Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

: O experto

Xaneiro é mes de bos propósitos e moitos deles teñen que ver con poñer a punto o corpo. Hai quen decide facelo recorrendo ao crossfit, unha esixente disciplina nacida hai 20 anos en california para adestrar a marines e bombeiros. Os seus exercicios de alta intensidade axudan a poñerse en forma, pero convén executalos de forma correcta para evitar lesións.

O experto

O EXPERTO: Luís Serratosa, coordinador do grupo de traballo de Cardiología del Deporte da Sociedad Española de Cardiología (SEC) e xefe de servizo de Rehabilitación y Medicina del Deporte do Hospital Quirónsalud Madrid: “O crossfit non supón un risco de morte súbita para xente sa”.

Que riscos comporta o crossfit?

O principal problema é practicalo cun control escaso, sen ter en conta as condicións particulares de cada deportista, porque os problemas son traumatolóxicos, de lesións.

E cardiovasculares?

O crossfit non ten un efecto especialmente prexudicial en relación coa morte súbita comparado co doutros deportes de alta esixencia. É máis probable que pase en suxeitos con cardiopatía, pero non supón un risco para xente sa. Se hai miocardiopatías, a alta intensidade aceleraría a progresión da enfermidade, polo que debemos practicar deportes de menor intensidade. Aqueles con insuficiencia ou estenose valvular deben realizar deportes de menor intensidade e cunha menor compoñente de forza.

Facer crossfit a menor intensidade ou non facelo?

En deportes onde se pode controlar máis a intensidade (carreira, natación…) resulta máis sinxelo. Pero neste caso non é fácil controlar a intensidade do exercicio de forza ou da esixencia aeróbica, porque en xeral son esforzos máis intensos e repetidos, pero máis curtos. Pódese facer un maior descanso, que os esforzos sexan con menos peso…

Cal é o limiar apropiado de máximas pulsacións?

Nunha persoa sa debe ir de forma gradual, para que a adaptación sexa a adecuada tanto desde o punto de vista musculoesquelético como cardíaco. E se existe algún problema cardíaco, non debe superar o 85% da frecuencia cardíaca máxima ou o 50-60 % do peso máximo que pode levantar nunha repetición. Terao que decidir o especialista en relación con cada problema.

Como ve o labor do adestrador?

O desexable é que teña suficiente formación e coñecementos e que, en canto detecte algún síntoma anormal, lle diga ao seu cliente que faga un recoñecemento médico. Os ximnasios deberían esixir un recoñecemento médico mínimo; ademais, dispoñer dos medios necesarios por se hai que atender un evento cardíaco grave de forma inmediata e efectiva, como persoal formado en reanimación cardiopulmonar e un desfibrilador.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións