Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

287 finantza-produktu aztertu ditugu 32 finantza-erakunderen 100 sukurtsaletan : Erakundeek gordailuak, zor-agiriak eta inbertsio-funtsak gomendatzen dizkiete nagusiki inbertsiogile txikiei

Zor-agiriak ere gorantz ari dira, bankuek eta kutxek kapitala behar dute eta

Egiazko finantza-aholkulariak?

Kontsumitzaileek oso ohitura gutxi izaten dute finantza-munduan ibiltzeko. Hori dela eta, erakundeek adierazi egin behar liekete bezeroei, haiek ongi ulertzeko moduan, zer-nolakoa den eskaintzen duten produktu bakoitza: zer ezaugarri dituen eta, nola ez, zer arrisku eta abantaila.

Teknikariek egindako bisitetan, bostetik batean soilik artatu ditu finantza-aholkulari batek, banka-exekutibo batek edo sukurtsaleko zuzendariak edo zuzendariordeak. Aitzitik, 32 erakundetatik 15etan, komertzial batekin edo kudeatzaile batekin aritu dira.

Kontsumitzaileen oinarrizko eskubideetako bat izaten da erakundeek informazio egokia eta osatua eman diezaiotela, ongi uler dezan nolako eragiketa edo produktua ari zaizkion eskaintzen. Teknikariei, ordea, hiru bisitatatik batean soilik eman dizkiete dokumentazio osatua eta azalpen esku-orriak. Azkenik, nabarmentzekoa da bisitarik gehienetan (lautik hirutan) teknikariei oso tratu atsegina eskaini dietela.

Aurrezteko finantza-produktu nagusien glosategia

  • Kontu-korronteak. Produktu horrekin, oinarrizko banku-eragiketa guztiak egin ditzake erabiltzaileak: ordainagiriak eta soldata helbideratu, transferentziak egin eta beste finantza-produktu batzuk kontratatu (hain zuzen, kontu bat edukitzea eskatzen dute horretarako, dagozkion interesak han sartzeko). Kontu horiek, oro har, ez dira izaten oso lehiakorrak.
  • Epe Finkorako Gordailua. Kontsumitzaileak diru kopuru jakin bat ematen dio finantza erakunde bati aldi jakin baterako. Elkarrekin adostu duten epe hori igaro ondoren, erakundeak diru guztia itzultzen du, eta ordain gehigarri bat ere bai (hori ere adostua izaten da). Epe baterako gordailuek, gehienean, aukera ematen dute kontsumitzaileak epea bete aurretik atera dezan dirua, baina trukean, zigor ekonomiko bat ezartzen diote (irabazietatik kentzen diote).
  • Zor-Agiriak. Dokumentu bat da zor-agiria, bermerik gabea, eta horren bidez, erakundeak konpromisoa hartzen du pertsona bati diru kopuru adostu bat emango diola une jakin batean. Ordaintze-promes baldintzagabea ere esaten zaio konpromiso horri. Zor-agiri bat jaulkitzen duenari harpidetzailea esaten zaio, eta hartzen duenari, onuraduna edo hartzailea. Azken batean, errenta finkoko aktibo bat da, AIAF Merkatuan kotizatzen duena. Zor agiriak epe motzerakoak izaten dira, eta iraupen-aldia 7 egunetik 25 hilabete bitartekoa izaten dute, nahiz eta eperik ohikoenak hilabete batekoak, 3koak, 6koak, 12koak eta 18koak izaten diren.
  • Altxor-Letrak. Zor publikoko balioak dira, errenta finkokoak eta epe motzerakoak. Eskari bakoitzak, gutxienez, 1.000 eurokoa izan behar du, eta hortik gorako eskariek kopuru horren multiploak izan behar dute. Deskontuz jaulkitako balioak dira, erosterakoan gutxiago ordaintzen direnak dirua itzultzean baino. Enkante bidez jaulkitzen dira produktu horiek.
  • Estatuaren Bonuak eta Obligazioak. Zor publikoko balioak dira, Estatuaren Altxorrak jaulkitzen dituenak, bi urterako, gehienez ere. Interes periodikoa duten balioak dira, eta aktiboaren balio nominalaren portzentaje gisa adierazten da (ezaugarri horrek bereizten ditu altxor-letretatik).
  • Akzioak. Akzio bat enpresa baten kapitalaren zati bat da, eta zera adierazten du: elkarte baten zenbateko zatiaren jabe den pertsona bat. Balioen Burtsan negoziatzen da balioen salerosketa (elkarte edo konpainia anonimoen akzioena, adibidez). Akzioak, inbertsio gisa hartuta, errenta aldakorrekoak dira, ez baitute itzultzen kontratu bidez finkatutako kopuru jakin bat; enpresa nola doan, horren araberakoa izango da akzioak emango duena.
  • Inbertsio-Funtsak. Izaera juridikorik gabeko diru edo ondasun kopuru bat da, inbertsiogile guztien ekarpenekin osatzen dena. Kudeaketa-Elkarte batek kudeatzen du ondasuna, eta zaindu, berriz, Erakunde Gordetzaile batek zaintzen du. Kudeaketa-Elkarteak erabakitzen du zer baliotan inbertitu. Parte-hartze ziurtagiri batek adierazten ditu jabetza-eskubideak. Inbertsiogileek egiten dituzten ekarpenak finantza-aktiboetan inbertitzen dira, ahalik eta errentagarritasun handiena lortzeko. Honako aktibo hauetan, adibidez: akzioak, letrak, bonuak, obligazioak, produktu eratorriak… nahiz eta aktibo ez-finantzarioetan ere inberti daitezkeen (ondasun higiezinetan, artean…).
  • Pentsio-Planak. Epe luzerako aurrezki-produktuak dira, erretiroa hartzen den garairako pentsatuak. Horien bidez, osatu egiten da Gizarte Segurantzatik jasotzen den erretiro-saria. Aurreztaileak, lan egiteko adinean dagoen artean, diru kopuru jakin bat jartzen du aldian behin (ekarpenak esaten zaie), eta, horrela, erretiroa hartzeko garaia iristean, kapital bat edukiko du pilatua, eta hortik dirua hartu ahalko du.
  • Erretiro-Planak. Ez dira nahasi behar pentsio-planekin. Epe luzera aurrezteko balio dute, erretiro-sari publikoaren osagarri. Bizitza-aurrezki aseguruak dira, aurreztaileak kapital bat metatu dezan erretiroa hartzen duenerako edo bestela, hiltzen denerako. Erabiltzaileak diru kopuru jakin bat jartzen du aldian-aldian, eta kapital aseguratua jasoko du kontratua amaitzen denean (bizirik badago), edo kontratua amaitu aurretik jasoko du elbarri geratzen bada edo hiltzen bada (kasu horretan, haren oinordekoek jasoko dute dirua).
  • Aurrezki-Aseguruak. Aurrezki-aseguru bat kontratatzeko, gutxieneko diru kopuru bat jarri behar da, baina ez da izaten osoa handia: 300, 600 edo 1.000 eurotik hasten da. Hor daude, besteak beste, pentsio-plan bermatuak (PPA) edo sistematikoki aurrezteko banakako planak (PIAS). Bi produktu horietan, pentsio-planetan bezala, urtean 600 euro inguruko diru-ekarpenak egin behar dira. PPAn, PIASen bezala, ezin da inbertitu urtean 8.000 euro baino gehiago 50 urtetik behera edukiz gero, edo urtean 10.000 euro baino gehiago adin horretatik gora edukiz gero. PIASen, berriz, ezin da inbertitu urtean 8.000 euro baino gehiago (berdin du zer adin duen PIASen izenpetzaileak), ez eta 240.000 euro baino gehiago ere produktuaren iraupen-aldi guztian.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak