, ezgaitasunen bat duten pertsonentzat ere. Covid-19ak aldarazi egin ditu turismo arloko joerak, eta bide zoragarri horiek aukera interesgarriak dira aire garbia arnasteko eta udaz gozatzeko jende pilaketarik gabe. Alarma egoerako 1. fasetik erabili ahal izan dira, betiere osasun agintariek ezarritako neurriak errespetatuz –ez ditugu berehalakoan ahaztuko– eta segurtasun tarteak zainduz. Bizikletan doanaren eta oinezko baten artean, adibidez, 10 metro uztea komeni da. Bi txirrindulariren artean, 20 metro. “Oso litekeena da uztailean eta abuztuan ohi baino jende gehiago ibiltzea, aurreikuspenek esaten baitute ugaritu egingo dela barnealdeko turismoa, landakoa eta gertukoa”, adierazi du Arantxa Hernandezek, Espainiako Burdinbideen Fundazioak (FFE) Bide Berdeetarako duen Saileko buruak (erakunde horrek 1994an erregistratu zuen marka hori). Haren esanetan, segurtasuna bermatua dago, erabilera dentsitate txikiko eremuak baitira, “bereziki Espainia hustua esaten dioten horretan”. Hala ere, erantzukizunez jokatzera dei egin du. “Osasun krisiaren ondoren bide horiek ezagutzeko pausoa ematea aukera guztiz zentzuzkoa da, eta modu ona itxialdian izan dugun natura gabezia arintzeko eta zeharkatzen dituzten tokietako ekonomia laguntzeko”, nabarmendu du. 

Tren bakoitzak bere historia

Gaur egun, 120 naturbide edo bide berde inguru daude Estatuan. 1993an hasi ziren horiek lehengoratzen, Espainiako Herri Lan, Garraio eta Ingurumen Ministerioaren eskutik, eta gaur egun Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministerioa ari da inbertsiorik handienak egiten azpiegitura horietan, baina baita Adif, erkidegoetako gobernuak, diputazioak eta udalak ere, eta berdin txirrindulari taldeak, ekologistak eta herritarren kolektiboak ere. Bere webgunea ere badute, www.viasverdes.com, eta hor ikus daitezke ibilbide guztiak (autonomia erkidego gehienetan bada baten bat). Ibilbide bakoitzak bere fitxa dauka, eta hor zehazten da zenbateko luzera duen, zorua nolakoa den, eta ibilbidean zer-nolako azpiegiturak, gorabehera geografikoak eta kultur ondarea aurki daitekeen, eta bidearen historiaren berri ere ematen du. Mugikorrerako aplikazio bat ere sortu dute, Vías verdes y Red Natura 2000 izenekoa (Android-erako), zeinak geokokatu egiten duen ibilbideko edozein puntu, eta YouTube-n Vive la vía kanala daukate. Bi tresna horiek ere lagungarriak dira bide bat hautatzen laguntzeko. Gustu guztietarako modukoak daude: mendikoak, lautadakoak, itsasertzekoak, barnealdekoak, oihanekoak, landazabaletakoak, mediterraneoak, atlantikoak… “Denek daukate gauza bat elkarrekin, magia eta natura konbinatzen dituztela”, ziurtatu du Hernandezek.

Haurrak ere bai, jakina... Baita karrotxoekin ere

Ibilbiderik gehienak errazak dira, irisgarriak eta seguruak, eta ondorioz, eso egokiak haurrekin egiteko. Maldarik handienek ez dute izaten %3-4tik gorako pendizik, baina haurrekin joanez gero, agian ideia ona izan daiteke goitik behera egiten duen bide zati bat hautatzea. Erabaki hori, dena den, haurren adinaren eta bizikletan ibiltzeko ohituraren araberakoa izango da. Familian joandakoan, Vías Verdes elkartetik gomendatzen dute ez jartzeko helburu finkorik, zeren haurrak jolasean hasiko baitira bidean aurkitzen dituzten gauzekin. “Merezi du uztea bidearekin beren erritmoan goza dezaten. Hobe da espiritu lasaiarekin joatea, eta ez kilometroak jatera”, adierazi du Sharon Martinez de Egilazek, Vías Verdes elkarteko kideak. Beste pizgarri on bat izan daiteke garai bateko tren geltokiak dituzten ibilbideak aukeratzea, “han gelditu, zerbait hartu eta haurrek jolas egin dezaten tren zaharrekin amestuz”. Ibilbideetan ohikoa izaten da familia osoak ikustea karrotxo eta guzti, etxeko txikienak eramateko. Baita trailgator sistemekin edo haurren bizikletak atoian eramateko aukera ematen duten beste tramankulu batzuekin ere, haurrak nekatu egiten dira eta. Guztiak onartzen dituzte.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak