Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: As idades da nutrición: alimentación na adolescencia

O organismo acelérase para completar o desenvolvemento corporal e neurolóxico, mentres evoluciona a relación coa contorna. As amizades e outros modelos de conduta ou estéticos fan perigar os hábitos saudables. Nesta segunda década de vida hai que ter moito coidado cos trastornos alimentarios.

Os riscos desta etapa

Aínda que as tendencias están cambiando nos últimos anos, probablemente as normas sociais impostas aos xéneros conferiranlles ás mozas un maior risco de facer dietas adelgazantes innecesarias, perder peso de forma non saudable e facer menos exercicio físico. Os mozos, pola súa banda, teñen máis probabilidade de consumir alimentos insáns como a bolaría, a comida rápida ou as bebidas azucradas. A inxesta excesiva de alcohol é un risco que xa se dá en ambos os xéneros. Tanto os medios de comunicación (incluíndo publicidade e redes sociais) como os familiares e a súa contorna directa poden fomentar nos adolescentes esas condutas negativas, pero tamén poden axudar a introducir enfoques máis saudables, incluíndo a alimentación e as bebidas.

Un dos riscos máis apremantes é a desorde alimentaria, unha alteración continua da conduta alimentaria que conduce a un patrón de alimentación proclive a causar complicacións físicas ou psicolóxicas significativas. A autopercepción negativa (unha percepción distorsionada de nós mesmos) aumenta o risco de desordes como a anorexia, a bulimia e os trastornos por enchente, causando problemas nutricionais que comportan deficiencias no desenvolvemento (físico, hormonal, reprodutivo, e cognitivo), un peso non saudable (por encima ou por baixo do saudable) e unha mala saúde bucal (erosión, caries dentais e sangrado xenxival).

Estímase que unha de cada 10 mozas e que un de cada 20 mozos poderían estar en risco de desenvolver trastornos da conduta alimentaria. Deles, só se diagnostica unha terceira parte. Isto significa que existen moitos adolescentes vulnerables a padecer desordes alimentarios e que non reciben axuda profesional.

Coidado con estes sinais

Signos emocionais, de conduta e físicos que nos axudan a saber se os nosos fillos poden estar en risco de sufrir trastornos da conduta alimentaria:

  • O adolescente expresa un medo intenso a subir de peso.
  • Compróbase con moita frecuencia no espello, para detectar defectos. Ten unha imaxe negativa ou distorsionada de si mesmo ou está moi pendente da forma e do peso do corpo.
  • Presenta condutas antisociais. Medo a comer en público ou con outras persoas, propensión a gardar e esconder comida ou tendencia a comer en segredo.
  • Pide sempre porcións moi pequenas ou négase a comer.
  • Practica uns rituais inusuais coa comida: córtaa en anacos moi pequenos, traslada os alimentos dun lado a outro do prato, pero sen inxerilos.
  • O seu estado de ánimo é plano ou falto de emoción. Rixidez en rutinas e condutas, con extrema ansiedade se se aparta delas.
  • Sofre flutuacións de peso severas. Nas mozas, retirada da menstruación.
  • Moitos problemas dentais.
  • Ten problemas de sequidade de pel, uñas, cabelo fino, pel fría ao tacto.

Fonte: Guía para pais da Asociación de Trastornos Alimentarios dos EUA.

Consellos para unha adolescencia activa

  • O mínimo diario recomendado é de 60 minutos de actividade física moderada-intensa.
  • Resulta clave que un par de días ou tres realicen actividades máis intensas e vigorosas (deporte ou actividades físicas extraescolares, xa sexa no ámbito competitivo ou non).
  • Á primeira hora da mañá, antes do inicio das clases ou das actividades diarias, é importante que os adolescentes realicen algún tipo de rutina física para activarse. Por exemplo, ir á escola camiñando, en bicicleta, en patinete non eléctrico ou en monopatín (sempre con casco, se existen vías de transporte seguras) como alternativas ao transporte público.

Que é a actividade física moderada? É o exercicio que permite manter unha conversación realizando pausas para coller aire; por exemplo: camiñar a bo paso (a 10 minutos o quilómetro), ir en bicicleta a un ritmo tranquilo, traballar no xardín (varrer follas ou cortar o céspede), xogo activo con outros adolescentes.

E intensa? Exercicios coma correr, subir escaleiras, nadar, facer deporte, ir ao ximnasio, saltar á corda…

Fonte: ‘Pequenos cambios para comer mellor’, da Generalitat de Cataluña.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións