Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Guía de compra: sucedáneos de angulas : Análise nutricional

Son alimentos interesantes polo seu sabor e fácil preparación, e non son demasiado calóricos nin tampouco demasiado graxos, aínda que convén vixiar o contido final de sal da preparación

Análise nutricional

Semáforo nutricional

Os sucedáneos de angulas son alimentos interesantes polo seu sabor e fácil preparación e, alén diso, non son demasiado calóricos e tampouco demasiado graxos. Con todo, desde un punto de vista nutricional, estes sucedáneos son netamente inferiores ao alimento ao que imitan.

Achegan de media 154 calorías por cada 100 gramos. A porcentaxe de humidade medio rolda o 70 %. O seu contido en proteínas -de alta calidade biolóxica, xa que procede do peixe- é notable, xa que supera o 9 %. Os hidratos de carbono dos sucedáneos de angula proveñen principalmente dos azucres, amidóns e fariñas usados no proceso de fabricación para conseguir a textura desexada, e están presentes en máis dun 8 %. A graxa, sempre de orixe vexetal insaturada (normalmente aceite de xirasol), alcanza de media case un 9,5 %, pero varía bastante entre as diferentes marcas.

En canto ao contido en vitaminas e minerais, difire tamén con respecto ao do peixe, xa que parte destes nutrientes pérdese no proceso de fabricación.

En calquera caso, estes valores distan moito dos propios dos peixes frescos ou conxelados, xa que teñen máis hidratos de carbono, menos proteínas, máis sal e, en ocasións, máis graxa.

Como pode observarse no semáforo nutricional, os sucedáneos de angulas conxeladas e refrixeradas son, en xeral, as versións máis saudables de entre todas as mostras analizadas, con valores correctos en canto á achega calórica, menos de 7 g de graxas totais (graxas saturadas por baixo de 2 g por ración) e valores baixos de azucres.

En xeral, pode dicirse que os sucedáneos de angula son un produto moi salgado. Todas as mostras achegan unha cantidade de sal que oscila entre o 26 % e o 50 % da inxestión diaria recomendada.

Sal, glutamato monosódico e outros aditivos

O sal nestes produtos incorpórase como saborizante, así como facilitador no proceso de xelificación da masa. Pola súa banda, o glutamato monosódico (E-621) é un potenciador do sabor dos alimentos, cuxa adición está permitida ata un máximo de 10.000 ppm (miligramos/quilo). Os colorantes non se utilizan no proceso de produción das gulas, tan só se usa tinta de lura coa que se debuxa a liña gris característica da angula.

Dado que o surimi é unha pasta de cor branca que carece de olor e sabor, son necesarios aditivos e outros ingredientes para lograr as características (sabor, aspecto, textura, cheiro…) perseguidas no produto final e que se asemelle o máximo posible ao alimento ao que imita.

A elaboración de gulas non sería posible sen aglutinantes ou xelificantes (por exemplo, fariñas, clara de ovo, proteína de soia, polisacáridos de algas, gomas etc.). Estes permiten mellorar a textura, fana máis estable e favorecen a retención de auga. Os polifosfatos son necesarios e imprescindibles para conseguir a textura necesaria para fabricar os sucedáneos de angula. Os potenciadores do sabor (glutamato monosódico E-621) aumentan o sabor dos aromas utilizados para realzar o surimi. Poden tamén usarse conservantes, aromas ou correctores da acidez, ademais de aceites vexetais (aceite de xirasol) e, como xa mencionamos antes, a tinta de lura ou sepia.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións