Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

: Conservas de atún: mellor en aceite ou ao natural

É un dos principais protagonistas nas ensaladas estivais. Para facer unha boa elección de atún en conserva convén coñecer algunhas claves: podemos consideralo un produto saudable, pero non todos son iguais.

O atún en conserva non ten rival nestas datas: durante os meses de xuño e xullo consúmense en España uns 11 e 10 millóns de quilos, respectivamente, fronte aos 7 millóns de quilos que se venden en novembro, cando se rexistran os valores máis baixos. Pero o seu consumo é signifi cativo todo o ano. Sen ir máis lonxe, en 2018, cada persoa consumiu unha media de 2,19 kg deste produto, é dicir, unha lata de 90 gramos cada dúas semanas. É a conserva de peixe máis importante en España en volume de vendas, cun total de 100,3 millóns de quilos en 2018, seguida moi de lonxe polos mexillóns (13,6 millóns de quilos) e as sardiñas (11,5 millóns de quilos). Ao ser un dos produtos estrela da lista da compra, convén coñecer algúns detalles para unha elección adecuada.

Bonito ou atún? 

Trátase de diferentes familias de peixes, porque cada un deses nomes engloba distintas especies. Así, dentro da denominación “atún” inclúense especies do xénero Thunnus, como atún branco ou albacora (T. alalunga), atún amarelo ou atún albacora (T. albacares), patudo (T. obesus) ou atún listado (Katsuwonus pelamis), que miden arredor de 1-1,5 metros de lonxitude, ou atún vermello (T. thynnus), que é unha especie moito máis grande que as anteriores (2,5 metros de lonxitude e 250 kg de peso) e tamén de prezo notablemente máis alto. Na denominación “bonito” inclúense especies como o bonito do Atlántico (Sarda sarda) que alcanza 80 cm de lonxitude e 6 kg de peso e o bonito do Pacífi co Oriental (Sarda chiliensis) que alcanza 60 cm e 10 kg. Iso si, cada unha no seu envase. Non está permitido mesturar peixes de diferentes especies na mesma conserva.

Atún claro ou bonito do norte? 

En España o habitual é que as conservas deste tipo se elaboren con bonito do norte (T. alalunga), que coñecemos como “bonito” ou con atún claro (onde se inclúen T. albacares e T. obesus), que denominamos coloquialmente “atún”. A especie máis apreciada é o bonito do norte, xa que a súa carne é a máis saborosa e a súa textura, a máis suave. Caracterízase, ademais, por ser moito máis branca que a do resto de especies, o que explica o seu nome (atún branco). Trátase dun peixe que mide ao redor dun metro de lonxitude e non excede os 15 kg de peso (normalmente pesa uns 6 kg). 

O atún claro tamén é apreciado, pero considérase dunha categoría comercial inferior á anterior porque a súa carne é máis escura e o seu sabor e textura menos suaves. Inclúe o atún amarelo, tamén chamado atún albacora (T. albacares) e o patudo (T. obesus). Ambos teñen un tamaño notablemente maior que o bonito do norte, e pode alcanzar 140 cm de e 50-60 kg. 

Tamén podemos atopar conservas co nome de atún “sen apelidos” (é dicir, nin branco nin claro), que se adoitan elaborar a partir de K. pelamis. Considérase dunha categoría comercial inferior ás anteriores debido a que a súa carne é moi escura e máis seca que a do resto. Por iso se destina normalmente á elaboración de produtos como pizzas, sándwiches ou ensaladas preparadas. 

A especie utilizada na elaboración das conservas debe indicarse no listado de ingredientes. Entre os produtos analizados para a realización desta guía, catro son de bonito do norte (T. alalunga) –Albo (112 g), Ortiz (112 g), Ortiz (220 g) e Eroski (400 g)–, e o resto de atún claro. Entre estas últimas atópanse a marca Isabel e Albo oliva, elaboradas a partir de T. albacares. As demais, Calvo natural, Calvo girasol, Eroski natural e Eroski escabeche, indican no seu envase exterior (a faixa de cartón que cobre as latas) que están elaboradas a partir de T. albacares ou de T. obesus, sen especifi car cal delas é, o cal está permitido, pero non ofrece información concreta ao consumidor. Calvo girasol e Calvo natural si que especifi can esa información en cada unha das latas, pero só se pode ver unha vez retirada a faixa de cartón.

Análise

Para realizar esta guía de compra seleccionáronse conservas de atún e bonito elaboradas por marcas líderes no mercado, nas que se analizou principalmente: 

  • Puntuación Nutri-Score. A valoración final vén moi determinada pola cantidade de enerxía, sal e graxas saturadas.
  • Os ingredientes. Atención especial á categoría comercial do peixe e no líquido de cobertura que o acompaña.
  • A información comercial. Analizamos se proporcionan información de valor ou se esta pode resultar confusa ou levar a engano ao consumidor.
  • Prezo. Non foi un criterio para avaliar a calidade do produto, pero valorouse o importe por ración no momento da compra.
  • O etiquetado. Analizouse se cumpre coa lexislación.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións