Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

guía de compra conservas de atún : Caracteristicas nutricionais e debates alimentarios

Proporcionan unha cantidade notable de ferro, iodo, vitaminas do grupo B e ácidos graxos esenciais

Caracteristicas nutricionais e debates alimentarios

O seu lugar na dieta

O enlatado de alimentos ofrécenos a posibilidade de comer san dun xeito sinxelo, xa que o alimento está listo para o seu consumo sen que a súa calidade se vexa afectada. De aí que o consumidor recorra con certa frecuencia á compra destes alimentos catalogados en moitas casas como “plan B”. E é que a calidade destes alimentos mellorou de forma espectacular durante os últimos anos. Grazas aos modernos procesos tecnolóxicos, o valor nutricional dos peixes enlatados é moi similar á do produto fresco. A similitude nutricional entre o atún fresco e o enlatado explícase, en boa medida, grazas á rapidez coa que se ultraconxela o peixe tras a súa captura.

As conservas de peixe supoñen unha notable fonte de nutrientes importantes, como ferro, iodo, vitaminas do grupo B (sobre todo a vitamina B12) ou ácidos graxos esenciais (coma o omega-3). En paralelo, débese ter en conta que o seu contido en sal é considerable, salvo no caso dos produtos “baixos en sal”, dado que moitos alimentos enlatados o utilizan como conservante ou para mellorar o seu sabor.

Entre os compoñentes do atún -en especial, do vermello-, hai outro elemento que, malia que non é un nutriente, convén ter en conta. Trátase do mercurio, que provén da contaminación ambiental e que se acumula nos peixes de gran tamaño, coma os grandes depredadores. É un metal pesado que, en grandes doses, resulta tóxico, sobre todo no feto ou nos nenos pequenos. Por esta razón, a Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), que na actualidade se denomina Axencia Española de Consumo, Seguridade Alimentaria e Nutrición (AECOSAN), emitiu en 2011 unha advertencia sobre as especies máis contaminadas con mercurio: peixe espada, quenlla, lucio e atún vermello -Thunnus thynnu-, unha especie grande que se adoita consumir en fresco ou conxelada e fileteada.

A recomendación de precaución no consumo deste peixe (non do bonito) vai dirixida ás mulleres embarazadas ou que poidan estalo, ás mulleres que estean aleitando e aos nenos de curta idade (de entre 1 e 3 anos). Recoméndase que este grupo de poboación consuma unha ampla variedade de peixes, pero que evite as especies que conteñen máis mercurio. As recomendacións da AECOSAN son as seguintes:

  • Mulleres en idade fértil, embarazadas ou en período de lactación: evitar o consumo.
  • Nenos menores de 3 anos: evitar o consumo.
  • Nenos de 3 a 12 anos: limitar a 50 gramos por semana ou a 100 gramos cada 2 semanas e non consumir ningún outro dos peixes desta categoría na mesma semana.

Aínda que os adultos españois consomen uns 11,5 gramos de conservas de atún ou bonito ao día (o que se traduce, de forma aproximada, nunha lata semanal por persoa), hai que aclarar que haberá persoas que tomen tres latas semanais, mentres que outras non tomarán ningunha.

A debate

Nestes momentos, desenvólvese un acalorado debate científico con respecto ao atún. Por unha parte, é incuestionable que supón unha importantísima fonte de ácidos graxos omega-3, implicados na saúde cardiovascular. Por outra, a súa achega en mercurio pode facer que grupos sensibles superen as inxestións máximas toleradas polas autoridades sanitarias. De aí que certos colectivos apelen ao chamado “principio de precaución”; é dicir, se unha proposta dietética pode supoñer un risco para a saúde pública non compensada polos beneficios que achega, débese poñer en corentena. É o que fixo en 2011 o Grupo de Revisión, Estudo e Posicionamento da Asociación Española de Dietistas-Nutricionistas (GREP-AEDN). Este grupo considerou que conviña estender estas recomendacións a todos os atúns enlatados, logo de ter en conta diversos aspectos relacionados coas denominacións que permite a regulamentación con respecto ao “atún claro” (é posible achar atún vermello etiquetado como “atún claro”) e tras detallar que existen outras opcións dietéticas para inxerir omega-3, como as sardiñas ou os froitos secos. En todo caso, trátase dunha cuestión que na actualidade se está revisando.

Cantas latas se poderían tomar á semana?

Os homes sans (adultos) poden tomar dúas latas de 50 gramos á semana e os beneficios superarán sen dúbida os posibles riscos (polo seu contido en mercurio). No caso das mulleres en idade fértil, das embarazadas ou dos nenos menores de 3 anos, débese evitar o consumo sempre que existan dúbidas de se se trata de atún vermello (Thunnus thynnus). En nenos de 3 a 12 anos non se debe superar o consumo dunha lata semanal (50 gramos) se, de novo, se dubida de se se trata de atún vermello.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións