Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

: PATINETE ELÉCTRICO: DE SÚPETO, UN ESTRAÑO

AXITOU AS CIDADES EN POUCOS MESES. A PAISAXE URBANA CAMBIA COA SÚA PRESENZA, PERO TAMÉN OS HÁBITOS E AS NORMAS DE RELACIÓN ENTRE USUARIOS, PEÓNS E LEXISLADORES. DECÁTATE DO QUE PODES E NON DEBES FACER, CUN PÉ DIANTE DOUTRO, NO VEHÍCULO DE MOBILIDADE PERSOAL (ASÍ O CHAMAN) DE MODA.

Madrid, 15.00 horas. Na populosa rúa de Alcalá o atasco da hora punta desespera aos condutores do polígono de Canillejas. Un mozo de 30 anos con auriculares navega entre os vehículos cun guiador entre as mans, pero sácalle unha cabeza aos motoristas. Leva un patinete eléctrico, a última novidade nas grandes cidades e nos despachos dos responsables municipais. Non hai dúbida de que o widget é un aliado do medio, moito máis silencioso que as motocicletas. Ten un sinxelo mantemento económico e para aparcar basta con subilo á casa ou ao posto de traballo. Pero saíronlle moitos detractores. Critican a inseguridade vial que provoca tanto en peóns (en novembro faleceu atropelada unha persoa en Barcelona) coma en condutores, a escasa regulación sobre o seu funcionamento, a invasión das beirarrúas e o pouco aprecio polo transporte público.

A polémica acompaña o patinete eléctrico, o agasallo estrela dos últimos anos en Nadal. Trátase dun vehículo de mobilidade persoal (VMP) que cada vez conta con máis adeptos polas rúas das nosas cidades e cuxa popularización provocou certa controversia. A Dirección Xeral de Tráfico (DXT) traballa nun real decreto para regular a súa circulación. Ao clasificar o patinete como un vehículo, “aplicaránselle certas medidas do Regulamento de circulación, coma os controis de alcohol e drogas ou a prohibición do uso de auriculares e dispositivos electrónicos”, sinala o subdirector xeral de Mobilidade e Tecnoloxía da DXT, Jorge Ordás. Os concellos, a través das súas ordenanzas municipais, poderán aplicar outras medidas para regular o seu uso nas vías urbanas.

PENDENTE DE REGULACIÓN.

A versatilidade é un dos puntos fortes dos patinetes eléctricos e, por extensión, do resto de VMP. Os avances tecnolóxicos fixéronos moi fáciles de usar. Pódense dobrar e levar encima no bus ou no metro, ou subilos á oficina. Outra vantaxe é o seu prezo -é posible adquirilos desde pouco máis de 200 euros, aínda que poden alcanzar os 3 000 nos modelos premium- e o seu mantemento, moi económico. “Pero sería un erro pensar que vai a desbancar a outros medios de transporte que xa existen. É simplemente unha opción máis. Unha alternativa moi boa sobre todo nas grandes cidades, coa condición de que se dote dunha boa regulación”, insiste Juan Jiménez, presidente da Asociación de Usuarios de Vehículos de Movilidad Personal.

Aínda por riba, apenas gasta máis que a recarga, mentres un coche de gasóleo ou un de gasolina consome de 5 a 10 litros de combustible cada 100 km. Non existen datos oficiais sobre o número de usuarios e de vendas, pero o sector admite que no último ano se disparou a súa utilización. Só nos últimos meses de 2018, unha decena de empresas lanzaron servizos de patinetes eléctricos compartidos (sharing) en varias cidades. No centro de Madrid, Barcelona e Bilbao, sobre todo, integráronse na paisaxe urbana en tempo récord.

Pero, ante ese baleiro legal, algúns concellos, como o de Madrid, foron especialmente contundentes: en decembro de 2018 obrigaron as tres empresas que ofrecían este servizo (Lime, Voi e Wind) a retirar temporalmente os seus vehículos, ao non proporcionarlles a documentación necesaria para operar con normalidade. En San Sebastián e en Bilbao, moi tolerantes cos patinetes, teñen claro, á espera da lei estatal, que calquera regulación debe implicar ao coche, non ás tradicionais formas ecolóxicas de desprazarse (en bicicleta ou a pé). En Bilbao, o 87 % das rúas do centro teñen a velocidade limitada a 30 quilómetros por hora, o que fará máis fácil a convivencia entre os vehículos tradicionais e os novos artefactos.

Máis aló da particularidade das normativas locais, existen elementos comúns: na maioría das cidades, os patinetes eléctricos non poderán circular polas beirarrúas; a súa velocidade máxima está limitada nas calzadas a 30 km/h, no mellor dos casos, e establécense diferentes sancións en caso de non cumprir coas normas de circulación establecidas. O obxectivo é protexer ao peón e acoutar a lei da selva na que vivían inmersas moitas cidades con respecto ao uso duns vehículos que viviron demasiado tempo nun limbo legal. “Os patinetes eléctricos non estaban pensados para a mobilidade habitual, de aí o baleiro regulatorio”, admite a directora técnica do Observatorio de la Movilidad Metropolitana, Rocío Cascajo, que avoga por establecer unha “vixilancia” necesaria para que o seu uso sexa o adecuado.

“Seguramente, coma no caso das bicicletas, deberían impartirse cursos de formación para circular. E tamén instaurarse un sistema de puntos, por que non?”, reflexiona esta experta en mobilidade. Ante o crecente número de accidentes con lesións involucrando patinetes (máis de 270 repartidos por 44 cidades nos primeiros 11 meses de 2018), a Fiscalía instou en decembro ás diversas policías locais a que os investigasen con maior esmero.

GARANTIR A CONVIVENCIA, UN RETO.

En 2016, a DXT xa publicou unha instrución na que catalogaba os patinetes eléctricos como VMP. Estes vehículos de mobilidade persoal “xeran situacións de risco ao compartir o espazo urbano co resto de usuarios”, admitía Tráfico. Por iso, o documento establecía varias categorías en función da altura e dos ángulos perigosos que poidan provocarlle danos a unha persoa nun atropelo: os vehículos de tipo A (monociclo eléctrico, hoverboard, patinete pedestre…), que poden alcanzar un máximo de 20km/h; os vehículos de tipo B (segway adulto, segway mini, patinete eléctrico) cunha velocidade máxima de 30km/h, e os VMP de tipo C (bici con pasaxeiros, trixie e bici con pasaxeiro mirando cara a atrás), que poden alcanzar os 45km/h.

“Fomentar e divulgar estas directrices” é clave para que os usuarios “sexan conscientes de como debe utilizar os patinetes eléctricos”, sosteñen Cinta Romero e Julián Sastre, consultores do Instituto de Movilidad. “Se as cidades se preparan para albergar estes modos sostibles de transporte de xeito equitativa e segura, e garantir a convivencia con outros modos, é posible que o patinete viñese para quedar”, engaden. “Hai que valorar se realmente xeran un beneficio para a sociedade e a mobilidade. Iso axudaranos a tomar decisións”.

Hai voces, máis optimistas, convencidas das virtudes deste novo vehículo. “Seguramente sairán novos modelos, aumentarase en seguridade…”, sinala o concelleiro de Mobilitat Sostenible do Concello de València, Giuseppe Grezzi. A capital valenciana está en trámite de aprobar unha nova ordenanza que establece as velocidades máximas en 20 km/h, se o patinete eléctrico se atopa á altura da calzada, e de 15 km/h se está encima da beirarrúa (nesta cidade, de momento, si deixan circular por ela). Ademais, nas rúas peonís non poderán superar os 10 km/h. “Non comparto que se queira facer loita política e demagoxia con este asunto. Debemos entender que o cambio climático e a nosa propia saúde aconséllannos cambiar os nosos hábitos de mobilidade. Ante a ocasión que supón a aparición dos VMP, o que non podemos facer é estar á defensiva e poñer impedimentos. É unha oportunidade que temos que aproveitar”, conclúe Grezzi.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Páx. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte LOS EXPERTOS »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións