Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Guía de compra: lagostinos : Análise nutricional

A acuicultura permite que o teñamos dispoñible todo o ano, pero o lagostino é, sen dúbida, o rei da mesa do Nadal

Análise nutricional

O seu lugar na dieta

Aínda que a acuicultura permite que o teñamos dispoñible todo o ano e que sexa un produto cada vez máis accesible, o lagostino é, sen dúbida, o rei da mesa do Nadal. Decembro é unha época do ano na que, en xeral, se incrementa o consumo de marisco. As festas e as celebracións levan aparelladas a inxestión de alimentos ou preparacións que non son as usuais no día a día. Así, aparecen formando parte de cócteles de marisco, en ensaladas, asados á prancha con limón, en sopas e cremas de peixe e marisco, cocidos e acompañados de diferentes salsas etc.

Por outra banda, e por mor do económico que resulta o produto conxelado, cada vez é máis accesible poder consumilo no día a día, por exemplo, en ensaladas, en espetadas, como recheo de aguacates, en pratos orientais, ao allo ou tamén en caldeiradas e en paellas. O lagostino é, de feito, un dos crustáceos máis integrados na nosa cociña.

Trátase dun alimento non demasiado calórico, xa que 100 gramos de lagostinos achegan aproximadamente apenas 0,80 gramos de graxas e 110 calorías. Porén, hai algúns aspectos nutricionais importantes que convén salientar:

  • Sal. O sodio é fundamental para o noso organismo. Aínda así, o lagostino achega unha gran cantidade deste mineral (305 mg por cada 100 g), polo que non se aconsella o seu consumo no caso das persoas hipertensas e con problemas renais, de retención de líquidos e similares.
  • Proteínas. Este alimento tamén ten unha alta cantidade de proteínas (24,30 g por cada 100 g).
  • Vitaminas. Son moi ricos en vitaminas, entre as que podemos destacar a vitamina B3, B9, B12 e E. Tamén achega, aínda que en menores cantidades, vitamina B1 e B2.
  • Minerais. Os lagostinos son un alimento rico en iodo, xa que 100 g deste alimento conteñen 90 mg de iodo. Tamén destacan pola achega de magnesio, selenio, ferro e o xa mencionado -e bastante elevado- sodio.
  • Colesterol e graxas. Os lagostinos apenas achegan graxas e hidratos de carbono; no entanto, conteñen un 185 mg de colesterol por cada 100 g. Dada a elevada cantidade en colesterol, este alimento non é recomendable para o caso das persoas que teñan un nivel de colesterol alto no sangue. Os lagostinos, as gambas e as cigalas son os crustáceos con maior contido en colesterol (aproximadamente un 200 mg por cada 100 g). Por detrás, están a lagosta e o lumbrigante (aproximadamente 150 mg/100 g) e as nécoras (100 mg/100 g). É na cabeza dos lagostinos onde se acumula unha maior cantidade de colesterol, así como outros metais coma o cadmio e aditivos moi comúns como son os sulfitos. Estes están presentes tanto nos exemplares frescos coma nos conxelados e refrixerados. Os sulfitos engádense no momento da captura para prolongar a vida útil destes crustáceos que se deterioran con gran facilidade.

Semáforo nutricional

Para elaborar o semáforo nutricional, analizáronse 11 referencias de lagostino cru e cocido en diferentes presentacións, tanto enteiro coma pelado. Establécese unha ración de consumo de 50 g, o que equivale a aproximadamente 4 lagostinos medianos crus e sen casca.

Da análise pódese concluír que o consumo dunha ración de 50 gramos non presenta inconvenientes destacables desde o punto de vista das graxas, dos azucres ou das calorías totais.

Porén, si se debe resaltar que os valores de sal tan elevados para unha porción tan pequena de alimento (case o 17 % da cantidade diaria recomendada) converten os lagostinos nun alimento para consumir con moderación. Os expertos non recomendan o seu consumo de forma continuada nin en maiores cantidades.

A cantidade de sal é especialmente alta para as versións cocidas e tamén para os formatos cocidos e listos para comer ao allo, un formato que presenta ademais unha porcentaxe maior de graxas polos aceites que se usan para aderezalo.

Dadas estas consideracións, e ao ser un alimento practicamente carente de fibra, é moi recomendable acompañar a súa inxestión dunha boa ración de vexetais crus ou cociñados. O feito de que teña unha boa cantidade de proteínas e poucas calorías pode facer que se consuman cantidades moi elevadas e, polo tanto, que se obvie a cantidade de colesterol e de sal que achega. A clave está na moderación e na frecuencia de consumo.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións