Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

: Aditivos: os máis difamados da industria

NIN MALVADOS NIN PERIGOSOS. OS ADITIVOS ALIMENTARIOS LEVAN DETRÁS UNHA INMERECIDA MALA FAMA Á QUE CONTRIBÚE A PROPIA INDUSTRIA CON ETIQUETAS COMO “100 % NATURAL” OU “SEN COLORANTES NIN CONSERVANTES”. É HORA DE LIMPAR O SEU NOME. CONTÁMOSCHE QUE SON, PARA QUE SERVEN E POR QUE SON SEGUROS.

A preocupación por consumir alimentos seguros está en auxe. Segundo o último Eurobarómetro sobre seguridade alimentaria, cerca do 50 % dos europeos considera que esa seguridade constitúe un factor fundamental á hora de encher a súa cesta da compra. Que o 72 % dos europeos oia falar dos aditivos alimentarios a priori debería ser unha boa noticia; con todo, a visión que a cidadanía ten sobre eles non é a mellor. Segundo a mesma enquisa, a poboación española identificou os aditivos alimentarios como un dos tres problemas que máis a inquieta sobre seguridade alimentaria. Pero, debemos preocuparnos?

Que son e para que se usan

Segundo a Organización Mundial da Saúde, aditivos alimentarios son “as substancias que se lle engaden aos alimentos para manter ou mellorar a súa inocuidade, a súa frescura, o seu sabor, a súa textura ou o seu aspecto”. Esta é unha definición moi ampla e nela tería cabida todo tipo de substancias, desde aquelas que fan máis saboroso un alimento ata as que resultan necesarias para que o alimento sexa seguro. A lexislación europea (Regulamento 1333/2008) vai un pouco máis aló e engade tres criterios que todo aditivo debe cumprir: que a evidencia científica avale que é seguro, que exista unha necesidade tecnolóxica razoable (e non alcanzable por outros medios) e que o seu uso non induza a erro no consumidor suxerindo características que non ten.

É dicir, nin é legal engadirlle un conservante a un filete fresco nin podemos utilizar calquera substancia que se nos ocorra sen avaliar antes a súa seguridade. Os aditivos non se empregan porque lle engadan valor nutritivo ao alimento, xa que neste caso serían considerados nutrientes. A súa función principal é axudar a mellorar algunha ou varias das características do alimento, como seguridade (por exemplo, a adición de nitritos en produtos cárnicos inhibe o crecemento da bacteria que causa a toxina botulínica), tempo de conservación, sabor, cor ou textura.

Os oito códigos que deberiamos coñecer

A maioría dos aditivos máis utilizados polas industria (táboa inferior) non adoitan levantar sospeitas nos consumidores, como o ácido ascórbico (vitamina C), o caramelo natural ou o ácido cítrico (asociado ás froitas cítricas). Con todo, hai outros que non gozan de tan boa reputación.

O edulcorante aspartamo sufriu unha controversia nos EUA coa súa aprobación, retirada e posterior aprobación. A EFSA revisou a súa seguridade en 2013 e estableceu que os niveis de exposición están moi por baixo da IDA establecida (40 mg por kg de peso e día).

No caso do glutamato, as razóns para sospeitar teñen maiores evidencias. A pesar de que a súa toxicidade é moi baixa, parece existir un “conxunto de síntomas” que, aínda que de forma moi leve (sufocacións, dor de cabeza, aumento da tensión) poden afectarlles ás persoas sensibles e manifestarse a partir de inxestas de 42.9 mg por kg de peso e día. Gran parte da poboación excede a IDA (30 mg por kg e día) debido a que non só se engade a numerosos produtos (concentrados para caldos, salsas asiáticas, aperitivos…), tamén está presente de forma natural en moitos alimentos, como os champiñóns, o tomate ou diferentes variedades de queixo. Por iso a EFSA recomendou revisar os niveis permitidos. En xaneiro deste ano terminou o límite imposto ás industrias alimentarias para entregar os datos cos niveis de uso e a súa xustificación tecnolóxica. En canto se analicen tomarase a decisión, que pode supoñer un límite ou unha retirada.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións