Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Queixo relado : Queixo relado: o mellor non sempre é o máis caro

Os queixos relados permítennos aforrar tempo e esforzo, pero convén prestar atención porque podemos atopar grandes diferenzas entre eles. A continuación, mostramos algunhas claves para coñecer este produto.

O queixo é un dos alimentos que non adoitan faltar na cesta da compra. Para facernos unha idea, cada persoa consumiu 7,8 kg de queixo en España durante 2019. É dicir, unha cantidade equivalente a case oito pezas de queixo curado dun quilo cada unha ou a unhas 53 bolsas de queixo relado. Este elevado consumo débese entre outras cousas a que se trata dun alimento moi versátil. Por exemplo, é habitual comelo en anacos ou en liscos acompañado dun pouco pan, pero tamén adoitamos darlle moitos outros usos: empregámolo en sobremesas, sándwiches, tostas ou en receitas de carne, como hamburguesas, sanxacobes ou cachopos. Aínda que se falamos de pratos quentes, sen dúbida as receitas nas que utilizamos queixo con máis frecuencia son as pizzas e a pasta.

Nestes pratos adoitamos empregar queixo relado para cubrir a superficie e gratinar (como nunha pizza ou unha lasaña), ou ben, queixo en po para mesturar co alimento (como nuns espaguetes). Para iso podemos utilizar unha peza de queixo e relala directamente no momento, ou comprar unha bolsa de queixo relado. Esta última opción é moi habitual, sobre todo porque nos permite aforrar tempo e esforzo. Pero se nos decidimos por ela debemos prestar atención, porque existen notables diferenzas entre os distintos produtos.

Non é queixo todo o que parece

A primeira vista todos os queixos relados poden parecer similares. Quizá as diferenzas máis importantes se atopan en cuestións como o prezo, a marca, o deseño do envase ou a variedade de queixo, por exemplo, se se trata de emmental ou dunha mestura de catro queixos. Pero antes de fixarnos neses detalles deberiamos ter presente un aspecto máis relevante: as diferentes categorías comerciais que existen. Neste grupo de produtos podemos distinguir tres tipos:

  • Queixo. É o que normalmente esperamos atopar cando adquirimos estes produtos. Trátase simplemente de queixo que foi relado para obter así esas pequenas labras coas que elaboramos diferentes receitas. Elabórase a partir de leite, grazas á coagulación que se produce pola acción do callo (ou doutros coagulantes permitidos). Ademais de leite –xa sexa enteiro ou desnatado total ou parcialmente–, pódense empregar outros ingredientes lácteos, como nata, soro de manteiga ou unha mestura dalgúns ou de todos eles, sempre que a relación entre a caseína (a principal proteína do leite) e as proteínas do soro (líquido que se desprende logo da coagulación) sexa igual ou superior á do leite.
  • Queixo fundido. Este produto non é queixo, senón queixo que foi sometido a un proceso de fusión. Concretamente obtense a partir da transformación do queixo mediante diferentes procedementos. Normalmente móense un ou varios tipos de queixo, mestúranse entre si ou con outros ingredientes, fúndense e emulsiónanse, é dicir, se amásanse ou bátense ata obter unha mestura homoxénea. Pódenselle engadir leite ou produtos lácteos (por exemplo, soro lácteo, nata ou manteiga) e outros ingredientes permitidos; por exemplo, colorantes, potenciadores do sabor ou sales fundentes.
  • Sucedáneos de queixo. Son todos os produtos que parecen queixo ou queixo fundido, pero non encaixan en ningunha desas dúas categorías porque non cumpren os requisitos necesarios para iso. Adoita tratarse de produtos compostos principalmente por unha mestura de graxas ou aceites aos que se lle engade unha pequena proporción de queixo e outros ingredientes. É dicir, trátase de produtos de baixa categoría comercial e que son máis baratos que os anteriores. O principal problema é que o seu envase pode despistarnos. Por exemplo, adoitan mostrarse palabras como “sándwich”, “pizza” ou “burger”, xunto a imaxes deses alimentos, de modo que se non lemos a etiqueta con atención podemos acabar metendo na cesta da compra algo que non ten moito que ver co que queriamos comprar, dada a súa escasa proporción de queixo.

Para saber de que tipo de produto trátase é importante ler a denominación legal de venda, que normalmente se mostra encima da lista de ingredientes. Entre os produtos analizados non se incluíu ningún sucedáneo de queixo porque é pouco frecuente atopalo no supermercado. O que si hai entre os produtos seleccionados son dous queixos fundidos (El Caserío Filatto e El Caserío en polvo), mentres que o resto son queixos. Nestes últimos a denominación de venda tamén nos ofrece información importante sobre a variedade de queixo, que é un factor clave, xa que determina as características do produto: composición, sabor, aroma, textura, prezo…

Análise

Para realizar esta guía de compra seleccionáronse queixos relados ou en po elaborados por marcas líderes no mercado, nos que se analizou principalmente:

  • Puntuación NutriScore. A valoración vén determinada pola achega de calorías e a cantidade de graxa, proteínas e sal.
  • Os ingredientes. Para coñecer a calidade comercial, especialmente no que respecta ao contido de leite e ao tipo de queixo.
  • A información comercial. Analizamos se proporciona información de valor ou se esta pode resultar confusa ou levar a engano ao consumidor. 
  • Prezo. Non foi un criterio para avaliar a calidade, pero a relación calidade/ prezo tívose en conta para as posicións da clasificación.
  • O etiquetado. Analizouse se cumpre a lexislación vixente.

 

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións