Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Erosketa Gida: atun kontserbak : Atun kontserbak: itsaso zati bat etxeko mahaian

Dezente ematen dute burdina, iodoa, B taldeko bitaminak eta gantz azido esentzialak

Oliba oliotan, tomatearekin, eskabetxean edo bere horretan (naturalean). Atun kontserbak modu askotan jan daitezke, era askotako plater eta errezetetan, eta edozein une eta lekutan. Lata ireki besterik ez da egin behar, hori bezain erraza da, eta esku-eskura izango dugu kalitate bikaineko elikagai bat, atun freskoaren antzeko nutrizio-balioa duena.

Izan ere, atun lata baten barrenean, arrain gustagarria baino zerbait gehiago izaten da. Teknologia sofistikatua ere bai, zenbait mendetako historia duena. XVIII. mendean, Nicolas Appert frantziarrak elikagaiak esterilizatzea lortu zuen beirazko botiletan, eta handik gutxira gauza bera egin zuen Peter Durand britainiarrak, baina latorrizko ontzietan hark. Ontziratzeko metodoak asko aurreratu dira ordutik, eta gaur egungoak, elikagaiak luzaroan kalterik ez duela izango bermatzeaz gain, prozesuak ingurumenean duen eragina ahalik eta gehiena murrizten ere saiatzen dira. Aldi berean, kontsumitzaileentzat garrantzitsuak diren alderdiak zaintzen dituzte: atunaren kolorea, lurrina eta testura, adibidez. Eta nutrizio arloko ezaugarriei ere ederki eusten diete.

Baina nola iristen da atuna latara? Arrantzatu ondoren, ultraizoztu egiten dute itsasontzian bertan (-18 ºC-an edo gutxiagoan jartzen dute berehala). Izoztuta edukitzen dute prozesatzeko plantetara iritsi arte, eta han, tripak kentzen dizkiete, ezkatak ere bai, garbitu egiten dute eta latan sartu, betiere oso zorrotz zainduta elikadura arloko segurtasuna. Atun kontserbek gatza izaten dute kontserbatzaile bakarra.

Ildo horretan, funtsezkoa da tokiko produktuak lehenestea. Espainiako Estatuan jateko, adibidez, kutsadura gutxiago sortzen du Bizkaiko golkoan harrapatu duten atun batek, Japonian arrantzatuak baino. Atunak ere izaten duelako nolabaiteko eragina ingurunean. Hiru latako sorta bat egiteko (179 gramo atun), 600 gramo CO2 isuri behar izaten dira atmosferara, Santiagoko Unibertsitateko adituek oroitarazten dutenez. Kilometro bakoitzeko 100 gramo CO2 isurtzen dituen auto batean 6 kilometro egitearen parekoa izango litzateke hori. Isuri horien zati handi bat atuna prozesatzeko plantetara eramateko behar den erregaiaren ondorio da. Horrela, askoz elikagai tona gehiago beharko dira urrutiko herrialde batetik atuna ekartzeko, gertutik ekartzeko baino.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak