Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Analizada a accesibilidade dun percorrido pola cidade, dunha viaxe en autobús urbano e dunha visita a un centro deportivo municipal en 18 capitais do país : Unha de cada tres cidades aínda conserva barreiras arquitectónicas para ser accesible

As maiores deficiencias para unha persoa en cadeira de rodas atopáronse andando pola rúas e nos centros deportivos municipais con piscina

Deporte para case todos

Son os centros deportivos municipais con piscina accesibles para todos? A cualificación media do estudo nesta terceira proba foi de “aceptable”. Mentres que en San Sebastián logran un “excelente”; e en Alacante, Granada, Madrid, Valencia e Zaragoza obteñen un ‘moi ben”; en Barcelona, Cádiz, Córdoba, Murcia, Pamplona e Vitoria conseguiron un “ben”. As notas máis baixas quedaron na Coruña e Valladolid (“aceptable”), e Oviedo (“regular”).

Paga a pena destacar os casos de Bilbao, Málaga e Sevilla. Como no resto das cidades analizadas, accedeuse ata a recepción para pedir permiso e ver as instalacións porque a persoa en cadeira de rodas tiña a intención de practicar natación e quería comprobar primeiro se as instalacións estaban convenientemente adaptadas. En Málaga e en Sevilla non se permitiu o acceso ás instalacións. En Bilbao, en cambio, foi imposible acceder ao centro debido á existencia dun chanzo duns 20 cm e oito escaleiras no interior do edificio que impedían o acceso á persoa con dificultades de mobilidade. O persoal do centro informaron de que non estaba adaptado e lle recomendaron acudir outro máis novo.

Nas 15 cidades restantes, xa na entrada, o máis conveniente é que esta estea ao mesmo nivel que a rúa e así aconteceu en Córdoba, Murcia, San Sebastián, Valencia e Vitoria. No resto, pola contra, había ramplas ou escaleiras con ramplas que salvaban o desnivel. Ademais, a porta debe ser o suficientemente ancha para que caiba unha cadeira de rodas. O peor exemplo atopábase no centro deportivo municipal de Vitoria cunha porta manual que pesaba moito e era estreita.

Durante o traxecto cara á piscina, se se topaban con escaleiras (en once das visitadas), había medios alternativos para continuar: ascensores (en Barcelona, Cádiz, Córdoba, Madrid, Murcia, Oviedo, San Sebastián, Vitoria e Zaragoza) ou ramplas (A Coruña e Valladolid). Unha vez na piscina, en todos os casos, a porta de acceso era ancha (mínimo 80 cm) e permitía pasar unha cadeira de rodas. Con todo, observáronse carencias en canto a sistemas de accesibilidade que axudasen as persoas con dificultades de mobilidade a meterse na auga: faltaban ramplas de acceso á zona de menor profundidade (en nove das 15 piscinas visitadas), plataformas elevadoras que funcionasen baixo a auga (en sete), escaleiras de acceso adaptadas (en seis) e guindastres ou elevadores (en cinco). Por último, case todos os centros contaban con aseos e duchas adaptadas, aínda que en Oviedo recoñeceron que tiñan outro uso (un almacén improvisado).

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións