Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena > Bidaiak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

: Mila pasta mota

ELIKAGAI ESKURAGARRIA DA PREZIOZ, ETA IA MUNDU GUZTIARI ATSEGIN ZAIO. SUPERMERKATUETAKO APALATEGIETAN ERA BATEKOAK BAINO GEHIAGOTAKOAK DAUDE, ETA ONGI HAUTATU NAHI BADA, KOMENI DA JAKITEA ZER-NOLAKO ALDEAK DAUDEN BATZUEN ETA BESTEEN ARTEAN.

Mila pasta mota

Pasta egiteko, batez ere semolak erabiltzen dira (hau da, irin lodia edo gutxi ehoa), semolinak edo garitik datozen irinak (gari gogorra izan daiteke, erdigogorra, guria edo horien nahasketa); ondoren ura eransten zaie, eta ore bat egiten da, nahastura homogeneo bat lortzeko. Orea moldeetan sartzen da gero, eta moztu egiten da nahi den itxura edo forma emateko (espagetiak, makarroiak, tallarinak…). Oinarrizko formula horretatik abiatuta lortzen dira egun supermerkatuetan ditugun pasta mota guztiak (batzuetan beharrezkoa izaten da beste osagai edo prozesu batzuk eranstea). 

  • Pasta lehorra. Orea moldean sartu eta nahi bezala moztu ondoren, lehortzeko prozesu bat ematen zaie, ura kendu eta luzaroago iraun dezaten. Horixe da gehienok jaten dugun pasta: espagetiak, tallarinak… Mozteko moduak badu eragina pastaren testuran; formak eta lodierak, adibidez, zerikusia dute gogortasunarekin eta trinkotasunarekin. Espageti bat, esaterako, marrazo bat baino trinkoagoa da, eta fideo bat baino gogorragoa, adibide bat jartzearren. Pasta freskoak ur gehiago izaten du proportzioan, eta ondorioz zaporetsuagoa izaten da, baina iraupen motzagoa izaten du: hotzean eduki behar da.
  • Pasta freskoa. Moldean sartu eta moztu ondoren ez bazaio lehortzeko prozesurik ematen, pasta freskoa lortzen da, zeinak ur dezente izaten duen. Pasta hori zaporetsuagoa izaten da, baina iraupen laburragoa izaten du. Horrexegatik da beharrezkoa tenperatura txikietan gordetzea (hotzean edukitzekoa da, eta sail horretan aurkituko dugu saltokietan). Ohikoa izaten da arrautza eranstea testura hobetzeko, ez dadin izan hain hauskorra eta leunagoa eta koipetsuagoa atera dadin (hori gertatzen da Rana etxeko espagetiekin). Arrautza eransteak, gainera, handitu egiten du proteina eta gantz kantitatea. Eta proteina kopuruari dagokionez, pasta freskoa ohiko gariaren irinarekin egiten da gehienean, fin-fin ehota, eta horrek zertxobait proteina gutxiago izaten du (%11 inguru) pasta freskoak baino; azken hori, berriz, gari gogorraren irinez egiten da, zeina ez den egoten hain fin ehoa, eta proteina gehiago eduki ohi du (%13 inguru). Ondoren lehortu egiten dute, eta, ondorioz, testura trinkoagoa izaten du. Pasta lehorrak ez bezala, pasta freskoak ur dezente izaten du, eta zaporetsuagoa izaten da, baina iraupen motzagoa ere badu, uraren eraginez errazago hondatzen delako eta mikroorganismoak eta patogenoak ere errazago agertzen direlako. Hori gerta ez dadin, tenperatura txikian gorde behar da (supermerkatuan horregatik egoten da hozkailuetan). Horrekin batean, ezinbestekoa izaten da iraungitze-data errespetatzea ontzian ageri den bezalaxe (hilabetekoa izaten da, gutxi gorabehera). Ildo horretan, alde handia dago pasta lehorrarekin, horrek askoz ur gutxiago izaten baitu; ondorioz, nekezago hondatzen da eta zailagoa izaten da mikroorganismoak agertzea. Hori dela eta, giroko tenperaturan gorde daiteke eta askoz ere denbora gehiagoan (pasta bete lehorra urtebete eduki daiteke, gutxi gorabehera, eta bete gabea, hiru urte inguru).
  • Pasta arrautzarekin. Semola, ura eta arrautza erabiliz egiten da (oiloen hiru arrautza, gutxienez, semola kilo bakoitzeko). Azken produktuak, ondorioz, zertxobait gehiago izaten ditu gantza eta proteina, eta halaxe gertatzen da Eroski etxeko Habia arrautzadunetan eta Eroski Seleqtia saileko Fetuccine arrautzadunetan, non 2,8 gramo gantz eta 11,2 gramo proteina dituen errazio batek (eguneko proteina kopuru gomendatua 50 gramokoa da, eta, beraz, 11,2 gramo horiek %22a osatzen dute); ohiko pastak, berriz, 1,6 gramo gantz eta 10,5 gramo proteina izaten ditu, batez beste.
  • Osoko pasta. Osoko semolarekin egiten da, hau da, zerealaren ale osoa erabilita (zahia, endospermoa eta hozia). Ohiko pastaren aldean, zapore zertxobait desberdina izaten du, eta zuntz ugari (6 eta 6,40 gramo artean errazio bakoitzeko guk aztertu ditugunetan: Gallo, Sannia Eroski, La Molisana eta Garofalo); ezaugarri horri esker, osasungarriagoa da. Eguneko zuntz kopuru gomendatua 25 gramokoa da.
  • Pasta begetalekin. Legediak uzten du pasta tomatearekin eta espinakekin aberasten, eta zehaztu egiten du osagai horiek zenbateko kopuruan agertu behar duten gutxienez. Tomateari dagokionez, tomate deshidratatuak %2 izan behar du gutxienez, eta tomate kontzentratuak %4. Espinakekin, berriz, gutxienez %2 izan behar dute espinaka deshidratatuek. Aztertu ditugun produktuak muga horien barrenean daude (Gallo etxeko kiribilak tomate eta espinakekin eta Gallo pasta finak %2,5 dituzte espinaka deshidratatuak eta %5 tomate kontzentratua, eta Eroski begetalekin izenekoak %2 ditu espinaka deshidratatuak eta %3 tomate deshidratatua). Osagai horiek, dena den, eragin txikia daukate zaporean eta nutrizio osaeran, nahiko kopuru txikietan ageri direlako (adibidez, 4 gramo tomate deshidratatu izango lirateke pasta platerkada batean). Hau da, begetalak dituen pasta platerkada batek ez du ordezkatzen barazki edo berdura errazio bat. Hain zuzen, tomate errazio batekin parekatu ahal izateko, 15 plater pasta baino gehiago jan beharko lirateke, edo 30 baino gehiago espinaka errazio batera iritsi nahiko bagenu; hori ezinezkoa da, eta, gainera, arriskuan jarriko genuke osasuna. Horrela, aipatzeko moduko ezaugarri bakarra dute begetalak daramatzaten pasta horiek: ohikoek baino zertxobait zuntz gehiago daukate (4 gramo inguru errazio bakoitzeko, eta ohikoek, berriz, 2,5 gramo).
  • Pasta beteak. Betegarriak izaten dituzte barrenean, era askotako osagaiekin eginak: haragia, arrantzako produktuak, berdurak, barazkiak, arrautzak, ogi birrina, gazta… Betegarriak produktu guztiaren %25 baino gehiago izan behar du, halaxe dio legeak (1534/1991 Errege Dekretuak, urriaren 18koak).

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak