Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

guía de compra leite : Calidade

Os nenos deben consumir de dúas a tres racións de lácteos (de 200 ml cada unha), os adultos entre dúas e catro racións (de 250 ml cada unha), e as persoas maiores tres racións ao día de 250 ml cada unha, segundo a Sociedad Española de Nutrición Comunitaria e a Sociedad Española de Medicina de Familia e Comunitaria

Calidade

A industria é a responsable de que o leite puro que chega das granxas sexa de calidade e seguro. Hai que ter en conta que o alimento cru procede de diferentes explotacións e que antes de descargalo da cisterna de transporte, é necesario tomar unhas mostras e sometelas a un control de calidade. Valóranse factores como a cor, o cheiro, o aspecto e a contaminación macroscópica. Ademais, é preciso vixiar que non se excedan os 10 ºC no tanque de chegada. Determínase tamén a acidez do leite e a súa graxa. Este sistema de autocontrol é obrigatorio en todas as industrias xa que é un xeito de garantir que o leite cru que chega das explotacións cumpre todos os requisitos de acordo coa normativa.

Caducidade

Non todos os leites son iguais e, xa que logo, as condicións de conservación tampouco son as mesmas. O leite diferénciase en función do tratamento térmico que recibiu (pasteurizado, esterilizado e UHT son as principais). A calor é un dos principais tratamentos hixienizantes que se aplican sobre o alimento. O obxectivo é alongar a súa conservación, reducir a súa carga microbiana e eliminar posibles microorganismos patóxenos e as súas esporas. É importante fixarse, á hora da compra, no tipo de produto, na súa data de caducidade e no tratamento térmico que recibiu. Cada un dos tratamentos ten un efecto concreto, que varía en función do binomio temperatura-tempo, segundo o efecto que exerza a calor sobre o alimento.

  • Leite pasteurizado. Sométese a un tratamento térmico suave durante un tempo e unha temperatura (menos de 100 ºC) suficientes para destruír microorganismos patóxenos, aínda que non as súas esporas, que son formas de resistencia dos microorganismos. Non se pode considerar un produto de longa duración, debe manterse en refrixeración e consumir nun prazo de dous a tres días. Comercialízase como leite fresco do día.
  • Leite esterilizado. Sométese a un proceso de esterilización clásico, é dicir, combínanse altas temperaturas (máis de 100 ºC) durante un tempo elevado para destruír totalmente microorganismos e esporas. É o tratamento máis intenso cuxo obxectivo é inactivar toda forma de vida no alimento. O resultado é un produto estable cun longo período de conservación. Comercialízase en envases opacos á luz, e pode conservarse un período de cinco a seis meses se o envase non se abre. Unha vez aberto, a conservación chega dos catro aos seis días en condicións de refrixeración.
  • Leite UHT ou uperizado. O leite tratouse a temperaturas superiores a 100 ºC de tres a catro segundos, o que permite que se conserven as calidades nutritivas do produto case intactas e elimínense case toda presenza de microorganismos. Pódese conservar durante uns tres meses a temperatura ambiente se o envase permanece pechado. Unha vez aberto, debe conservarse no frigorífico un máximo de catro a seis días.
  • Leite en po, deshidratado. Obtense mediante a deshidratación do leite líquido, e é distinta da evaporado e concentrado porque nestas dous últimos a eliminación da auga é parcial. O leite en po, ao non conter auga, consérvase durante máis tempo que o líquido. Ademais, unha vez reconstituído, posúe un valor nutricional similar ao do leite de orixe.

Formato

En España o formato máis habitual no que se vende o leite é en Tetra Brik fronte ao leite en botella. O consumo dun formato ou doutro depende das necesidades de cada consumidor ou de cada familia; hai quen optan por comprar leite en botella ou en envase de cartón porque lles resulta un formato máis cómodo de transportar, de gardar no frigorífico ou de almacenalo na despensa (cando non se abriu aínda). En ambos os casos hai que atender ás recomendacións de data de caducidade e consumo preferente.

Mentiras sobre o leite

  • Uns números que aparecen no envase do leite sinalan o número de veces que foi reutilizado. É unha noticia falsa que se propagou por Internet e a través de correos multidestinatario hai varios anos. As cifras que aparecen na parte inferior dos envases Tetra Brik corresponden a números que identifican o lote da materia prima usada para fabricar os envases. Debido á gran difusión deste conto, o propio fabricante dos envases, Tetra Pack, elaborou un vídeo explicativo que pode consultarse en Youtube co título “Significado do número do Tetra Brick”. O leite é un dos alimentos máis controlados pola lexislación mediante estándares estritos para protexer a saúde dos consumidores.
  • O leite produce mucosidades. Boa parte da poboación (e ata algúns profesionais) cre que os lácteos incrementan a produción de moco por parte do sistema respiratorio. Esta produción mucosa causaría, segundo eles, asma ou outros problemas respiratorios. Infinidade de persoas deixan de tomar lácteos de forma inxustificada por esta razón. En decembro de 2005, a revista Journal of the American College of Nutrition publicou unha extensa revisión sobre o tema e concluíu que “as recomendacións de absterse de tomar produtos lácteos de acordo coa crenza de que inducen os síntomas da asma non teñen base na literatura científica”.
  • A orchata ten as mesmas propiedades que o leite. É unha crenza errónea. Pese a que tanto o leite como a orchata teñen a mesma cor (branca), a principal característica nutricional da orchata é un alto contido en calorías. De feito, trátase dunha das bebidas con máis azucre. Ten ata máis azucre que un refresco de cola, de limón ou de laranxa. Non achega, ademais, unha cantidade relevante de fibra, vitaminas ou minerais e o seu contido en calcio é escaso. Sería ilegal atribuírlle propiedades nutricionais segundo a lexislación vixente (Regulamento 1924/2006). Trátase, en resumo, dunha bebida deliciosa, pero para degustar con moderación e de forma ocasional.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións