Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Analizados 101 cámpings de 18 provincias : Os cámpings melloran as súas prestacións, aínda que seguen suspendendo un de cada tres

As carencias en servizos e accesibilidade para minusválidos, principais puntos fracos, xunto coa seguridade e a asistencia sanitaria. As deficiencias medran canto menor é a categoría, e o prezo, do cámping

Pouca información na entrada

/imgs/20070601/img.tema-de-portada.03.jpgA maioría dos técnicos non tivo problemas para atopar o cámping ao que se dirixía (aínda que case tres de cada dez que se encamiñaban a campamentos de segunda e terceira categoría non atoparon indicacións da ruta axeitadas). Unha vez alí, puideron comprobar que o 79% contaba cun acceso asfaltado. Así e todo, entre os de terceira categoría case en tres de cada dez o camiño non estaba pavimentado.

Na entrada da maioría dos establecementos indicábase o seu nome (92%), en bastantes menos a súa categoría (o 58%), a dotación do equipamento que tiñan, ou as normas de comportamento, e case ningún (o 14%) precisaba a súa capacidade. A pesar de que o horario de descanso e silencio nocturno é un dato relevante nestas instalacións, só dous de cada tres cámpings o especificaban. Fundamentais son tamén as súas tarifas, que só aparecían expostas na entrada do 42% dos cámpings. Menor aínda é a porcentaxe de instalacións con información noutros idiomas (o 54% en inglés, o 35% en francés e o 25% en alemán). Ademais, a metade dos establecementos contaba con mapas ou paneis que indicaban a situación das instalacións.

Unha das primeiras impresións, e máis influentes, que causa un establecemento é, sen dúbida, o primeiro contacto que se mantén coa persoa da recepción. Só no 9% o trato foi insatisfactorio. En oito de cada dez cámpings, o horario de apertura de recepción era, ademais, como mínimo, de nove da mañá a nove da noite. Con todo, o 6% carecía deste servizo e atendían o campista no bar.

Para os que viaxan coa súa mascota, o acceso destes animais é un factor fundamental para elixir o establecemento no que acampar. No 56% dos cámpings estudados permítese a entrada a todo tipo de animais de compañía, mentres que tres de cada dez admiten só os considerados non perigosos. Xa que logo, unicamente o 14% prohibe o acceso de animais ás súas instalacións.

En servizos de hostalería, o 96% dispuña de bar e o 81% de servizo de restaurante (proporción que baixa ao 57% nos de terceira categoría). Destes, tres de cada catro servían un menú do día, cun prezo medio de 10,2 euros. Para a venda de alimentos e doutros produtos, o 84% dos cámpings dispuñan de supermercado.

Un cámping seguro

  • A posibilidade de realizar unha evacuación con garantías o máis lixeiramente posible é un elemento determinante para a seguridade nos cámpings.
  • O cámping debe estar situado nun lugar adecuado, fóra de corgos, leitos secos de ríos e de terreos con risco de inundación. Tampouco se debe atopar preto de lugares de captación de augas potables para o abastecemento de poboacións. O campamento deberá estar cercado no seu perímetro para impedir o libre acceso, aínda que o valado non debe ser infranqueable pola súa excesiva altura.
  • Os camiños e accesos ao campamento deben ser amplos, estar ben iluminados e perfectamente accesibles para os vehículos de emerxencia, sen obstáculos (por exemplo coches) que impidan o seu tránsito. Ademais, débese evitar a existencia de chanzos, irregularidades, fochas ou outro tipo de zonas mal protexidas ou sen sinalizar.
  • As mangueiras e extintores deben ser accesibles para os usuarios e equipos de emerxencia, estar ben distribuídos polas instalacións e en perfectas condicións de uso. As tomas eléctricas deben estar ben illadas e protexidas. Non debe haber cables no chan.
  • Os refugallos inflamables deben ser recollidos canto antes. Ademais, elementos como as bombonas de gas deben estar protexidas do sol, afastadas das fontes de calor e fóra do alcance dos nenos. Outros elementos como cociñas, fogóns e grellas tamén deben estar situados en lugares seguros, separados e protexidos.
  • A sinalización dentro do campamento debe ser clara, para poder orientarse con facilidade (taboleiros con mapas, indicacións das vías de saída, planos, etc.) que lle permitan ao usuario saber onde está. Os usuarios deben estar informados da actuación que deben seguir en caso de que se produzan situacións de perigo.
  • O cámping debe contar con portas de emerxencia abondas, distribuídas por todo o seu perímetro e proporcionais ao número de persoas aloxadas. Teñen que se poder abrir e levar a un lugar seguro.
  • Os coches, mellor aparcados nunha área específica, preferiblemente nunha zona exterior do recinto ou afastada dos lugares de acampada. A velocidade para os vehículos dentro do cámping debe estar limitada (non se deben superar os 10 km /h), especialmente en zonas con movemento de nenos.
  • O cámping debe contar cun plan de prevención de catástrofes e mais cunha guía ou plan de evacuación.
  • Cómpre que as instalacións conten con asistencia sanitaria (polo menos cunha botica de primeiros auxilios de primeiros auxilios convenientemente equipada para poder atender coa maior eficacia posible os accidentes máis frecuentes).

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións