Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

SEGURIDADE ALIMENTARIA : E ISTO, PÓDOO COMER?

A MIÚDO, AO ABRIR A NEVEIRA, ASÁLTANNOS DÚBIDAS A RESPECTO DO BO ESTADO DOS ALIMENTOS. CARNES, PEIXES, FROITAS, VERDURAS E MOITOS OUTROS ARTIGOS DETERIÓRANSE CON FACILIDADE, E OS REMEDIOS CASEIROS PARA EVITAR O DESPERDICIO ALIMENTARIO POÑEN MOITAS VECES EN RISCO NOSA PROPIA SAÚDE. APRENDE A LER QUE QUERE DICIR CADA PRODUTO SEGUNDO O ASPECTO QUE PRESENTE.

A escena repítese a diario en millóns de fogares. Abrimos o frigorífico e golpéanos un característico cheiro a carne pasada. Ou quizais a coliflor teña manchas marróns, os amorodos estean cubertos de mofo ou o queixo curado que leva semanas no fondo do estante botouse a perder. Ante a alternativa de tiralo todo ao lixo, moitos optan por raspar a superficie, desbotar a parte exterior ou lavar os filetes de peituga na auga da billa. Pero trátase de prácticas seguras ou existe un risco para a saúde?

A MANIPULACIÓN IMPORTA.

Estímase que a metade das intoxicacións alimentarias ocorren nos fogares, debido a erros na manipulación ou conservación dos alimentos. Para evitalos, o transporte debe ser o máis breve posible e manter sempre a cadea de frío, xa que o calor favorece a reprodución das bacterias. E unha vez na casa, debemos asegurarnos de que cada alimento vai parar ao seu lugar correspondente: as laranxas, por exemplo, na neveira; os plátanos e os tomates, fóra; e a carne e o peixe “ben envasados e na parte inferior da neveira, para que se escorre algo non estrague outros produtos. Estes últimos poden conservarse tres días”, advirte Gemma del Caño, licenciada en Farmacia e máster en Innovación, Biotecnoloxía e Seguridade Alimentaria. Pero non existen unhas regras fixas, xa que dependerá da temperatura ou do grao de maduración dos produtos, entre outros factores. “Ademais, no interior do frigorífico a temperatura debe estar arredor dos 6 ºC, aínda que tamén depende do cheo que estea”, engade a experta.

Para minimizar o desperdicio alimentario, a planificación antóllase fundamental. “Non se trata unicamente de facer unha compra responsable e adecuada ás nosas necesidades, senón tamén de ter unha boa rotación dos produtos na neveira e na despensa, pasando cara á parte dianteira os que teñan unha data de caducidade ou de consumo preferente máis próxima, por exemplo”, aconsella a dietista-nutricionista Beatriz Robles.

Un exemplo de boas prácticas nos establecementos de compra é, por exemplo, “comprar as froitas con distintas maduracións, para consumir as que xa estean maduras primeiro e deixarlle tempo ás demais. Así non se estragan”, explica Del Caño. Ao chegar á casa, reparte os alimentos en racións e conxela os que non vaias consumir pronto, pechando ben os envases para evitar que os alimentos se queimen, é dicir, que o xeo penetre no seu interior e faga que se deshidraten, afectándolle así á súa textura e sabor.

COIDADO COAS SOBRAS.

Se despois dunha comida quedan moitos restos, pensa se realmente os vas consumir dentro dos dous días seguintes: en caso afirmativo, trasvásaos a un envase limpo; non as refrixeres no mesmo prato. Senón, o ideal é conxelalos inmediatamente; así a súa calidade hixiénica manterase moi elevada. Se deixamos sobras na neveira e decidimos conxelalas catro días despois, “todos os microorganismos que se desenvolveron durante ese tempo sobre o produto cociñado seguirán vivos e coleando cando o desconxelemos”, afirma Robles.

Aínda que na casa xeralmente tendemos a valorar se un produto é seguro dependendo das súas características organolépticas (cheiro, cor, textura…), convén recordar que algúns microorganismos patóxenos (os que causan enfermidades) poden desenvolverse nos alimentos sen que se produza ningunha alteración visible. Por iso non deberiamos fiarnos dos nosos sentidos para decidir se os comemos ou non.

Por outra banda, os microorganismos alterantes son os que producen un deterioro no cheiro, cor e sabor dos alimentos (fundamentalmente bacterias, aínda que tamén fermento). No que respecta á seguridade alimentaria, segundo explica Del Caño, non hai moitas certezas categóricas: “Todo depende do produto, da gravidade do perigo e da probabilidade de que ocorra”. É dicir, cada alimento é diferente e hai que valorar o risco por separado.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto