Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Guía de compra: gazpacho e salmorejo : A salsa do verán

Verán gazpacho e salmorejo son primos irmáns, pero mellor non confundilos: os seus feligreses deféndenos como nas irmandades da semana santa ou nas peñas futboleiras dos equipos rivais. Cada un deles ten a súa propia receita e as súas propias virtudes. En algo coinciden: na súa saudable composición nutricional.

Tradición a esgalla. O gazpacho e o salmorejo son receitas con historia. Veñen de lonxe. Pero son, sobre todo, dieta mediterránea. Entre os mellores exemplos, desde logo. E é que combinan perfectamente sabor, cor e saúde. Porque ese rosado ou alaranxado atrae aos curiosos na arte da gastronomía. Porque está riquísimo á vez que refresca e hidrata. E, ademais de todo iso, porque encaixa á perfección nunha dieta saudable.

No verán déixanse querer. Non hai casa ou restaurante no que durante esta época non se ofrezan ambos os pratos. Pero atención: este éxito estival non obriga a renunciar a estas dúas sopas frías no inverno ou noutra época do ano. Seguro que os grandes afeccionados ao gazpacho andaluz non o fan. Tampouco o fan no fogar da experta en nutrición e técnicas modernas de manipulación de alimentos e de cociñados, Cristina Galiano: “As miñas fillas viven na serra madrileña e tómano durante todo o ano. É unha mestura moi agradable”, asegura.

A forma de facer de cada un.

O gazpacho non ten unha única receita. Permite múltiples posibilidades. Hai moitos condicionantes: a zona do país, a época do ano e os gustos do creador. Ata se podería polemizar sobre cal é a orixinal. Pero, como di o periodista Mikel López Iturriaga no seu blog El Comidista: “Deus me libre de querer dar unha receita oficial de gazpacho. Choveríanme paus de todas as partes”. E nós tampouco entraremos nesa disxuntiva.

Tan só nos arriscaremos a dicir que se trata dunha sopa fría cuxo principal ingrediente é o tomate. De que tipo? Aquí xa entrariamos na polémica. A algúns gústalles a versión pera ou canaria pola súa intensa cor vermella. Como a Iturriaga: “Mellor o máis maduro posible”, aconsella no seu “Máster de gazpacho en un minuto”. Con todo, a Galiano non lle gusta: “Ten a pel moi basta”. Cuestión de gustos.

A receita do gazpacho tamén leva outras hortalizas como cogombros, pementos, cebolas e allo. Neste punto volveriamos entrar na polémica: que se non hai que incluír cogombro, tampouco demasiado allo ou que o pemento só debe ser verde. Hai quen sente un gusto especial polo vermello e engádeo dependendo do tomate que teña. Ten un sabor máis doce que o verde e dálle unha cor moi bonita ao gazpacho. E, por suposto, na receita de gazpacho non faltan o aceite de oliva, o vinagre e o pan. Aínda que mellor con moderación.

Receita de gazpacho

  • Número de comensais: para 4 persoas
  • Tempo: entre 5 e 10 minutos.
  • Grao de dificultade: fácil

INGREDIENTES:

  • 400 g de tomate (variedade pera)
  • 50 g de pemento verde
  • 50 g de cogombro
  • 1 dente de allo
  • 50 g de miga de pan duro
  • 40 ml de aceite de oliva virxe extra
  • 10 ml de vinagre de Xerez
  • Un chisco de sal
  • 20 g de carochos de pa

PREPARACIÓN:

Colocamos no batedor o tomate lavado e cortado en cuartos, o pemento lavado sen pebidas, o cogombro pelado e cortado en anacos, e o dente de allo pelado e sen o talo interior. Trituramos durante 1 minuto con velocidade progresiva de 1 a 8, coamos o líquido resultante e agregámoslle a miga de pan remollada en auga fría, o aceite de oliva, o vinagre e un chisco de sal. Trituramos e mesturamos durante 5 minutos a máxima velocidade ata que nos quede unha crema fina. Se ten demasiada consistencia, pódese agregar auga fría ata que adquira a desexada. Poñémolo ao punto de sal e arrefriamos nunha xerra dentro da neveira durante unha hora. No momento de servir removemos, agregamos unas pingas de aceite de oliva virxe extra e acompañamos duns carochos de pan frito, uns trozos de cogombro e pemento verde moi picado.

Paginación dentro de este contenido

  •  No hay ninguna página anterior
  • Estás en la página: [Pág. 1 de 4]
  • Ir a la página siguiente Variantes e envasado »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións