Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Residencias de anciáns : Segue habendo moi poucas e cada vez son máis caras

Tres de cada catro teñen listas de espera, unha de cada sete suspende en calidade e, en xeral, as públicas seguen a ser mellores e máis baratas

Infraestruturas das residencias

/imgs/20050601/tema02.jpg
É o punto débil das residencias, aínda que se trata dun dos apartados nos que máis se lles debe esixir. Hai residencias nas que aínda non todas as habitacións teñen baño completo, nas que escasean as habitacións individuais, e outras nas que só os anciáns enfermos ou asistidos poden utilizar as camas articuladas. A sala de rehabilitación ben equipada percíbese como unha necesidade, pero só dous terzos dos centros visitados dispoñen dela.

Pero, doutra banda, o timbre de chamadas está instalado en practicamente todas as habitacións, é cada vez máis habitual que as residencias dispoñan de xardíns para facilitar o paseo dos seus inquilinos (70%), biblioteca, salón de actos ou ximnasio, polo que se pode pensar que a medida que as residencias máis antigas sexan reformadas e actualizadas, contarán de xeito xeneralizado con algunhas comodidades básicas das que hoxe carecen. Parece, en termos medios, que as residencias privadas son as que menos investiron en infraestruturas e, en consecuencia, as que peor valoración obteñen neste apartado.

Atención asistencial ós anciáns

Trátase dun dos aspectos máis importantes que deben coidar, e á vez mellorar, as residencias. En xeral, a dotación de persoal é satisfactoria (corresponden, de media, 3 anciáns por coidador), aínda que nas residencias privadas a cobertura (ou o persoal dispoñible) é menor, especialmente nas residencias para válidos (en catro delas a cada coidador asignábaselle máis de once anciáns).

Ademais, tan só un escaso 58% conta con servizo médico permanente (de novo as públicas quedan mellor paradas…). Trala mellora das infraestruturas, é na calidade asistencial onde maiores investimentos económicos se requiren: de nada serve que unha residencia sexa nova se non hai persoal abondo para atender adecuadamente ós seus usuarios.

Canto custan as residencias?

As cotas mensuais que lles cobran unhas e outras residencias ós seus usuarios son ben distintas. Os factores que máis inflúen na conformación destas tarifas son a titularidade da residencia (pública, privada ou concertada), o estado de saúde do ancián e a atención que require (válido-autónomo ou asistido-dependente), o tipo de habitación (individual ou compartida), as características e servizos que ofrece cada centro e (unicamente nas públicas e concertadas) a capacidade económica do residente.

Nos centros privados visitados a media foi de 1.342 euros ó mes (ben lonxe dos 900 euros que custaban no 2000). Segundo o tipo de habitación e os coidados que precise o residente, a cota mensual representa entre os 1.600 euros de media para un ancián asistido (ou dependente) en habitación individual e os 1.100 euros mensuais para un ancián válido en habitación compartida. Nas residencias públicas, as tarifas están máis ó alcance: 956 euros de media, fronte ós 720 euros que supuña no 2000. Os anciáns dependentes con habitación individual aboan de media nas residencias públicas 1.095 euros ó mes, pero os non dependentes que comparten habitación só pagan 775 euros mensuais. Así e todo, ós vellos que non poden sufragar este prezo cóbraselles unha cantidade que, segundo os casos, representa entre o 75% e o 90% dos seus ingresos, frecuentemente a pensión. Nas concertadas, os prezos son semellantes ós das públicas, pero conseguir unha praza nunha pública ou concertada é realmente difícil: hai que cumprir certos requisitos socioeconómicos de admisión (ser maior de 60 ou 65 anos, precisar de axuda para realizar as actividades da vida cotiá, estar empadroado na comunidade autónoma ou provincia na que se solicita praza con polo menos dous anos de antigüidade, non superar un determinado límite de ingresos) e… apuntarse á lista de espera.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións