Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

: As idades da nutrición: alimentación infantil de 3 a 11 anos

O primeiro contacto cos hábitos saudables. A diversificación alimentaria que se iniciou a partir dos 6 meses de idade irase moldeando durante toda a vida. A partir dos 3 anos, coa incorporación dos alimentos con risco de atragoamento, a alimentación dos pequenos poderá ser a mesma que a dos adultos. Nesta etapa, a forma en que se fomente unha alimentación saudable posiblemente teña consecuencias na relación que os nenos terán coa comida, tanto a curto como a longo prazo.

A importancia de gozar da comida

Non hai que esquecer a satisfacción e o pracer para comer. Nesta etapa da vida, os modelos familiares e, en concreto, as nais e pais, pero tamén as avoas e avós e o contorno escolar, exercen unha forte influencia na dieta dos máis pequenos, xa que representan para eles auténticos modelos a seguir. O estilo parental en casa e o modelo educativo na escola poden ter un importante impacto na modulación da relación que se establece entre individuo e alimentación, e afectar (positiva ou negativamente) nas preferencias e eleccións dietéticas.

O importante non é que se coman todo o que hai no prato, senón fomentar que creen a súa propia identidade en relación coa alimentación a través da continua exposición a alimentos saudables, de entre os cales poderán elixir aqueles que lles gusten e limitando o acceso a alimentos insáns, para que non teñan a opción de elixilos.

Exercer presión ou obrigar mediante castigos ou incentivos a que se coman unha cantidade de alimento concreto ou prohibir continuamente o consumo de alimentos insáns que teñen ao seu alcance é innecesario e contraproducente para lograr o obxectivo de que os máis pequenos creen unha boa relación cos modelos de alimentación saudable. A mellor forma de que os nenos proben e se adhiran a esa alimentación é expoñelos continuamente a devanditos alimentos, como un acto natural e cotián, converténdose as familias en auténticos modelos que os consomen con verdadeiro pracer. Quizais así, algún día proben os alimentos que consideramos saudables e quizais, ao probalos, lles gusten e finalmente os introduzan nos seus hábitos alimentarios para sempre.

O menú do día dos máis pequenos 

Unha forma sinxela de organizar a alimentación diaria e poder xerar menús semanais ou mensuais é distribuír as recomendacións orientativas de frecuencia de grupos de alimentos nas 5 comidas diarias recomendadas e adaptar cada grupo de alimentos por unha proposta concreta:

FRECUENCIAS ORIENTATIVAS DE GRUPOS DE ALIMENTOS

  • Hortalizas // Como mínimo no xantar e na cea
  • Cereais integrais e derivados // Nalgunhas comidas do día
  • Froita // Como mínimo, 3 veces ao día
  • Lácteos // 1-3 veces ao día
  • Proteicos // Non máis de 2 veces ao día, e alternando
    • Legumes // 3-4 veces á semana
    • Ovos // 3-4 veces á semana
    • Peixe // 2-3 veces á semana
    • Carnes // 3-4 veces á semana
  • Auga // En función da sede
  • Aceite de oliva // Para aderezar e cociñar
  • Alimentos insáns* // Cantos menos, mellor

DISTRIBUCIÓN AO LONGO DO DÍA

  • Almorzo: Cereais integrais e derivados / Lácteo / Froita / Auga
  • Media mañá e merenda: Cereais integrais e derivados / Lácteo / Froita e froitos secos (triturados para menores de 5 anos) / Auga
  • Xantar e cea: Hortalizas / Cereais integrais e derivados / Proteico / Froita e auga

*Bolaría, refrescos, bebidas enerxéticas, comida rápida…)

Os menores necesitan suplementos?

Polo xeral e de xeito rutineiro, non. Malia que é frecuente o uso de suplementos nutricionais (nalgúns países, unha terceira parte dos nenos e nenas toman algún suplemento nutricional, especialmente multivitamínicos), as probas apuntan só ao suplemento puntual nalgúns nutrientes (como o ferro, por exemplo) unicamente cando se detecten e diagnostiquen por un especialista estados carenciais.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións