Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Preto da metade dos menores españois presenta sobrepeso ou obesidade. A orixe é multifactorial, pero non pode obviar o papel dunha alimentación pouco saudable. É responsabilidade dos fabricantes? Representantes da industria, nutricionistas e expertos en seguridade alimentaria analizan as causas e apuntan posibles solucións. : Con que alimentamos os nosos fillos?

Comer ben desde os primeiros purés

Para o doutor Ángel Gil, presidente da Fundación Iberoamericana de Nutrición, o problema nace xa nos primeiros meses de vida do neno. “Desde o destete, que en España adoita suceder arredor dos seis meses, deberían establecerse bos patróns nutricionais. Pero vemos un consumo excesivo de cereais refinados e de proteínas en detrimento das leguminosas ou da froita”, explica este experto. Este desequilibrio provoca carencias dalgunhas vitaminas, como os folatos ou a vitamina D.

“Un neno gordecho non é un neno san. Tampouco todos se estilizan ao dar o estirón. Uns, si; outros, convértense en adolescentes e adultos con problemas de peso. A obesidade é unha forma de malnutrición por exceso que en moitos casos se prolonga tamén na idade adulta. Xa temos casos de nenos con síndrome metabólico ou colesterol. Isto supón adiantar entre 20 e 30 anos a aparición dunha posible enfermidade cardiovascular”, advirte o doutor Gil.

Unha boa estratexia para implementar unhas melloras na dieta sen sacrificar tempo a diario é planificar a compra e o menú semanal, cociñar do tirón un día e conxelar de domingo a domingo. E incorporar guarnicións con verduras e hortalizas e sobremesas con froitas. Nunca é tarde para invitar os pequenos a probar sabores e produtos novos. “Non é certo que os nenos a diario rexeiten os vexetais. A primeira vez que lle damos a un bebé un puré de verduras pon cara rara. A segunda vez, xa non tanto. E a partir da terceira, acéptao sen problemas. O padal afáise á diversidade de sabores se se lle ofrecen eses alimentos. Outra cuestión é que sexan máis caros no punto de venda, pero non en orixe. Aí quizais toca analizar o papel do sector da distribución”, continúa Gil.

Que se pode facer? 

Non hai alimentos malos. Tampouco hai que prohibir. Así o recalcan os nutricionistas: todo depende das cantidades e da frecuencia. Non hai que sentirse culpable por darlle ao neno pizza un día, nin por que coma tarta nun aniversario ou unha hamburguesa nun día especial. Pero deben ser momentos puntuais dentro dunha dieta variada e rica en nutrientes de calidade.

A industria e a restauración proporcionan tanto propostas saudables como tentacións doces. As familias teñen a última palabra sobre que poñen no prato dos seus fillos. O que necesitan é coñecemento para elixir correctamente. Tamén, axuda para abordar a obesidade dos seus fillos en idades temperás. “É necesario un grande esforzo desde as institucións públicas a nivel nacional. A estratexia NAOS estaba moi ben sobre o papel, pero non se dotou de recursos. E fai falta investir en formación nutricional para a poboación xeral e financiar programas de investigación e abordaxe da obesidade infantil, tanto en atención primaria coma en hospitais. Con equipos multidisciplinares que integren tamén a nutricionistas, ata a profesionais da actividade física para combater o sedentarismo”, propón Ángel Gil.

Na actualidade, cando se detecta un problema de obesidade infantil, trátase desde pediatría. “Temos uns pediatras excelentes, pero contan con pouco tempo na consulta para tratar o problema en profundidade. Ao final, quédase nunhas recomendacións illadas cando fan falta medidas de conxunto ”, destaca o doutor Gil. Considera a obesidade infantil como unha auténtica ‘pandemia’. “Se non se prevén agora, nuns anos multiplicaranse as enfermidades cardiovasculares. E iso ten un custo económico para o sistema sanitario e humano para toda a sociedade”.

Os sistemas de semáforos, como Nutri-Score, axudan a pais e nais a detectar os alimentos nutricionalmente máis beneficiosos para os seus fillos e fillas. “En cambio, os impostos sobre os produtos azucrados, se non se acompañan de máis medidas, quédanse en meras medidas recadatorias. E págano os petos dos consumidores”, denuncia o doutor Gil. Aínda así, o certo é que moitos dos alimentos máis accesibles presentan perfís nutricionais moi cuestionables. Unha situación que, unida á actual crise económica, fai que a obesidade se cebe con especial crueza nos fogares con menos recursos. É un dos puntos clave da Axenda 2030 das Nacións Unidas: garantir o acceso a alimentos de calidade, nutritivos e accesibles a toda a poboación.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións