Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

: Etiquetados nutricionais fronte a fronte

No mundo existen máis de 10 etiquetados frontais distintos, pero Nutri-Score é o único que cumpre con todos os requisitos que establece a Organización Mundial da Saúde. Malia todas as críticas, este sistema, desenvolvido na Universidade de Oxford en 2005, presenta numerosos puntos fortes fronte a outras propostas, como os selos de advertencia chilenos e a nova aposta italiana, NutrInform Battery.

A estas alturas, a poucas persoas lles soa estraño o nome de Nutri-Score. En novembro de 2018, o Goberno de España anunciou a implantación deste sistema como unha ferramenta de etiquetado frontal capaz de comparar a calidade nutricional dos produtos empaquetados e incentivar a elección do máis saudable. O obxectivo non é outro que apoderar o consumidor. Actualmente, mentres en España é froito de discusión no Congreso dos Deputados, en Europa, un grupo de 269 investigadores e 21 asociacións médicas e científicas asinaron unha petición para esixirlle á Comisión Europea que adopte Nutri-Score como obrigatorio en todos os países membros.

Un etiquetado nutricional que, durante os últimos meses, foi obxecto de polémicas, críticas e inconcrecións. Parte da industria alimentaria e algunhas persoas profesionais da nutrición mostráronse remisas a Nutri-Score e circularon varios contos sobre este sistema que leva máis de tres anos funcionando con éxito en países veciños como Francia, Holanda ou Alemaña. Sen ir máis lonxe, foi acusada de favorecer intereses privados, e ata de privilexiar a algúns produtos ultraprocesados por encima doutros máis naturais.

O apoio da ciencia

“Ningún dos sistemas de etiquetado é perfecto” –recoñeceu en marzo o ministro de Consumo, Alberto Garzón nunha entrevista concedida a Consumer–, “pero Nutri-Score é o que máis consenso xera e, ademais, conta cun apoio abafador da ciencia”. Referíase á carta asinada por máis de 80 científicos, nutricionistas e profesionais da saúde (cardiólogos, endócrinos, oncólogos…) co obxectivo de solicitar a rápida e urxente implantación de Nutri-Score en España, ignorando “as campañas que se levaron a cabo para desprestixiar a ferramenta”.

“É unha auténtica falta de coñecemento. A xente non se informou ben. Ademais, a industria está en contra de que haxa un etiquetado que poida deixar peor parado a algún alimento que a outro”, defende Jordi Salas, experto en Nutri-Score e membro da Rede de Expertos da Axencia de Saúde Pública de Cataluña.“Pídeselle moito máis do que pode chegar a ser un etiquetado frontal. Nutri-Score, do mesmo xeito que outros semáforos, valoran os alimentos nutricionalmente. Actualmente está cumprindo coas normativas da lexislación europea, que non obrigan, por exemplo, a incluír na etiqueta nutricional a cantidade de azucre engadido. Como vai cuantificar Nutri-Score algo que nin sequera está incluído nas etiquetas dos produtos?”, engade Salas.

“De feito, Nutri-Score é o único etiquetado que responde ás directrices nutricionais marcadas pola Organización Mundial da Saúde para darlle o visto e prace a calquera sistema de valoración nutricional”, explica Salas.Cada un destes obxectivos, ademais, inclúe varias subcategorías que hai que cumprir. “E existen máis de 40 estudos científicos que demostran a efi- cacia na comprensión de Nutri-Score á hora de facer a compra desde ese punto de vista nutricional”, subliña Salas.

Outros sistemas de etiquetado cumpren con varias das directrices da OMS, pero nunca con todas. “Se se implementa unha política de saúde pública como esta tense que dar un tempo prudencial para adaptar o sistema á realidade do contexto alimentario”, defende Nancy Babio, investigadora da Unidade de Nutrición Humana da Universitat Rovira i Virgili. “Cando se aplicou en 2016 o sistema de selado chileno, por exemplo, deuse un tempo para redebuxar os puntos de corte e os cálculos estatísticos. Para que un sistema de etiquetado sexa eficaz primeiro ten que cumprir con todas as directrices da OMS e, xa logo, resolver os seus coadoiros”.

Directrices que ten que cumprir un etiquetado, segundo a OMS

  1. Establece un obxectivo. O etiquetado debe ter un destes fins: promover a elección de alimentos saudables, destacar os alimentos críticos ou comparar a calidade nutricional de alimentos.
  2. Conta cun deseño gráfico facilmente comprensible. Debe incluír cores, palabras e símbolos para que sexa o máis simple posible e facilmente lexible.
  3. Determina o cálculo do algoritmo. Establece límites para cada elemento e deseña cálculos estatísticos para os perfís nutricionais.
  4. A súa efectividade debe ser comprobada a través de estudos científicos.
  5. Está controlado por procesos de monitorización. Deben medir a extensión da aplicación e o efecto que provoca sobre as compras dos consumidores e a reformulación de produtos.

Fonte: Manual to develop and implement front-of-pack nutrition labelling. Organización Mundial da Saúde.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións