Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

“A boa vontade da industria está ben, pero, se non funciona, hai que establecer regras” : Entrevista: Alberto Garzón, ministro de Consumo

Será a subida do IVE ás bebidas azucradas unha realidade este ano?

Está en vigor a parte que lle corresponde aos Orzamento Xerais do Estado. É unha ferramenta para desincentivar o consumo, non para recadar. De feito, en termos cuantitativos, non sobe unha gran cantidade de céntimos por cada produto individual. O que fai é trasladar unha mensaxe de saúde pública desde as autoridades cara á sociedade: “Este tipo de produto non é saudable e o seu consumo excesivo pode ter unhas consecuencias moi dramáticas no medio e longo prazo en termos de obesidade infantil”. Como sabemos, esta ten unha correlación moi importante coa obesidade en idade adulta e, á súa vez, empeora os prognósticos de moitas enfermidades. Recentes experiencias piloto nalgúns lugares do mundo –poderiamos poñer o exemplo de Cataluña, como modesta proba piloto– funcionaron, as enquisas que se fan despois revelan que a xente entende a mensaxe e trata de cambiar os seus hábitos. Evidentemente, isto por si só non resolve todo. Hai que combinalo, pero tiñamos a oportunidade de incorporalo de forma inmediata nos orzamentos. Imos estar moi atentos á evolución, facer enquisas posteriormente para ver se funciona, para comprobar ata que punto foi útil e como se pode reforzar.

Por que só se decidiu aumentar o gravame dos refrescos e non o doutros produtos ultraprocesados, tamén ricos en azucres? É unha especie de proba piloto. Probamos cunha serie de produtos, os máis agresivos en termos de saúde, para ver como funciona. Despois, faremos un seguimento, unha política de control. Se vemos que funciona, teremos que expandilo. Estamos falando dunha preocupación que, aínda que creceu moito nos últimos anos, é relativamente nova. É dicir, hai 30 anos ninguén se preocupaba polo consumo saudable e, por iso, as políticas públicas tamén son novas. Temos que ver como facemos políticas públicas exitosas. Non buscamos titulares. De feito, non se trata dun asunto extraordinariamente atractivo. Simplemente cremos que é útil para o propósito de reducir a obesidade infantil. E forma parte dun pack.

Ademais de aumentar o imposto aos produtos menos saudables, abre a posibilidade de reducións fiscais ou axudas que incentiven o consumo de alimentos saudables? Non lle dicimos á xente o que ten que comer: pode comer o que queira. Pero hai que entender que o compoñente educativo é central e, polo tanto, tratamos de mostrar sinais que enviamos a través da regulación, como a fiscalidade; ou ensinar con campañas de información, un etiquetado máis útil, máis transparente. Desde logo, en casos extraordinariamente necesarios si que imos á regulación directa. É o caso da publicidade infantil, coa que entendemos que se excedeu a capacidade de ofrecerlle calquera produto a calquera persoa, porque falamos de sectores especialmente vulnerables como os menores.

Que formas manexan para incentivar un consumo saudable? Varias. Por exemplo, a maioría dos produtos saudables teñen o IVE máis reducido posible. Falamos de produtos que forman parte dunha dieta saudable e que se foron perdendo. No noso país somos afortunados por ter unha dieta mediterránea, pero dáse o paradoxo de que se perde como hábito de consumo, e especialmente nas familias máis pobres, por múltiples razóns, sobre todo, socioeconómicas: hai menos tempo, visítanse máis restaurantes de comida rápida que teñen efectos máis prexudiciais… Todo iso hai que abordalo de xeito conxunto, pero non é sinxelo. Sobre todo, porque cando chegamos ao Ministerio démonos conta de que había unha tendencia a combater iso, pero dispersa e pouco contundente. O feito de que teñamos un Ministerio de Consumo xa é en si mesmo unha mensaxe. E creo que pode axudar nesta dirección.

A folla de ruta de Nutri-Score

Xa case está aquí. O obxectivo do Ministerio de Consumo é regular, despois do verán, a implantación voluntaria do etiquetado frontal Nutri-Score para que as empresas o utilicen de forma correcta. Voluntario, si, porque as competencias para facelo obrigatorio son da Comisión Europea. Nutri-score traerá consigo, ademais, unha gran campaña de accións formativas para explicarlles aos consumidores para que serve e como se utiliza esta ferramenta. Pero, por que se elixiu este sistema e non outro? Desde o ministerio recoñecen que este etiquetado non é perfecto, pero conta cun gran respaldo dentro da comunidade científica. Ademais, ao estar xa implantado nalgúns países da nosa contorna, como Francia, Alemaña e Bélxica, axudaralles ás empresas españolas a competir en igualdade de condicións neses mercados. Despois da súa regulación, chegará a vez da publicidade. Segundo fontes do ministerio, este etiquetado vai proporcionar perfís nutricionais que servirán de base para abordar a finais de ano a regulación da publicidade dos produtos insáns, con especial atención a aquela dirixida aos menores.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións