Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

“A boa vontade da industria está ben, pero, se non funciona, hai que establecer regras” : Entrevista: Alberto Garzón, ministro de Consumo

Por que España, que sempre presumiu da dieta mediterránea, ten un dos peores datos de obesidade infantil de Europa?

Existe numerosa bibliografía que trata de dar resposta a por que se abandonou a dieta mediterránea, de xeito moi rápido, nas últimas décadas. Algunhas claves son coincidentes nos distintos estudos: a expansión das grandes superficies nas que a maior parte dos produtos son procesados e ultraprocesados en detrimento da compra en comercios de proximidade, o cambio nos hábitos de consumo e lecer, primando a compra rápida e de longa duración debido ás xornadas de traballo intensas, o papel da publicidade sinalando a alimentación procesada como “fácil, moderna, accesible e sa”… Hai moitos factores. Estamos traballando para ter unha boa análise dos elementos e poder deseñar políticas adecuadas e eficaces.

A estratexia NAOS para a prevención da obesidade existe desde hai 15 anos, pero non parece moi eficaz: España é un dos países con maiores taxas de obesidade de Europa. Á luz dos datos, é razoable seguir apostando por ela? A estratexia NAOS ten moitísimos elementos positivos e permitiu dar un salto cara a adiante moi importante nun país que non tiña nada, pero é certo que hai elementos cruciais, como a publicidade infantil no código PAOS, que fallan de xeito estrepitoso: dependen da boa vontade dunha industria cuxo criterio reitor, por definición, é maximizar beneficios. Aí hai un confito entre os efectos da saúde dos menores e as estratexias de márketing que se utilizan para conseguir eses beneficios.

Que se pode facer? Como pai de dúas nenas, unha de dous anos e pico e outra dun ano, son consciente de que a maior xa empeza a absorber unha publicidade infantil dirixida, de xeito moi agresivo en moitos casos, para que faga uso dun tipo de produto que sabemos non é saudable. Iso non se pode permitir. Desde o punto de vista da saúde, non podemos ir a un código tan suave. Estamos en conversacións para reformalo, pero o obxectivo é evitar ese tipo de publicidade. Non podemos permitilo, hai espazos cos que non se pode transixir, porque teñen que ver co máis fundamental, que é a saúde. Especialmente, a dos máis pequenos.

Ademais da publicidade, prevén controlar dalgún modo as estratexias de márketing, como promocións de 2×1, descontos, formatos XXL ou a localización destes produtos nos supermercados? Queremos abordalo todo. Pero cando chegamos e nos demos conta do que había que facer, vímonos algo desbordados. Cada un destes cambios implica negociacións, e moitas veces non dispós dese tempo. A clave está en entender que os menores son un colectivo vulnerable, máis sensible á publicidade. Cando a miña filla ve os seus debuxos animados preferidos nun determinado produto, tende a collelo. Non falamos dunha persoa de 30, 40 ou 50 anos á que non imos dicirlle o que ten que comer, si dun colectivo especialmente vulnerable que hai que protexer: os menores. E aí as regras teñen que ser enormemente estritas. Non o están sendo na actualidade, porque dependen da boa vontade. E a boa vontade da industria está ben, pero se se demostra que non funciona, hai que establecer regras.

Que é a axenda do consumidor 

A aplicación e presentación completa da Axenda do Consumidor aprobada pola Comisión Europea é un dos obxectivos deste ano no Ministerio de Consumo. Retomouse onde a pandemia a interrompeu, para mellorar a protección dos consumidores no comercio dixital, impulsar un consumo ecolóxico e sostible con produtos máis duradeiros e circulares e velar polos colectivos máis vulnerables, como os menores. Este último punto aprobouse en xaneiro nun Real decreto-lei que lle pide ás empresas responsabilidade á hora de dirixirse a este colectivo (menores, persoas de avanzada idade, con discapacidade funcional, intelectual, cognitiva ou sensorial, con baixo nivel de dixitalización), trasladándolles información máis clara e transparente en campañas publicitarias ou no etiquetado e facilitándolles a xestión de reclamacións. A Axenda do Consumidor naceu, principalmente, co obxectivo de protexer aos consumidores neste momento especial da pandemia. Estudará os efectos da covid-19 nos patróns de consumo para impulsar novas políticas que protexan ao consumidor dentro e fóra das súas fronteiras, online e offline.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións