Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

: A pandemia pasa factura psicolóxica

DA NOITE PARA A MAÑÁ SUFRIMOS UNHA SOBREDOSE DE MALAS NOTICIAS E VÍMONOS ABOCADOS A UNHA CONVIVENCIA INTENSA. AGORA QUE O FI NAL ESTÁ MÁIS PRETO, DÚAS EXPERTAS AXÚDANNOS A VOLVER A UN ESCENARIO QUE NUNCA SERÁ IGUAL. PERO HAI QUE INTENTALO.

Nestes días nos que tanto se fala da pegada económica deixada pola crise do coronavirus, tamén é importante ocuparse da pegada psicolóxica que puido deixar en nós e que podería afectarnos durante as próximas semanas, pode que tamén meses. Se nos inicios do confinamento, segundo unha enquisa realizada polo EAE Business School, as emocións dos españois eran bastante positivas –só un 5 % dicía ter moito temor, un 17,5 % sentirse realmente triste e un 73 % atoparse seguro–, agora é o momento de comprobar de que xeito o tempo transcorrido favoreceu sentimentos de medo, tristeza ou inseguridade.

Neste sentido, unha revisión recente, publicada na revista Th e Lancet o 26 de febreiro deste ano, analizou o impacto psicolóxico que tivo a corentena en distintas crises sanitarias, como a do SARS, a gripe A (H1N1) ou o ébola. E das súas conclusións podemos extraer que o illamento provoca na cidadanía sentimentos de confusión e ira, así como síntomas de estrés postraumático que son tanto máis severos e persistentes canto maior foi a duración do confi namento.

“Esta revisión –explican os autores– suxire que a corentena a miúdo asóciase cun efecto psicolóxico negativo, algo que non é sorprendente durante o período de illamento. Con todo, existe a evidencia de que este efecto aínda se pode detectar meses ou anos máis tarde”. Como podemos prepararnos para superar emocionalmente a pegada que puido deixar en nós a experiencia vivida ao longo das últimas semanas? Para axudarnos a lidiar cos sentimentos e as emocións negativas que poden difi cultar a nosa readaptación á vida cotiá falamos coa doutora en Psicoloxía e experta en psicoloxía educativa Silvia Álava e a neuropsicóloga e profesora da facultade de Ciencias Sociais da Universidade Europea de Madrid Elisabet Marina Sanz, que nos recomendan, antes de entrarmos en ver como reaxustamos as relacións familiares, sociais e laborais, empezar por mirar cara a dentro, cara a nós mesmos, identifi cando aquilo que nos sucede.

Mirar dentro: como estou?

Atender aos sinais. O alivio por ver que a situación mellora pode ir acompañado dun baixón emocional. En plena situación traumática aguantamos, tiramos… pero, cando empezamos a ver a saída, é frecuente que nos permitamos caer. “É entón cando debemos atender a síntomas como estrés, ansiedade, baixo estado de ánimo; poden ser un indicador de estrés postraumático”, explica Silvia Álava.

  • Que podemos facer. Reaccionar coma se nada pasase pode facer que os problemas aparezan máis adiante, por iso, agora convén intentar facer un exercicio de introspección, mirar cara a dentro de nós e tratar de identifi car as nosas emocións para, a partir de aí, poder aceptalas. É útil verbalizar os pensamentos, é dicir, poñelos en palabras: podemos facelo por escrito, se nos sentimos máis cómodos, ou compartíndoos con outros.

Conseguir o descanso. Tras meses alerta e de cambiar as rutinas horarias, non é fácil baixar a garda. Un dos signos do estrés postraumático é a dificultade para conciliar o sono. Pero é un círculo vicioso: se temos ansiedade non durmimos ben, e se non durmimos ben auméntanos a ansiedade (unha das funcións do descanso é reducir esta ansiedade). Segundo un estudo do Observatorio Global do Sono, “o insomnio aféctalle en España a entre o 20 e o 30 % da poboación. E unha das principais razóns para non durmir ben son as preocupacións que nos xorden durante a noite e a excesiva actividade mental: o ‘pensar demasiado’. Isto impide que o organismo abandone o estado de alerta e fai difícil conciliar o sono”.

  • Que podemos facer. Aínda que nos custe, debemos intentar non alterar o ritmo sono-vixilia. Para iso, procuraremos deitarnos e levantarnos á hora habitual. Para lograr liberar a mente de pensamentos obsesivos, poden servirnos exercicios de relaxación, pero unha técnica útil cando nos angustian as preocupacións é a de citar e repasar os nosos problemas. Trátase de apuntar nun papel todo aquilo que nos preocupa e que non podemos resolver neste momento, entendendo que é o que depende de min. É moi importante delimitalo, para poñer enerxía exclusivamente naquilo que si podemos resolver.

Paginación dentro de este contenido

  •  No hay ninguna página anterior
  • Estás en la página: [Pág. 1 de 5]
  • Ir a la página siguiente Manexar o dó »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións