Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

: Menos sal é máis saúde

O límite no contido de graxas trans, azucres e sodio nos alimentos permitiralle ao consumidor eleccións alimentarias máis saudables

Menos sal é máis saúde

Velaquí o título escollido polo Ministerio de Sanidade, Política Social e Igualdade para a futura campaña dirixida á poboación a prol dun menor consumo de sal, enmarcada dentro do “Plan de redución de sal para loitar contra a hipertensión”. Segundo o último estudo realizado pola Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), o consumo medio de sal da poboación española é de 9,8 gramos diarios, o dobre respecto ao recomendado pola OMS (5 g de sal para as persoas adultas; 3 g/día en nenos menores de 12 anos). Da investigación despréndese que só o 20% do sal é engadido polo consumidor durante o aderezo ou o cociñado, mentres que o 75%, provén dos alimentos procesados ou consumidos fóra do fogar. Dos 1.200 alimentos analizados, o pan e os pans especiais, o xamón montañés, os embutidos, os friames e os lácteos e derivados son os alimentos que máis sal achegan á dieta dos españois.

Por medio do Plan, o goberno pretende unha redución do 20% do contido de sal nos produtos máis salgados nun período de catro anos, do 2010 ao 2014. Entre as iniciativas para acadar este propósito están os acordos aos que trata de chegar coa industria alimentaria e a súa información ao consumidor na etiquetaxe nutricional, xunto coa a redución de sal na comida dos comedores colectivos e dos establecementos de hostalería e restauración. No sector da panadería superouse o obxectivo, ao reducir en catro anos (2005-2009) ata un 26,4% o sal contido no pan, o que é un grande éxito, dada a relevancia que ten o pan na dieta cotiá. A clave parece residir en reducións paulatinas, lentas pero constantes, co fin de afecer o padal do consumidor a un alimento menos salgado sen se decatar diso.

En España, unha de cada tres persoas adultas é hipertensa (definida a hipertensión arterial por cifras de presión arterial superiores a 140/90 mmHg), e ata un 68% dos maiores de 65 anos. A hipertensión, que se estima que afecta uns 10 millóns de españois, é unha das causas principais de morte por ictus e cardiopatía coronaria.

Convén saber… que sal non é sinónimo de sodio, aínda que o 40% do sal é sodio (5 gramos de sal equivalen a 2 g de sodio). O fabricante non ten a obriga legal de informar sobre este nutriente na etiqueta nutricional, pero sería interesante que aparecese para que o consumidor puidese elixir con coñecemento o alimento máis conveniente. Ademais, ao comprobar o contido en sal/sodio dun produto é importante fixarse na referencia (por 100 gramos ou por porción) e na medida -gramos ou miligramos- e traducilo sempre a gramos de sal. Para transformar a cantidade de sodio no seu equivalente de sal hai que multiplicalo por 2,5. Así, se unhas patacas fritas conteñen 885 mg de sodio (0,885 g de sodio) por 100 gramos, a cantidade equivalente de sal é de 2,21 gramos, un terzo da cantidade recomendada para unha persoa adulta para todo o día. Un alimento ten un alto contido en sodio se supera os 1,2 gramos de sal por porción de consumo (equivale a 0,480 g de sodio). Segundo o novo regulamento relativo a declaracións nutricionais e de propiedades saudables nos alimentos, só é “baixo en sal” un produto se non contén máis de 0,12 g de sodio (0,3 g de sal) por 100 g ou por 100 ml.

A graxa, a raia

A graxa saturada e mais a graxa trans (ácidos graxos parcialmente hidroxenados) son os dous tipos de graxa que máis preocupan en cuestión de saúde pública. O seu consumo en exceso, en particular o da graxa trans, evidenciouse como o máis perigoso a nivel cardiovascular, o que compromete seriamente a saúde do corazón e das arterias.

A OMS recomenda que o consumo de ácidos graxos trans non supere o 1% da inxestión enerxética total (2 a 2,5 gramos por día para unha dieta de 2000-2500 kcal), e o 10% para a graxa saturada. A nivel europeo, en 1995 iniciouse o estudo TRANSFAIR, que tiña como obxectivo valorar o consumo de ácidos graxos trans en 14 países. Os valores medios oscilaron entre 1,5 e 5,4 g/día entre os diferentes países, e en España a inxestión estimouse en 2,1 g/día (0,7% da achega total de enerxía). En estudos recentes realizados polo Centro Nacional de Alimentación pertencente á AESAN, nos que se determinou o perfil de ácidos graxos de produtos de bolería, cereais, aperitivos, patacas fritas, galletas, chocolates, cremas de cacao, margarinas, paté e embutidos entre outros, detectáronse contidos de ácidos graxos trans en xeral inferiores ao 1% do total de ácidos graxos. Esta nova información suxire que a inxestión de ácidos graxos trans na poboación española diminuíu. De feito, en Europa, os contidos de ácidos graxos parcialmente hidroxenados nos alimentos reducíronse con respecto aos obtidos no informe TRANSFAIR grazas aos cambios nos procesos tecnolóxicos de obtención de aceites vexetais hidroxenados.

Convén saber… que para reducir ao máximo a inxestión de graxas trans da dieta convén prescindir daqueles produtos elaborados que inclúan entre os seus ingredientes “aceites ou graxas vexetais parcialmente hidroxenados”. Sería conveniente que na etiquetaxe nutricional de todos os alimentos se reflectise o perfil de graxas do produto: graxas totais, saturadas, monoinsaturadas, poliinsaturadas e parcialmente hidroxenadas (ou graxas trans).

Recomendacións do “Committee on Medical Aspects of Food and Nutrition Policy (COMA) e do “Scientific Advisory Committee on Nutrition” (SCAN).

Nutrientes ao límite

O consumidor de hoxe é cada vez máis esixente cos alimentos, espera máis deles; amais de que sexan bos (en sabor, variedade, equilibrio, calidade, seguridade) espera que coiden a súa saúde (coa mellora no valor nutricional) e que melloren o seu benestar. A industria alimentaria responde a estas expectativas creando uns alimentos máis sans e coa reformulación de moitos outros cara a ese mesmo fin. O cambio na formulación de moitos produtos é complexo, aínda que non imposible. O fabricante debe manter as características de aspecto, sabor, textura, integridade e vida útil, co fin de que o consumidor non note a diferenza mentres come un alimento mellor, máis san.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións