Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

: Vivir e traballar sen coche é desexable... e posible

O cálculo do gasto que supón chegar cada día ao lugar de traballo en coche supón ter en conta non só o desembolso en carburante, senón os custos de mantemento, os do seguro do vehículo e o diñeiro en peaxes e aparcamento

En transporte público ou compartindo coche

Pasarse ao transporte público

Canto aforrarían o Individuo A e o B se aparcasen o coche e subisen ao transporte público? O individuo A gastaba ao mes 156,31 euros por desprazarse en coche diariamente desde unha cidade da periferia madrileña á capital. O percorrido era de 25 km, o que na rede de transporte público de Madrid se traduce en que o seu punto de orixe era o da zona B2. Realiza 10 viaxes semanais, un total de 40 mensuais, así que paga a pena escoller a tarifa máis rendible. Segundo o sistema tarifario da rede de transportes públicos madrileño usuario dispón de tres alternativas: comprar un bono de 10 viaxes por un valor de 14,50 euros, polo que ao mes gastaría 58 euros; facerse un abono mensual que segundo a súa zona custa 60,60 euros e que pode utilizar tantas veces como queira, e non só para ir traballar, ou pode optar polo abono anual que custa 590,70 euros, que sae a 49,22 euros ao mes, co que tamén pode facer un uso indiscriminado da rede de transporte. En calquera delas, o aforro con respecto aos custos do coche rolda de media os 100 euros ao mes.

Pola súa banda, o individuo B gastaba ao mes 498,91 euros por viaxar en coche ata o lugar de traballo, desde a súa vila a Barcelona. A frecuencia é de 10 viaxes á semana e 40 ao mes. Para percorrer eses 42 km a opción en transporte público máis recomendable é o tren de proximidade. Para chegar da zona 3, a que lle corresponde á súa vila, á capital ten dous xeitos de facelo: mediante un bono mensual de uso ilimitado que lle custa 59 euros, ou un bono 10 polo que debe pagar 16,10 euros e que ao mes custa 64,40 euros. En calquera caso, se comparamos o desembolso que lle supón ir en coche a traballar fronte ao que lle custaría facelo en transporte público o aforro supera 429 euros (o 70%).

Claro que non sempre o transporte público é unha opción real á que recorrer. A pesar de ser máis económico, non sempre está ao alcance de todos. E non precisamente polas súas tarifas. A escaseza de frecuencias e de servizos dos distintos medios de transporte públicos, xunto cun investimento de tempo maior ca en coche, nalgúns casos considerablemente superior, para cubrir o mesmo traxecto son os principais obstáculos cos que se atopan a diario aqueles que non dispoñen dunha rede de transporte público de calidade. De feito, non son poucas as asociacións e plataformas que reclaman medidas encamiñadas a mellorar a mobilidade dos cidadáns para facer do uso do transporte público unha alternativa real e non unha mera declaración de intencións. Algunhas propostas van desde o aumento da velocidade á que circulan os autobuses e os trens, o deseño e a posta en marcha de máis carrís bus-VAO (vehículos de alta ocupación) ata o cobro de peaxes ecológicas a aqueles coches nos que viaxen menos de tres persoas.

Comparativa dos custos mensuais de ir traballar en coche ou en transporte público
Custos coche Costes Custos transporte público*
Individuo A 156,31€ 49,22€
Individuo B 498,91 € 93€

*. A opción máis barata das tres consultadas

Compartir o coche: pactar todo desde o comezo

Por veces, a ausencia de liñas de transporte público ou a falta de combinacións fan que o vehículo sexa de uso obrigado. Por iso, se se comparten os gastos entre varios ocupantes de vehículo, o peto agradecerao ao final do mes. A regra de ouro para que a idea de compartir coche saia adiante é a de marcar as pautas de actuación desde o comezo co fin de evitar posibles conflitos. Hai que cerciorarse de que o grupo de persoas que comparta o vehículo sexa homoxéneo e con horarios de traballo semellantes. É necesario, ademais, fixar con exactitude os horarios e os lugares de saída e volta, deixando aberta a posibilidade de que por contratempos xustificados a hora de saída ou a de inicio da viaxe se vexa modificada. É conveniente tamén pactar os gastos que se van asumir, que deberían ser os seguintes: gasolina, peaxes, seguro, aparcadoiros, reparacións, desgaste do vehículo, e posibles multas. Por último, deberase acordar o modo de pagamento: diario coma se se tratase dun taxi ou mensual; neste caso o máis xusto sería que o montante se entregase ao comezo do mes.

Desde hai un tempo a internet converteuse nun lugar de encontro entre a oferta e a demanda para compartir coche. Creáronse páxinas web xurdidas tanto da iniciativa pública como privada para axudar a quen desexe compartir vehículo (http://www.compartir.org/, http://www.compartircoche.net/, http://www.ciberdedo.com/). Poden ser moi útiles se non hai opción de compartir vehículo cos compañeros de empresa que fagan o mesmo percorrido ca nós. No entanto, antes de iniciar a experiencia convén manter unha pequena entrevista persoal nun lugar público e solicitar o nome da persoa e o seu lugar de traballo como medidas preventivas.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións