Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

: Pan para todos os gustos

A inxestión de pan é necesaria na dieta cotiá, aínda que non convén abusar deste alimento polo sal que contén

Pan para todos os gustos

O mercado sofre unha verdadeira revolución do pan. Hai máis variedade ca nunca, dende o clásico pan branco ata o que contén máis de sete cereais e froitos secos. Velaquí os máis habituais e mais as súas propiedades nutricionais:


  • Integral, pseudointegral ou de farelo, de centeo oud outros cereais:
    o pan elaborado con verdadeira fariña integral achega máis vitaminas e minerais ca o branco, xa que se emprega fariña producida a partir do gran de cereal completo, non sendo a tona externa. Se se ven fragmentos enteiros de farelo, se cadra é porque se lle engadiron artificialmente á fariña branca ou refinada para producir pan de farelo ou pan pseudointegral (que se vende habitualmente nas panadarías). Este pan achega máis fibra ca o branco, pero similar cantidade do resto de nutrientes. O pan de centeo é máis compacto ca o de trigo, xa que o centeo contén menos glute e a súa masa non atrapa tanto gas ao fermentar, polo que queda menos esponxoso. Estes tipos de pan son recomendables para quen sofre estrinximento, diabete, problemas de colesterol ou para quen segue dietas de adelgazamento (a fibra facilita o tránsito intestinal, reduce a velocidade de absorción dos azucres, contribúe a reducir as taxas de colesterol en sangue e atrasa o tempo de baleirado do estómago, polo que diminúe a sensación de fame entre horas).

  • Pan branco:
    faise con fariña branca e hai unha gran variedade de tipos, como a bola, o molete, a barra ou a baguette.

  • Pan torrado ou torradas:
    o valor nutritivo é semellante ao do pan de barra, aínda que ten maior densidade nutritiva, xa que contén menos auga. Unha rebanda de pan de dous dedos de grosor (20 gramos) pódese cambiar por dúas torradas (15 gramos) sen que varíe o valor nutritivo e enerxético, salvo para certas variedades comerciais con máis graxa.

  • Pan de molde:
    similar en achega calorífica ao pan de barra, ten máis graxa. Para o consumo cotián, mellor o de sempre, a bola ou a barra.

  • Pan sen sal:
    non se engade sal na elaboración. Indicado para quen segue unha dieta baixa en sodio.

  • Pan sen glute (de millo):
    elaborado con fariña de millo que, ao igual ca o arroz, non contén glute. O glute atópase no gran do trigo, na avea, na cebada, no centeo e no triticale (híbrido de trigo e centeo). Quen padece celiaquía non tolera o glute e só pode consumir este tipo de pan.

  • Pan non levedado ou sen fermentar (pan ácimo):
    é o máis sinxelo de producir. A masa é compacta e a súa dixestión resulta máis lenta. Destacan o chapati (tortas finas, típicas da India), as tortas de millo centroamericanas e os matzot ou pans ácimos que os xudeus toman durante a Pascua. A maioría dos cristiáns toma tamén pan non levedado na comuñón.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións