Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

guía de compra conservas de atún : Cal compro?

Proporcionan unha cantidade notable de ferro, iodo, vitaminas do grupo B e ácidos graxos esenciais

Cal compro?

Suxestións de compra

Sempre que incluímos atún ou bonito noutras preparacións, o tipo de conserva que elixamos pode ser determinante sobre o resultado final do prato elaborado. Así, o bonito e o atún ao natural son máis secos que os conservados en aceite e é por isto polo que se adoitan utilizar en receitas que teñan outros elementos graxos -como as pizzas ou os recheos de empanadillas-. As conservas en aceite son máis cremosas e suaves, quizais demasiado aceitosas para unha pizza, pero moi aconsellables para unha ensalada. Pola súa parte, os atúns e os bonitos en escabeche teñen un sabor moi pronunciado e é polo que se acostuman a utilizar para os pinchos e os bocadillos. A seguir, achéganse algunhas suxestións de compra para acertar na cociña:

Como entrante.

O bonito e o atún en aceite son excelentes opcións para combinar con multitude de ingredientes, dende vexetais e ovos, ata pasta. A principal recomendación é escorrer as pezas do seu aceite de conserva para que o sabor sexa máis puro e non teñamos unha sensación de exceso de graxa. Tamén o atún natural ten aquí o seu sitio se imos facer mesturas con salsas maionesa ou salsa rosa.

En ensalada.

Pola súa textura e substancia, a primeira elección é o bonito ou o atún en aceite, escorrido. Pero se queremos sabores mariños, escolleremos o natural, que se complementa mellor coas salsas vinagretas ou coas maionesas que agreguemos. As conservas de escabeche maridan moi ben coas ensaladas nas que hai anaquiños de froitas, xa que a dozura e o frescor das froitas quedan equilibrados co contrapunto do escabeche.

En bocadillo ou sándwich.

Neste caso, podemos utilizar calquera das opcións do mercado. Por suposto, cada unha achegaralle as súas características ao bocadillo, pero a elección é unha cuestión de gustos e, por suposto, dos demais ingredientes que engadamos. O atún ao natural daranos un sabor moi mariñeiro, o atún ou o bonito en aceite brindaranos unha textura máis suave e o escabeche achegará o seu sabor tan característico.

Como “plan B”.

Para elaborar un prato de urxencia, a mellor opción son os lombos de atún ou de bonito en aceite. Máis económicos que a ventrecha, o seu tamaño e a súa textura poden funcionar moi ben tanto como entrante (para unha tapa con conservas en vinagre e pementos, por exemplo) coma en quente (cunha salsa de tomate e pementos en tiras) ou esmiuzado, como acompañamento a pratos de pasta por exemplo.

Os casos especiais: sal e mercurio.

As conservas de peixe conteñen cantidades destacadas de sal. A única excepción son aquelas latas ou frascos que especifican seren “baixos en sal”. Para as persoas que teñan hipertensión, esta ha de ser a elección, sen dubidalo. O mercurio, pola súa banda, está moi presente no atún vermello. O seu consumo está especialmente desaconsellado para certos grupos de poboación (mulleres embarazadas e lactantes, nenos menores de 3 anos). Nestes casos, convén optar polo bonito.

Apuntamentos para o aforro

Nas conservas de atún e de bonito, os prezos poden variar de xeito notable. Unha rápida ollada aos estantes onde están as latas e os frascos abonda para aprecialo. Pero, que máis se pode observar? As etiquetas e o cálculo de prezos por quilo -non por unidade- ofrecen unhas cantas pistas, moi útiles para aforrar. En liñas xerais, o custo varía segundo a especie (atún ou bonito), segundo a peza e a presentación (ventrecha, lombo ou esmiuzado), segundo o conservante (aceite de oliva, escabeche, aceites vexetais…) e, por suposto, segundo as marcas. Os seguintes son algúns apuntamentos para non se perder ante un mar de opcións:

  • O bonito do norte é máis caro ca o atún. Entre os bonitos, algunhas pezas -as que son máis apreciadas en gastronomía por sabor e por textura- poden duplicar, mesmo triplicar, o prezo doutras. É o caso da ventrecha de bonito, cuxo prezo pode alcanzar os 80 euros o quilo (Zallo). A ventrecha de bonito máis económica rolda os 40 euros o quilo (Cuca).
  • A presentación máis habitual do bonito é en lombos ou troncos enteiros. Esta peza, malia que non é a opción máis económica do mercado, si é moito máis barata que a ventrecha. O prezo por quilo rolda, de media, os 20 euros. Pode ser unha opción menos onerosa para aquelas preparacións nas que o peixe é o protagonista. Se non queremos renunciar á textura particular da ventrecha, unha alternativa interesante é contar coa ventrecha de atún. A máis cara (Consorcio) non chega aos 50 euros o quilo e a máis económica (Eroski) custa menos de 20 euros o quilo. O prezo da maioría oscila entre os 25 e os 30 euros por quilo.
  • Dos distintos aceites que se incorporan ás conservas de bonito e de atún, a combinación máis económica é a que leva aceite vexetal, mentres que a máis custosa é a conserva con aceite de oliva. No caso do atún, os máis baratos roldan os 10 euros o quilo (Campos e Bachi) e levan aceite vexetal, mentres que o prezo do máis caro (Albo), que leva aceite de oliva, se achega aos 24 euros o quilo. No caso do bonito, a maioría das conservas fanse con aceite de oliva. Os prezos oscilan entre os 19 euros o quilo (Campos, Brillante) e os 29 euros o quilo (Serrats).
  • As preparacións en escabeche son un pouco máis económicas, en xeral, aínda que non hai grandes diferenzas cos aceites. Entre os atúns ao escabeche, a opción máis barata (Eroski) rolda os 7 euros o quilo, mentres que as máis caras (Albo, Campos) chegan aos 20 euros por quilo. Entre os bonitos, o escabeche máis económico (Campos) custa uns 18 euros o quilo e, os máis caros (Albo, Arroyabe), aproxímanse aos 30 euros.
  • Por último, o atún ao natural -que ás veces coincide co “baixo en sal”, pero non sempre- si presenta destacadas diferenzas de prezo entre unhas marcas e outras. As opcións máis caras (Cuca, 48 euros o quilo) cuadriplican o prezo das máis económicas (Campos, Eroski, 10 euros o quilo).

Paxinación dentro deste contido

  • Ir á páxina anterior: « 
  • Estás na páxina: [Páx. 6 de 6]

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións