Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Guía de compra: hamburguesas : Hamburguesa, tan desexada como criticada

Con moderación (non máis de 2 veces por semana), con mesura ao escoller os extras que a acompañan e se eliximos as de carne branca (polo, pavo ou coello), este prato pode formar parte da nosa dieta

Parecidas, pero distintas

A súa aparencia pode ser similar e iso pode provocar que, en moitas ocasións, e máis se non nos detemos a ler a súa etiquetaxe, non sexamos capaces de distinguir as diferenzas que distinguen unhas doutras. Segundo a súa forma de presentación, as hamburguesas poden ser:

  • Carne picada: componse de forma exclusiva de carne que foi picada cunha máquina. A súa principal particularidade é que a súa data de caducidade é moi breve: dous días despois do seu envasado. Non obstante, dende o punto de vista nutricional, é a máis recomendable.
  • Preparado de carne picada: ademais de carne, este preparado contén aditivos tales como conservantes, que permiten alongar a súa data de caducidade, pero tamén colorantes, que melloran o seu aspecto. Tamén pode conter sal, pementa ou outros condimentos, e mesmo outros alimentos, como pan, soia, piñóns, uvas pasas, espinacas e un longo etcétera.
  • Burger meat: este anglicismo tradúcese como “carne de hamburguesa”. Contén carne picada mesturada cun mínimo do 4 % de cereais ou de hortalizas, pero tamén pode conter sulfitos, uns aditivos que actúan como conservantes debido ás súas propiedades antioxidantes, ademais doutros aditivos, tales como aromas, potenciadores do sabor ou colorantes.

A carne que se utilice tamén dota a hamburguesa dunhas características ou doutras. A de vacún é a máis usual, pero tamén é frecuente atopar hamburguesas feitas con carne de boi, polo, coello ou pavo. Tamén hai mesturas entre diferentes carnes, e as máis habituais son as de tenreira e as de porco.

Dende un punto de vista dietético, as carnes brancas son máis recomendables que as vermellas. A cor da carne provén dunha proteína que contén ferro, chamada mioglobina. Iso explica o maior contido en ferro das carnes vermellas. O termo carne vermella fai referencia, en xeral, a carnes de mamíferos, como tenreira, porco, año… As carnes brancas son as das aves de curral (polo ou pavo), aínda que tamén inclúe a carne de coello, que é un mamífero. A razón que esgrimen as autoridades sanitarias para desaconsellar o consumo frecuente de carnes vermellas é que achegan máis graxas saturadas, un tipo de graxas sólidas a temperatura ambiente e cuxo consumo en exceso se asociou a niveis altos de colesterol, a un maior risco cardiovascular e a algúns tipos de cancro. Por todo iso, é máis conveniente escoller aquelas hamburguesas elaboradas con carnes brancas, aínda que convén revisar a etiquetaxe para detectar graxas engadidas, que empeorarán a calidade do produto e que poden mesmo facer que sexa menos recomendable ca unha hamburguesa feita con carne vermella (boi, tenreira ou porco).

Etiquetaxe

Durante o proceso de produción, poden aparecer trazas de substancias; por exemplo, no caso de que se use unha mesma máquina para procesar distintos alimentos. Tanto a maquinaria como as superficies lávanse e desinféctanse tras o seu uso, aínda que é posible que poida quedar algún pequeno resto dalgún ingrediente usado para fabricar o produto anterior. Trátase de cantidades ínfimas, que se denominan trazas, e que non supoñen un risco para a saúde. Na maioría destes casos, trátase de “contaminacións residuais” procedentes da maquinaria que non supoñen ningún risco para a saúde. Nestes casos, non é obrigatorio que o alimento indique na etiquetaxe que contén trazas. Segundo o Regulamento 1169/2011 do Parlamento Europeo e do Consello, do 25 de outubro de 2011, “a lista de ingredientes para os ingredientes compostos non é obrigatoria, sempre que o ingrediente composto constitúa menos do 2 % do produto acabado”, excepto no caso dos aditivos.

A hamburguesa, un aforro

Unha das principais partidas do gasto dunha familia segue a ser a alimentación. Segundo unha recente investigación desta mesma revista, publicada o pasado mes de marzo, a carne é o produto ao que se destina máis orzamento, xa que nela gastamos unha media de 1000 euros anuais. Con estas cifras, cabe preguntarse se é posible conseguir certos aforros na compra -por exemplo, de hamburguesas- e se con elas podemos conseguir que o orzamento xeral de carne baixe en certa medida.

  • Ofertas e promocións. É certo que depende máis da vontade das marcas e dos distribuidores, pero non está de máis permanecer atento ás ofertas puntuais e ás promocións que se lancen. Do mesmo xeito, é importante facer o exercicio de comparar entre marcas brancas de hamburguesas e de fabricante ou entre distintos formatos e pesos, na busca de posibles aforros.
  • Tirar comida é tirar diñeiro. A dilapidación de alimentos é un dos grandes males da nosa sociedade. Cambiar esta práctica depende en boa medida de nós mesmos e a súa cruzada debe empezar no noso propio fogar. Polo seu curto ciclo de vida, é doado que nos descoidemos e que finalmente a carne sexa un dos firmes candidatos a acabar no lixo. Se apostamos por elaborar as hamburguesas de xeito caseiro, o mellor é conxelar as que sobren para futuras degustacións. En calquera caso, sermos conscientes dos prazos e das datas de caducidade de cada tipo de carne evitará botar a perder o produto e o diñeiro investido na súa compra.
  • Máis barata ca outras opcións. A Sociedade Española de Nutrición Comunitaria e a Sociedade Española de Medicina de Familia e Comunitaria recomendan un consumo de 3 a 4 porcións semanais de carne en nenos ou en adultos. Como se mencionou, o consumo de hamburguesas (preferiblemente se están elaboradas con carnes brancas) non debe superar as dúas porcións por semana e, polo tanto, pode encaixar perfectamente na nosa planificación semanal. De feito, é un xeito económico de satisfacer estas necesidades. Un dato: unha hamburguesa de pavo custa, de media, apenas 0,70 euros e un escalope de tenreira case 0,90

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións