Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

: PISU TURISTIKOAK: BIZILAGUNAK BADATOZ ETA BADOAZ

Aldatu egin dute hirietako erdiguneen aurpegia: alokairuko prezioak igotzea, betiko saltokiak ixtea eta masifikazioa oso lotuta daude oporraldietarako apartamentuekin. Erradiografia egin diogu moda honi, zeinak itxura berria eman dien udako planei eta etxejabeen, bidaiarien eta bizilagunen arteko harremanari.

Neologismoa oraindik ez da finkatu Euskaltzaindiaren hiztegian, baina hauxe esan nahi du ingeleseko gentrification hitzak: erdiguneko auzo batean betidanik bizi den populazioa mantso mantso handik lekutzen duen prozesua, eta, haren ordez, erosahalmen handiagoko erakartzea. “Esan nahi du mertzeriei agur esatea, eta berdin harategiei, farmaziei eta frutategiei, eta souvernir dendei ongietorria egitea, zorte pixka batekin, zeren gehienetan ostatu eta jatetxe terrazadunek hartzen baitute haien lekua”, azaldu du Jose Luis Zoredak, Exceltur turismo patronaleko lehendakariorde exekutiboak. Pisu turistikoak ugaritu izanaren ondorio zuzenetako bat da gentrifikazioa, eta azkenaldi honetan eragin handia ari da izaten hiri erdialdeetako auzoetan eta auzo historikoetan.

Espainiako Estatuan gisa horretako pisu asko dago; “gehiegi”, esango du agian norbaitek. Excelturrek egindako txostenaren arabera, etxebizitza mota horiek bikoiztu egin ziren urtebetean baino gutxiagoan: 2015. urtean 10.000 pisu zeuden, 37.000 oherekin, eta 2016an, berriz, 20.000 pisu, 74.000 oherekin. Eta zifrak handitzen ari dira: plataformarik ezagunenek ongi islatzen dute oporretarako proposamen horien arrakasta, Rentaliak eta Airbnb-ek esaterako. Erabiltzailearentzat erakargarria gertatzen da hirien erdigunean ostatu hartzea, etxe batek eskaintzen dituen erosotasunekin eta prezio onean. “Bidaiatzeko modu gertukoa, pertsonala eta benetakoa bilatzen du turistak”, halaxe dio Airbnb-ek. “Esperientzia egiazkoagoak bizi izatea, masa turismotik aldenduta”. Plataforma horren arabera, etxejabeak, transakzio mota horrekin, “iraupen luzeko ohiko alokairu batekin baino 5-20 aldiz errentagarritasun handiagoa lortzen du gehienean. Alokatzaile tipikoak hilean 3.400 euro irabazi zituen iaz”. Almudena Ucha-k, Rentaliako zuzendariak, beste datu bat darabil esku artean: “Milaka familiak lortu dute beren hipoteka ordaintzea krisi garaiko urterik txarrenetan oporretako alokairuari esker”.

Zer gertatzen da munduko beste hiri batzuetan?

  • Amsterdam. Alokairua mugatu egin dute urtean 60 egunetara, nahiz eta 2019ko urtarrilaren 1etik 30 egunekoa izango den muga.
  • Paris. Alokairua mugatua dago 120 egunera. Londres. Muga 90 egunekoa da, eta luzatu egin daiteke etxebizitzak baimen profesionala lortzen badu.
  • Erroma. Ez daitezke alokatu 30 m2 baino gutxiago dituzten etxeak.
  • Berlin. Oporretako alokairua galarazi egin zuten orain dela bi urte, baina uda honetan berriz baimena emango dutela dirudi.
  • San Frantzisko. Alokairua 90 egunetara mugatzen dute urtean. Jabea etxe horretan bizi bada urtean bederatzi hilabetez gutxienez, onartzen da alokatzea. Bigarren etxebizitzak gutxienez 30 egunez jarraian alokatu behar dira (alokairu normal bat bezala).
  • New York. Galarazi egiten ditu 30 egunetik beherako alokairuak, baina halako debekurik ez dago alokairua logelaka egiten denean eta jabea han bizi denean.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak