Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: A loita contra a obesidade infantil: o papel esencial da ciencia

España é o cuarto país europeo con máis pícaros con sobrepeso e obesidade, aproximadamente, un 40% dos menores vivirán cun alto risco de desenvolveren enfermidades cardiovasculares, diabetes ou diferentes tipos de cancro. Sabemos que moitos dos factores de risco diminúen ou desaparecen cando mudamos os nosos hábitos de vida, o papel da ciencia, neste sentido, é fundamental.

A investigación é a ferramenta imprescindible para saber como previr, e como tratar, a obesidade, por iso, é preciso seguir investigando sobre ela. Non facelo sairá moito máis caro.

Detrás de campañas como Fillos do azucre, lanzada recentemente polo Ministerio de Consumo para concienciar os pais sobre a relación directa entre o consumo de azucre e a obesidade infantil, e de decisións como a implantación do semáforo nutricional Nutri-Score, que achega mellor información aos consumidores sobre os alimentos, ou a de limitar a publicidade dos produtos pouco saudables dirixida a menores, está o traballo de investigación de numerosos científicos. Todas elas son decisións que chegan tras anos de dedicación.

Grazas ás súas conclusións, sabemos que a prevalencia da obesidade entre os nosos menores é do 18,1% (20,4% en nenos e 15,8% en nenas ), e que esta taxa expón os pequenos ao risco de desenvolver enfermidades como diabetes tipo 2, hipertensión ou a síndrome metabólica. Sabemos tamén que nin sequera o 3% dos mozos españois realiza a inxestión de froitas e hortalizas recomendada (400 gramos ao día), que a poboación infantil e adolescente consome un 21,5% da enerxía da dieta en forma de azucres totais (case o 30% nos menores de tres anos), e que cada vez hai máis cativos son diagnosticados con diabetes 2, cando antes estaba considerada unha enfermidade de adultos.

O coñecemento necesita investimento

É practicamente imposible investigar sen financiamento e ese investimento pode obterse das institucións privadas (as menos) e públicas. O sistema funciona do seguinte xeito: a través de diferentes convocatorias, os grupos de investigación preséntanse cos seus respectivos proxectos e despois, tras revisar estas propostas, un comité avaliador decide financiar un proxecto concreto coa cantidade solicitada polo grupo investigador ou cunha menor.

Non existen datos sobre os euros que se destinan especificamente a investigar a obesidade infantil, pero moitos destes proxectos fináncianse grazas ás axudas que outorga o Ministerio de Ciencia e Innovación a través da Axencia Estatal de Investigación. En 2020, outorgáronse 411,15 millóns de euros a equipos de universidades, centros públicos e centros privados sen ánimo de lucro. Con estes recursos, promóvese que a comunidade científica española poida abordar proxectos de investigación de alta calidade, innovadores e relevancia que contribúan ao progreso do coñecemento, así como á resolución de problemas sociais e ao crecemento da economía.

O centro que máis recursos obtivo foi a Universidade de Barcelona, que captou 21,8 millóns de euros para a realización de 168 proxectos, maioritariamente para as facultades de Medicina e Ciencias da Saúde e da Bioloxía (25 proxectos) e Farmacia e Ciencias da Alimentación (con máis dunha decena de proxectos). Facendo contas, cada proxecto recibe uns 131.000 euros. Pero, abonda?

O custo dunha investigación depende de factores moitas veces difíciles de ponderar e isto é, precisamente, o que fai que os proxectos poidan variar tanto no seu custo final. “Depende do número de anos necesarios para a súa execución, da área concreta de investigación (máis social, como, por exemplo, unha grande enquisa sobre hábitos, ou máis científica, da área de inmunoloxía, metabolismo, xenética…). Tamén depende do tipo de experimentos que se pretendan realizar, do número de persoas involucradas, se é necesario adquirir novos instrumentos de laboratorio, se cómpre contratar persoal para levar a cabo os obxectivos do proxecto, se se precisan modelos animais, se son necesarios servizos de apoio…”, confesa Lluis Montoliu, científico do Centro Nacional de Biotecnoloxía, que liderou e avaliou durante moitos anos proxectos de investigación para administracións nacionais e internacionais.

Por iso, un proxecto pode custar miles, centos de miles e ata millóns de euros. A esta enumeración habería que engadir dous condicionantes máis: a cantidade de diñeiro público destinado ese ano á investigación e o número de grupos de investigación que se postulan para conseguir a subvención.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións