Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Fumar en espacios públicos: despois de case cinco anos, outro informe de CONSUMER : Os lugares públicos "libres de tabaco" seguen sen se respectar

Fumaban os usuarios, de media, no 46% dos espacios nos que estaba prohibido, e facíao algún empregado no 24% dos lugares visitados

En tódalas universidades e en case a metade dos institutos de ensino medio

Fumábase en tódalas universidades públicas visitadas (un total de 12 noutras tantas cidades), en tódalas estacións de autobuses e en case tódalas de tren, en tódolos aeroportos, na metade dos concellos, deputacións ou gobernos autonómicos, no 42% dos institutos públicos de ensino medio, e o que é aínda peor, nun de cada tres hospitais (grandes e pequenos por igual) e gasolineiras (engádese neste caso o problema de seguridade). Os únicos espacios libres de tabaco en que se respectaba a prohibición de fumar son os museos e os autobuses urbanos. Nas Oficinas de Turismo e do INEM estudiadas o incumprimento foi pequeno: só no 17% se viu xente fumando.

O tabaquismo pasivo (sufrido por quen convive habitualmente en espacios onde se fuma) foi relacionado co aumento do risco de cancro de pulmón, o asma e enfermidades respiratorias. Polo tanto, quen deixa de fumar ou evita facelo onde hai ou vai haber outras persoas, non só beneficia a súa saúde senón tamén a de quen o arrodea.

Non se predica co exemplo

Para que esta norma a cumpran tódolos usuarios, semella imprescindible que o fagan tamén sen excepción os empregados que traballan nos espacios legalmente libres de tabaco. Pero o real afástase moito do ideal e, neste caso, do lóxico: en catro de cada dez universidades, estacións de buses e trens, algúns empregados fuman. e fano en tres de cada dez gasolineiras e concellos, e en dous de cada dez aeroportos, institutos, deputacións ou gobernos, e oficinas de turismo. E nun de cada dez hospitais e oficinas do INEM. Os únicos espacios públicos nos que os seus traballadores non fumaban foron as bibliotecas, os museos e os buses urbanos. Por outra banda, para que a xente non fume onde a lei o prohibe, convén que (tal e como indica a normativa) estes espacios libres de tabaco estean sinalizados como tales. Pois nin sequera este elemental principio se cumpre: na metade das universidades e oficinas de turismo, no 42% das estacións de bus e no 25% dos institutos, autobuses urbanos, deputacións ou gobernos, e estacións de trens, non hai sinalización de que non se pode fumar. E outro tanto acontece no 17% dos concellos e bibliotecas; e no 8% dos hospitais, aeroportos e gasolineiras. Outra iniciativa (aínda non contemplada na normativa) que pode reduci-lo consumo de tabaco en espacios protexidos é que non se venda este producto nas súas instalacións. Parece lóxico que, non tratándose dun artigo de primeira necesidade e sendo o tabaco de moi doada adquisición noutros lugares, non se venda nos espacios libres de tabaco. Pero en tódalas estacións de tren e de bus visitadas, en tódolos aeroportos e en nove de cada dez gasolineiras e universidades se pode mercar tabaco. E mesmo no 13% dos pequenos hospitais e museos e no 7% dos institutos.

Cómo se fixo o informe

O obxectivo deste estudio é comproba-lo grao de cumprimento do Real Decreto 192/1988, de 4 de marzo, modificado á súa vez polo RD 1293/1999, de 23 de xullo, que restrinxen o consumo de tabaco en espacios públicos. Visitáronse 228 lugares nos que non está permitido fumar en Barcelona, Madrid, Málaga, Bilbao, Valencia, Alacante, Santander, Vitoria, San Sebastián, Oviedo, Pamplona e A Coruña. En cada cidade visitáronse instalacións abertas ó público do Concello, Goberno ou Deputación, un aeroporto, unha estación de autobuses e outra de trens, unha universidade pública, un instituto de ensino medio, unha oficina de Turismo e outra do INEM, un museo provincial, un hospital grande e outro pequeno, unha biblioteca pública, catro gasolineiras e dúas liñas de autobuses urbanos. Todos estes lugares foron visitados entre o 8 e o 15 de xaneiro, en hora de máxima afluencia e en dúas ocasións, excepto en gasolineiras e buses, que se visitaron unha vez. En cada un dos sitios, o técnico de CONSUMER permaneceu durante 45 minutos sen desvela-lo motivo da súa presencia. Visitou zonas de acceso público como corredores, salas de espera, salas de exposición e vestíbulos. En cada lugar observou se fumaban traballadores e usuarios e se se vían sinalizacións de prohibido fumar. Ademais, anotouse a reacción dos empregados cando CONSUMER os interpelaba referíndose ó incumprimento da norma.

Os datos, segundo as cidades

Aínda que a situación sexa moi mellorable nas 12 cidades, algunhas destacan polo grao de incumprimento da norma. Os datos (polo exiguo da mostra: 19 espacios libres de tabaco en cada cidade) non se poden interpretar como reflexo preciso da situación en cada cidade, pero mostran diferencias significativas. En Santander, Alacante e Madrid fumábase cando menos no 60% dos espacios libres de tabaco, mentres que en Pamplona o incumprimento era de só o 27% e en Bilbao e Valencia do 33%. Co 40% figuran Vitoria, A Coruña, Oviedo e Barcelona. En San Sebastián fumábase no 53% dos espacios e en Málaga, no 47%. Tamén interesa cotexar en qué medida fuman os traballadores destes espacios: lidera a clasificación Santander, onde o facían no 67% dos lugares, e van detrás Barcelona (47%) e San Sebastián (40%). Tamén mal, Alacante (33%), Málaga (20%) e Valencia (20%). Só na Coruña e Pamplona, cun 7% de espacios nos que algún dos empregados fumaba, a situación era aceptable, se ben en Vitoria, Bilbao, Madrid e Oviedo, cun 13%, a proporción non é tan lamentable coma noutras cidades. Santander e Alacante, por outra banda, son as cidades que en maior medida (case na metade destes lugares) carecen da sinalización que prohibe fumar. E a indiferencia dos empregados destes espacios públicos sen tabaco ante o incumprimento da norma foi moito menor en Madrid (o 33% deron respostas apropiadas) ca na maioría das demais: en dez das doce cidades, ningún dos empregados lle indicou a quen fumaba que a norma prohibe facelo; algo, por outra banda, ben sinxelo de facer. Porque non se trata de coarta-la liberdade dos demais nin de impor nada, senón de defende-lo dereito dos non fumadores lembrándolle -a quen a descoñeza ou transgrida- a existencia dunha normativa legal.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións